POJEDNANIE

Chrystus Zmartwychwstał

2010-09-22T05:13:00.000+02:00

Alleluja!

Chrystus zmartwychwstał !!!

 Alleluja!

Jurek dlaczego tak krzyczysz?
Nie tak głośno, uspokaja mnie żona.
Czemu się tak emocjonujesz ? - powtarza mi to do znudzenia Ewa, słysząc, jak po raz kolejny opowiadam to, co się wydarzyło przez ostatnie kilka dni.

Tego się nie da mówić bez emocji.
To opisz to ze spokojem na blogu prosi żona.
Kiedy mi się skończyły możliwości pisania i wklejania zdjęć w Pojednaniu.
To pisz nowe Pojednanie.
Masz rację, to będzie taki mój NOWY TESTAMENT
A więc do dzieła.
Przenoszę się wobec tego definitywnie do "Pojednania 2" i "Photosów".

Misterium ŚKP - ZMARTWYCHWSTANIE

2010-09-17T05:46:00.000+02:00

Będzie jeszcze epilog. Na Chrystusowym Krzyżu sprawa się nie skończy. Po Wielkim Piątku przyjdzie Wielka Sobota i Niedziela Zmartwychwstania. I mój opis koncepcji Świetlistego Krzyża Pojednań też na jeszcze jeden rozdział.

3. Wirtualna postać

świętego Jana Pawła II

– rozwiązanie docelowe nieobjęte zakresem pracy konkursowej

Zaproponowany w pracy konkursowej płaski dwustronny obraz częściowo przezroczystej postaci Ojca Świętego Jana Pawła II może zostać z czasem zastąpiony (tak jak to wspomniałem w p. 2.7.) animowanym hologramem wytworzonym techniką laserową. To, co dzisiaj znajduje się w fazie prób i doświadczeń, jutro może się okazać rzeczywistością nie tylko godną realizacji, ale i dostępną technicznie i ekonomicznie na polskim rynku. Puśćmy wobec tego wodze fantazji:

Zewnętrzne kamery zamontowane dyskretnie na krzyżu śledzą ruch pieszych w otoczeniu pomnika. Gdy wokół krzyża zgromadzi się określona liczba osób, włącza się automatycznie animowany trójwymiarowy kolorowy hologram postaci Jana Pawła II z wzniesionymi w górę obiema rękoma, a z głośników płynie jego głos zapraszający zebranych do wspólnej modlitwy różańcowej. Pierwszą dziesiątkę prowadzi Jan Paweł II. Jego postać ukazuje się zebranym w środkowej partii Kaplicy Narodu, w miejscu, gdzie stał wcześniej jego dwustronny obraz zalaminowany w szkle. Unosi się nad lasem ludzkich rąk z krzyżami w dłoniach. Gdy zgromadzeni ludzie włączą się we wspólną modlitwę (śledzą to czułe mikrofony umieszczone na krzyżu), ręce Ojca Świętego są wzniesione w górę. Gdy głosy stają się anemiczne, Jan Paweł II opuszcza ręce. W miarę wzrostu natężenia głosów zgromadzonych ludzi, papieskie ręce znów unoszą się w górę. Tylko głośna żarliwa modlitwa tłumu powoduje, że Ojciec Święty ma jak Mojżesz wzniesione dłonie. Gdy ludzie opuszczają rejon krzyża w trakcie modlitwy (śledzą to kamery), zanika nie tylko głos Papieża, ale i animowany hologram jego postaci. Wszystko to dzieje się automatycznie i jest sterowane elektronicznie według z góry zaprogramowanego scenariusza.

To Jerycho różańcowe może trwać nawet całą dobę.

By ta moja wizja mogła się zrealizować, niezbędna jest wielka narodowa modlitwa. Ale do tego potrzeba by Naród obudził się z letargu.
Czy głos mego dzwonu POJEDNANIE jest wstanie tego dokonać?
Zobaczymy.
Wczoraj uświadomiłem sobie, że na swoim terenie nic już nie zdziałam.
Podczepiam wobec tego POJEDNANIE pod samochód i jadę w Polskę - budzić ją z uśpienia.

Na wczorajszej wieczornej modlitwie pod Bożym Miłosierdziem było nas dwanaścioro - tak jak apostołów i On Jezus Chrystus nasz Zbawiciel.

Czas się pakować i ruszać w drogę. Chryste prowadź !!!
Jezu Ufam Tobie, cały jestem Twój.

Misterium ŚKP - Alfa i Omega

2010-09-16T07:52:00.005+02:00

To już ostatni rozdział objęty zakresem pracy konkursowej jaką rozpisał dwa lata temu Urząd Miasta Stołecznego Warszawy na Krzyż Papieski jaki miał stanąć na pl. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Moja praca została oceniona na przedostatnim 51 miejscu, a Świetlisty Krzyż Pojednań został określony przez jedynego duchownego, członka komisji konkursowej pogardliwie: "Taki Mc' Donald". Bardzo mnie to zabolało. Nie mogłem się długo uspokoić. Dopiero modlitwa w bazylice Świętego Krzyża w Warszawie, przed będącym w renowacji Ołtarzem Ojczyzny (rekonstruowanym jako ostatni po zniszczeniach kościoła w czasie II wojny światowej) sprawiła, że w duszy mojej zapanował spokój. Jeśli Chrystus Ukrzyżowany będzie chciał, aby ten Mac' Donald miał być znany nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie, to sprawi to. Trwające bez mała siedem lat prace nad rekonstrukcją Ołtarza Ojczyzny, jak donosi dzisiejsza prasa, zakończyły się w minioną niedzielę. Miały być dziękczynieniem za 25 lat pontyfikatu Jana Pawła II. Nad moim krzyżem z "Kaplicą Narodu" prace trwają dopiero dwa lata, a więc wszystko jest na najlepszej drodze. Dla Boga Jedynego Władcy Wszechrzeczy i Wszechczasów nie ma ziemskiego zegara.

2.16. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego

– Α i Ω

Tymi słowami rozpocząłem niezwykłą przygodę uczestniczenia w konkursie. Nimi też zaczynałem każdy dzień pracy i nimi kończyłem swoją codzienną wieczorną modlitwę. Te kluczowe dla wszystkich chrześcijan słowa pragnę umieścić na metalowej podstawie pomnika wykonanej z blachy nierdzewnej, składającej się z 8 płyt o wymiarach handlowych 1250 x 2500 x 10 mm ściętych i sfrezowanych pod kontem 45 stopni z jednego naroża oraz ułożonych w spadku poprzecznym 16 %. Słowa zostaną wypisane w czterech językach: po łacinie od strony elewacji wschodniej i cyrylicą w języku starocerkiewnym po stronie zachodniej (wyznawcy prawosławia czytając spoglądać będą w stronę wschodu, a wyznawcy religii rzymskokatolickiej odczytując łaciński napis twarzą zwróceni będą w kierunku zachodu), greką od północy (czytający napis w tym języku zwrócą się w kierunku południa) oraz po hebrajsku od południa (południowa elewacja poświęcona jest Maryi, a ona była Żydówką i modliła się w tym języku). Słowa: „W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” zrozumiałe dla wszystkich chrześcijan (nie tylko Polaków) niech będą początkiem i końcem, alfą i omegą wszystkich indywidualnych i zbiorowych modlitw, zanoszonych w intencjach pojednań z tego miejsca. Być może, na uroczystość odsłonięcia tego ŚWIETLISTEGO KRZYŻA POJEDNAŃ, który stanie w miejscu rozebranego przed bez mała stu laty soboru prawosławnego, uda się zaprosić najwyższych hierarchów największych kościołów chrześcijańskich, Ojca Świętego i patriarchów Moskwy i Konstantynopola.

Przez wieki różne narody stawiały krzyże po to, by pod nimi się modlić, a nie po to, by je oglądać. Jeśli głos Jana Pawła II gromadzić będzie w tym miejscu Polaków na wspólnej modlitwie, krzyż ten stanie się krzyżem misyjnym, niosącym światu przesłanie trójjedynego, monotrynitarnego Boga. I ta wspólna oraz indywidualna modlitwa będzie najcenniejszą nagrodą dla piszącego te słowa. (patrz tablica nr 3, poz. 12).

Amen!

Przytoczę jeszcze ciekawy dla mnie wpis jaki znalazłem dzisiaj po przyjściu z rannej Mszy św. na blogu który czytam: http://novushiacynthus.blogspot.com/

... Maryja była pod Krzyżem do końca. Nie pragnęła łatwiejszego życia. To jest postawa człowieka wierzącego. Wytrwać przy Krzyżu do końca. Nie uciekać od trudności.

Św. Jan Bosko przez wiele lat żył w bardzo trudnych relacjach ze swoim przełożonym, arcybiskupem Lorenzo Gastaldim i turyńską kurią. Niełatwo mu było znaleźć drogę słuszną, aby nie uchybić szacunkowi dla hierarchii. a równocześnie, by odważnie zachować to, co - jak rozeznawał - było dobre i Boże w jego posłudze i prowadzeniu dzieła salezjańskiego. Był i taki hierarcha, który z pewnością siebie oznajmiał, że ksiądz Bosko nigdy nie zostanie świętym. Lata przeminęły. Hierarcha umarł. A ksiądz Bosko został ogłoszony błogosławionym i świętym. To był wielki święty. Bóg zwyciężył.

W historii Kościoła napięcie pomiędzy urzędem a charyzmatem jest częstym zjawiskiem. Nie ma się czemu dziwić ani gorszyć, ani wymądrzać, prostacko waląc po głowach pałką posłuszeństwa czy zarzucając nieczyste intencje tym ludziom, których akurat w pewnych sytuacjach najbardziej trzeba podtrzymać na duchu. Po raz kolejny zachęcam: czytajmy życiorysy Świętych! Znajdziemy tam wiele treści, także o doświadczeniu Krzyża w ich życiu. Niezawodna szkoła życia.

Wczoraj spowiednik polecił mi modlitwę za biskupów, aby nie gasili tego dobra, które się dzisiaj rodzi. Tak czynię. Modlimy się za pasterzy Kościoła, także pod Krzyżem na Krakowskim Przedmieściu. Dodam coś oczywistego: żaden z biskupów nie zakazał modlitwy w tym miejscu. Przychodźmy zatem, aby się modlić. Krzyż przyciąga!
Przywilejem jest dla mnie modlić się razem z tam zgromadzonymi. Jest z nami Matka Boża, bo Ona jest zawsze pod Krzyżem. Zawsze przy Chrystusie. Zawsze we wspólnocie Kościoła. Dyskretna obecność.

****

Wszystko się dopiero zaczęło – Wypowiedź telefoniczna obecnego pod Kordegardą ks. Jerzego Gardy dla naszej strony z godziny 10. 39

Trudno mi zebrać myśli. Można by tę sytuację porównać do Wielkiego Piątku, gdy zabrano ciało Chrystusa i złożono je do grobu, ale na Wielkim Piątku się nie zakończyło. Potem była wielka Sobota i Niedziela. Nie zakończyła się ta historia.
Ci, którzy usunęli Krzyż powiedzieli, ze będą teraz mieli spokój. To samo powiedzieli faryzeusze po śmierci Chrystusa. A to był dopiero początek.

Teraz, gdy aresztowano Krzyż Chrystusowy omodlony przez tysiące, też jest dopiero początek.

Problem aresztowanego Krzyża na pewno się nie skończył. Dopiero się zacznie.

Szczęść Boże.

****

Rzecznik Konferencji Episkopatu Polski. ks. Jacek Kloch.TVP-Info 11:50

Konferencja Episkopatu Polski nie była poinformowana o usunięciu Krzyża. Przypomniał Oświadczenie biskupów z Jasnej Góry, w którym jest odwołanie do upamiętnienia pomnikiem który by stanął w W-wie oraz apel o powołanie komitetu. Dodatkowo Przewodniczący Episkopatu Polski wysłał list do zainteresowanych. Gdyby Komitet Autorytetów Społeczny powstał , to przeniesienie krzyża odbyło by się w innych warunkach i byłby to krok do powstania pomnika. Gdyby była odpowiedź ze strony polityków można by było uczynić krok do przodu. Apel Episkopatu był zarówno o modlących się i jak i do polityków.

****

O 12:07 na tym samym programie po 15 minutach słyszę z ust prof. Kazimierza Kika - politologa już że Kościół poparł zabranie krzyża.

****

Komunikat z 12:20 Jacek Michałowski szef Kancelarii Prezydenta. Dzisiaj około 8:00 rano Krzyż został przeniesiony do Kaplicy Prezydenckiej. Będzie tam czekał na przeniesienie do kościoła do św. Anny Poczuliśmy że zostaliśmy sami i dlatego taka decyzja. Nie było specjalnej powodu aby to zrobić dzisiaj. To krok do dochodzenia realizacji umowy z kurią i harcerzami.

****

Przypominam dzisiaj mamy 16 dzień miesiąca Dzień Papieski. Zauważ gdy pisałem tytuł tego posta: Alfa i Omega. Początek i koniec zatwierdzając pierwszy fragment tego postu była godzina 7: 52, godzina o której demontowano i przenoszono w Warszawie Krzyż. Dla mnie to jest znak, nad którym nie potrafię przejść do porządku dziennego.

****

12:25 stanowisko Kurii Warszawskiej, ukazało się na stronie internetowej.
tu link:

http://www.archidiecezja.warszawa.pl/homepage/?a=4564

Misterium ŚKP - problem z krzyżem?

2010-09-15T07:51:00.001+02:00

Miałem wczoraj długą rozmowę z panią W. na temat „rozwiązania problemu Krzyża” na Krakowskim Przedmieściu. Jak widać nie Ona jedna ma z tym problem, bo ks. Jacek Balemba SDB musiał równolegle też wyjaśnić wierzącym katolikom na swoim blogu :
http://novushiacynthus.blogspot.com/
dlaczego Krzyż jest przywilejem, ale nigdy problemem. Zrozumienie tej sprawy jest na tyle istotne, że cytuję wypowiedź księdza w całości.

****

Krzyż Święty jest tajemnicą. I ważne jest, aby o Nim wypowiadać się adekwatnie. Nawet niektórzy katolicy dali się wciągnąć na ścieżkę myślenia, która używa określeń typu „rozwiązać problem Krzyża”, „rozwiązać kwestię Krzyża na Krakowskim Przedmieściu”. Takie kategorie myślenia są urągające godności i świętości Krzyża. Trzeba wtedy postawić dwa pytania i sprecyzować: Dla kogo Krzyż jest problemem? Dlaczego Krzyż jest problemem?
Krzyż nie jest problemem! Krzyż na Krakowskim Przedmieściu nie jest problemem! Krzyż i Ten Krzyż jest przywilejem! Jedynym problemem są bluźnierstwa i znieważanie Krzyża oraz groteskowe barierki tam postawione, przeciwko komu? Ten problem można i należy rozwiązać. Natomiast nie są problemem ludzie modlący się. Nie są problemem kapłani, który modlą się razem ze zgromadzonymi; czynią to, co do nich należy – wypełniają swoją misję duszpasterską: być z Chrystusem i służyć ludziom. Nie jest problemem trwająca modlitwa za Polskę.
Powtórzę: Krzyż na Krakowskim Przedmieściu nie jest problemem! Krzyż i ten Krzyż jest przywilejem! Jest przywilejem dla Polski, że w jej centrum i w centrum naszej Stolicy stoi Krzyż – znak bezgranicznej miłości Boga do człowieka, do każdego człowieka. Trzeba dzisiaj Krzyż wywyższyć, podwyższyć – Exaltatio Sanctae Crucis!
W Krzyżu odczytujemy jego obiektywną Prawdę: jest On drogą Boga do człowieka, drogą człowieka do Boga, drogą człowieka do człowieka. Tak też to widzę jako kapłan – w perspektywie duchowej, w perspektywie wiary i w perspektywie duszpasterskiej troski o człowieka: Krzyż jest znakiem przyjaznym każdemu człowiekowi, podnoszącym, zbawiającym, mobilizującym. Nigdy nie jest „problem do rozwiązania”.
W tym kontekście widać niestosowność pomysłów „przesuwaczy” różnych. Krzyża się nie przesuwa, Krzyż się szanuje, przed Krzyżem się klęka, bo na nim Jezus Chrystus dokonał odkupienia ludzi, zwyciężył grzech, śmierć i szatana. Wielkie dobro dla człowieka. Dla każdego człowieka! Pan Jezus mówi: „A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie” (J 12,32).
A gdyby ktoś jeszcze miał wątpliwości, to życzliwie przypomnę, że Krzyż na Krakowskim Przedmieściu jest poświęcony. Obrzędu poświęcenia dokonał ks. Stanisław Małkowski.
Biada temu, kto podnosi rękę na Krzyż i kto bluźni Krzyżowi. Poniesie konsekwencje.
Stat Crux dum volvitur orbis!
W dniu dzisiejszym i jutro powiedzmy Matce Bolesnej, ze szczególną miłością, że chcemy z Nią stać przy Krzyżu – iuxta crucem tecum stare.
Dzisiaj odprawiłem Mszę świętą wynagradzającą za wszystkie zniewagi wyrządzane Krzyżowi na Krakowskim Przedmieściu i w Polsce.

****

I jeszcze jedno: Odszukajcie na portalu http://wobroniekrzyza.wordpress.com/ trzech komentarzy do Relacji telefonicznej Mirki z dnia 14.09.2010 z godz. 21.45-23. Warto posłuchać.

****

Problemem mogą być natomiast sprawy pielęgnacji i utrzymania krzyża. Każdy projektant takiego „obiektu małej architektury” winien zdawać sobie z tego sprawę i dlatego w opisie koncepcyjnym Świetlistego Krzyża Pojednań pozwoliłem sobie umieścić przedostatni rozdział :

2.15. Wskazania eksploatacyjne mające wpływ na konstrukcję i koszty utrzymania

– święte dzieła wymagają pielęgnacji

Na etapie projektu technicznego należy rozwiązać zagadnienie wymuszonej wentylacji „korzeni” krzyża, bowiem wentylacja grawitacyjna komory nad reflektorami dolnymi może okazać się niewystarczająca. We wnętrzu krzyża należy zaprojektować drabinę umożliwiającą dotarcie do mechanizmów uruchamiających dzwon oraz do lamp zlokalizowanych u nasad ramion krzyża. Drabina ta niezbędna będzie także dla brygady myjącej szyby od wewnątrz krzyża. Reflektory umieszczone na końcach ramion krzyża obsługiwane będą z zewnątrz z podnośnika samochodowego, podobnie wykonywane będzie mycie krzyża od zewnątrz. W dolnej krawędzi bocznych ramion krzyża należy przewidzieć otwory wentylacyjne. Podobny otwór wentylacyjny należy przewidzieć także na końcu górnego ramienia krzyża. W czasie intensywnych opadów śniegu przy jego topnieniu i zamarzaniu, mimo pochyłych dolnych krawędzi bocznych ramion krzyża, może dojść do zjawiska oblodzenia i tworzenia się sopli lodowych. W takich sytuacjach niezbędne okaże się ich ręczne usuwanie przy wykorzystaniu podnośnika samochodowego. Przyziemie może być myte mechanicznie przy użyciu strumienia wody. Wyniesienie szklanej posadzki na 20 cm ponad otaczający teren pozwoli na grawitacyjny spływ wody poza strefę przyległą bezpośrednio do krzyża. Podobnie będzie się dziać z wodą z topniejącego śniegu, który, zawiewany z placu, z powodu „lasu rąk” zbierać się będzie we wnętrzu krzyża. Wykonawca jest zdania, że nie należy go usuwać (można by to robić wyłącznie ręcznie), ponieważ nagrzewany od dołu lampami stopniowo będzie topniał, a woda będzie spływała poza obręb krzyża. Przy mechanicznym odśnieżaniu placu wokół krzyża należy zwracać uwagę na przeszkodę, jaką stwarzać będzie niewątpliwie metalowa poręcz klęcznika.

****

I wiadomość z ostatniej chwili za: http://blogmedia24.pl/node/36797
Gigantyczny krzyż oświetlił Liban w Święta Podwyższenia Krzyża Świętego
Maryla, śr., 15/09/2010 - 12:36
Wysoki na ponad 70 metrów krzyż stanął w górach Liban na północ od Bejrutu. Kosztował półtora miliona dolarów
Konstrukcja powstawała dwa lata. Ukończono ją w przeddzień Święta Podwyższenia Krzyża Świętego. W tradycji chrześcijańskiej obchodzi się je na pamiątkę odnalezienia relikwii krzyża, na którym umarł Jezus Chrystus.
Galeria zdjęć: libański krzyż patrz: http://blogmedia24.pl/node/36797
Krzyż stanął w górskiej wsi Qanat Bekish, niedaleko kościoła datowanego na 1898 rok. 73-metrową konstrukcję podświetliło 1800 lamp. Inauguracji krzyża w libańskich górach towarzyszyły kościelne uroczystości, koncelebrowane przez najwyższych dostojników w kraju. - Niech krzyż ten będzie pomostem, który połączy bezpieczny Liban z całym światem - cytuje biskupa Antoine Nabila Andariego z Jounieh libański dziennik "The Daily Star".

Jego budowa w kraju, w którym żyją przedstawiciele 18 wyznań, ma znaczenie symboliczne. Większość funduszy pochodziła co prawda z datków wiernych kościołów maronickiego (jeden z Kościołów Wschodu, powstały w VII wieku na terenach obecnego Libanu i Syrii) i katolików z Francji, jednak w zamyśle pomysłodawców, ma on zjednoczyć ludzkość różnych wyznań.

Liban jest pod względem religii państwem szczególnym. To jedyny kraj arabski, którym rządzi chrześcijanin. Konstytucja dzieli parlament równo pomiędzy chrześcijan i muzułmanów. Dokładnie określa także, przedstawiciel jakiego wyznania może zajmować dane stanowisko w administracji państwowej.

Libańscy chrześcijanie nie wstydzą się Krzyża. Dlatego są szanowani.

Misterium ŚKP - szatan będzie ciskał gromy

2010-09-14T17:07:00.004+02:00

Z niedzielnych ogłoszeń parafialnych ks. Proboszcza:

We wtorek święto Podwyższenia Krzyża Św. – na wieczorną Eucharystię przynosimy Krzyże – uwielbimy uroczyście znak naszego zbawienia.

Mam dylemat: z którym krzyżem pójść na jutrzejszą Eucharystię. Mam ich w domu kilka. Największy ma wys. 0,5 m i wisi na reprezentacyjnej ścianie w jadalni zwanej salonem. Chrystus na nim jest kontrowersyjny: wisi na dwóch rękach skierowanych nie w bok a w górę. Z krzyża została praktycznie tylko pozioma belka, rozpięta pod Chrystusowymi plecami. Dostaliśmy go jako prezent na nowe mieszkanie w Baranowie od świadka naszego ślubu, któremu Chrystus kojarzył się z jego codzienną pracą. Patrząc na Tego boleściwego Chrystusa czuję Jego ból, jaki odczuwa przy każdym morderstwie nienarodzonego dziecka. Łatwiej mi wtedy modlić się za osoby, które się tego czynu dopuściły i które doprowadziły i dopomogły do takiej sytuacji.

Panie który oddałeś za nas życie miej miłosierdzie dla nich, daj im łaskę wyspowiadania się z grzechu zabójstwa lub współudziału w tym procederze.

****

W holu przy wejściu na schody prowadzące do części mieszkalnej domu wisi metalowy krzyż z pasyjką. Miejsce było wybrane merytorycznie bardzo dobrze. Mówił już na samym wejściu wchodzącym: tu, w tym domu mieszka Chrystus. Niestety bardzo często był niechcący przez domowników strącany na posadzkę. Miało to i dobre strony wychowawcze, bo gdy go strącił któryś z synów uczyliśmy go, by przed powieszeniem krzyża na gwoździk z szacunkiem ucałował pasyjkę. Gdy dzieciaki wyszły z domu, a nam jest się trudno schylać, nie chcąc Chrystusa na krzyżu narażać na kolejne upadki powiesiliśmy go na tym samym węgarku tyle, że pod sufitem.

****

W sypialni wiszą dwa krzyże. Też wiszą na ścianie ma którą często zwracają się nasze oczy gdy leżymy w łóżku. Jeden jest drewniany bez pasyjki, a drugi nieduży metalowy z pasyjką.Ten drewniany ma cztery ramiona równej długości. Nic nadzwyczajnego, ot zwykłe dwie "listewki" sklejone na krzyż. Dlaczego jest nam taki bliski? To krzyżyk zrobiony z drewna pochodzącego z rozebranego starego drewnianego kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu. Tam Ewa była chrzczona, tam przyjmowała bierzmowanie i tam sobie przed laty ślubowaliśmy miłość wierność i że nie opuścimy siebie aż do śmierci. Drugi jest na niewielki ma 12 cm. Kiedyś wisiał w kuchni nad drzwiami. Gdy zabrakło miejsca na literaturę kulinarną wykonałem nad drzwiami półkę na książki i krzyż zawiesiłem w sypialni. Po ostatnim remoncie, a minęło już kilka lat i miejsce z powrotem jest wolne, krzyżyk nie wrócił już na swoje miejsce. To jest przykład na to jak sami eliminujemy krzyże w swoich domach.

****

W biurze gdzie przyjmuję klientów stoi kapliczka Bożego Miłosierdzia na którą składa się model pomnika Bożego Miłosierdzia oraz dużych rozmiarów obraz Miłosierdzia Bożego jedyna z nielicznych rzeczy jaka nam się dostała w spadku po babci Gertrudzie. Wg. komputerowego powiększenia z tego obrazu wykonana była przez kamieniarza postać Chrystusa na pomniku Miłosierdzia. Nieduży ceramiczny krzyż, który poprzednio wisiał w tym pomieszczeniu znalazł ostatecznie miejsce nad drzwiami w drugim pomieszczeniu biurowym, w którym na co dzień najdłużej przebywam.

****

W drugiej sypialni, w której przed laty spali chłopacy, w której siedzę pisząc te słowa naliczyłem jedenaście, krzyży - krzyżyków.

Największy i najbardziej okazały to model Świetlistego Krzyża Pojednań. Z podstawą zajmuje prawie całe siedzisko tapczanu na którym ostatnio sypiał Łukasz. Pokazuję go gościom podłączając do prądu oświetlenie dolne od korzeni i oświetlenie górne zamontowane w miejscu Chrystusowych ran.

Drugi krzyż też jest modelem został wykonany z pleksi i ma wysokość 1,40 m. Charakteryzuje się tym, że jego cztery belki są w dowolnym w przekroju kwadratowe. Wokół głowy - głowicy krzyża okrągły pierścień - cierniowa korona w płaszczyźnie pionowej splata cztery ramiona krzyża. I ten krzyż jest oświetlony czerwonymi ledami w miejscach Chrystusowych ran, a w miejscu serca wmontowałem w jego wnętrze metalowy dzwon. To też jest Świetlisty Krzyż. Wykonany w skali 1:1 miałby wysokość max 45 m, a ustawiony przy parafialnym kościele, spełniałby rolę dzwonnicy i byłby widoczny na tle jednorodzinnej zabudowy osiedla z bardzo daleka. Wybudowany stałby się taką bramą od strony zachodniej do miasta Poznania. Póki co czeka sobie spokojnie na lepsze czasy podobnie jak trzy 20 cm wysokości krzyżyki ustawione przy modelu parafialnego kościoła.

****

Podobnie wysmukły jest składany (tak by się mieścił w samochodzie) krzyż tekturowy. To pierwowzór krzyża z pleksi. Jest cały biały, tylko czerwone plamy i czerwona korona wskazują na miejsca Chrystusowych ran. U jego podstawy podobnie jak na krzyżu z pleksi wypisane są słowa naszej małżeńskiej modlitwy: Panie mój, Boże nasz, siłę masz, siłę dasz! Tylko Ty, Tylko Ty. Ciekawostką jest że krzyż ten przymocowany jest do nieruchomej podstawy, wokół której kręci się globus o średnicy o,40 m. Chrystusowy krzyż stanowi oś obrotu całej planety Ziemia. W założeniu to model kościoła - kaplicy. Do wnętrza obracającego się z prędkością 1 obrót na dobę globusa prowadziłyby trzy wejścia. W centrum pustego wewnątrz globusa dół krzyża byłby ołtarzem ofiarnym. Góra wnętrza obracającego się globusa stanowiłaby dach - nieboskłon ze świecącymi się gwiazdami i księżycem. Oczy wszystkich obecnych skierowane byłyby ku środkowi, ku ołtarzowi na którym odbywałaby się bezkrwawa ofiara Przeistoczenia chleba w Ciało i wina w Krew Chrystusową. To taka moja wizja kościoła XXI wieku, kościoła przedsionka NIEBA.

****

Gipsowy odlew prawej ręki babci Gertrudy trzymającej gipsowy prosty krzyż stanowi już dzisiaj pamiątkę po zmarłej. Takich gipsowych odlewów z krzyżami potrzeba będzie wiele. Czyich rąk one będą? Nie wiem. Może należy je zrobić przedstawicielom rodzin zmarłych w katastrofie w Smoleńsku, może najbliższym i znajomym, a może sponsorom Świetlistego Krzyża Pojednań?

****

Plastikowa biała maska - siatkowa nakładana szczelnie na głowę Ewy podczas naświetlań przy radioterapii po pierwszej operacji glejaka mózgu. Na niej zaznaczone czerwonym pisakiem dwa krzyżyki, dwie przecinające się linie. Krzyżyki oznaczono w miejscach gdzie być może głowę Chrystusa szczególnie uwierały kolce cierniowej korony. Panie, Chryste ukryj nas w swoich ranach myślę sobie patrząc na stojącą na szafie maskę z krzyżykami.

****

Dziadku, a po co dziadkowi, te dwa krzyżyki zrobione z gałązek jałowca oskrobanych z kory. Są tylko zbite jednym gwoździem w pośrodku. Bo widzisz one mają przewierconą dziurkę w górnym ramieniu by przewlec przez nią sznurek od snopowiązałek i nanizać na niego drewniane kulki by zrobić ? No powiedz co zrobić. Różaniec odpowiada najmłodsza wnuczka. Masz rację. Ale dziadek miał już takie dwa różańce zawieszone na poręczach przy pomniku, gdzie dziadek się modli. Tak ale ktoś mi je zabrał, pewno zachował sobie na pamiątkę, jako relikwie. A co to są relikwie? Relikwie to coś świętego. Dla dziadka taką świętą rzeczą są te dwa jałowcowe krzyżyki.

****

A w trzecim pokoju też mamy dwa krzyże. Jeden z nich ustawiany jest na stole w czasie kolędy. Stoi zawsze w asyście jednej świeczki która z nim stanowi komplet. Drugi jest prosty, drewniany z pasyjką i wisi nad maszyną do szycia. To najstarszy krzyż jaki mamy w naszej rodzinie. Przywędrował z nami do Baranowa z poprzedniego mieszkania.

****

I najważniejszy ze wszystkich krzyży. Ten wyryty w moim sercu. Cóż to oznacza? Ni mniej, ni więcej, ale tylko tyle i aż tyle, że staram się w swoim życiu kierować zasadami Chrystusa ukrzyżowanego. Pytał mnie wczoraj znajomy: A ty z jakim krzyżem pójdziesz jutro do kościoła?

Przyznałem, że chciałem iść z modelem Świetlistego Krzyża Pojednań, ustawić go przed głównym ołtarzem i w czasie Przeistoczenia rozświetlić jego wnętrze. Ale to musisz uzgodnić ze swoim proboszczem. Zrozumiałe, odpowiedziałem. A tak w ogóle powiedział, wskazując na Świetlisty Krzyż, to na nim nie umarł Pan Jezus. Zdziwiłem się słysząc takie słowa w jego ustach i nic nie odpowiedziałem. Spieszyłem się, bo chciałem jeszcze zamówić w Auchan przed wieczornym różańcem i Mszą św zdjęcia z krzyżem pod Pałacem Prezydenckim. Wygłupiasz się z tym krzyżem w Warszawie powiedział, z czego wywnioskowałem, że czyta mój blog. I tak ci go nie pozwolą postawić, powiedział podając mi rękę na pożegnanie. Ale ja wiem, że on gdzieś stanie jak nie tam, to gdzie indziej, jak nie za mojego życia, to po mojej śmierci. Ale On stanie powtórzyłem będąc już w drzwiach. Najważniejsze że On jest wyryty w moim sercu pomyślałem.

****

Na każdej Mszy świętej pyta mnie kapłan: Czy ty wierzysz w Boga? A ja powtarzam razem z innymi wyuczone "Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa ... A cóż to oznacza ta wiara, cóż oznacza, że nazywają mnie praktykującym?

Wiara , to nie jest gadanie.

Wiara to nie jest pisanie o kilkunastu krzyżach.

Wiara to nie jest tworzenie iluś tam modeli krzyża.

Wiara to jest całe moje życie

Wiara to jest każdy mój oddech,

Każde uderzenie serca.

Wiara to każda moja myśl,

Każda moja decyzja,

Każdy mój krok,

Wiara to każdy dzień,

Całe moje życie!

****

Za chwilę mimo deszczu wybierzemy się z Ewą do kościoła. Każdy z nas weźmie dwa krzyże. Jeden ten wewnętrzny krzyż wiary i drugi ten widzialny dla oka. Ewa zarezerwowała sobie ten z hollu, a ja zabiorę górę białego tekturowego krzyża wokół którego kręci się globus. Moje wyciągnięte ramię będzie zarazem trzonem, pionową dolną belką. W ten sposób złączę się jeszcze bardziej z Chrystusem.

****

Tyle co wróciliśmy ze Mszy św. Msza św była bardzo uroczysta. Ks. Proboszcz dołożył wszelkich starań by krzyż został odpowiednio wywyższony, a zgromadzeni wierni, nieliczni, jak na tak doniosłe święto i aktualną sytuację w Polsce mogli uczestniczyć wyjątkowej eucharystii połączonej z adoracją i modlitwami ekspiacyjnymi. Tym razem wszyscy wielbiący Chrystusowy Krzyż mogli przyjąć Eucharystię pod dwoma postaciami. Nasze przyniesione z domu krzyże zostały indywidualnie poświęcone wodą święconą, a na zakończenie Mszy św. dostąpiliśmy wyjątkowego błogosławieństwa. Dwa zdjęcia z trzech zrobionych dołączyłem do PHOTO.

****

Kolejny rozdział opisu technicznego jest super krótki, a jego czerwony podtytuł okazał się proroctwem, którego na co dzień doświadczam.

2.14. Instalacja odgromowa

– szatan będzie ciskał gromy na to dzieło

Zagadnienie to zostanie szczegółowo rozpracowane na etapie projektu technicznego.

Misterium ŚKP - klęcznik

2010-09-13T17:15:00.000+02:00

Dostałem dzisiaj dwie wiadomości. Jedną z nich było potwierdzenie zwrotne, że list otwarty do Pana Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego z dnia 7 sierpnia 2010
wysłany 09.08.2010 doszedł 18.08.2010 do Biura Listów i Opinii Obywatelskich Kancelarii Prezydenta RP. Nie potrafię tylko zrozumieć dlaczego musiało od 18 sierpnia do 13 września upłynąć 26 dni by dotarła do mnie z Warszawy po interwencji zagrożonej karą zwrotka potwierdzająca odbiór przesyłki.

****

Drugi list zachęca mnie do cierpliwości i uspakaja, że zło niech się wypali, a złym słów zabraknie, i przyjdzie czas, że stanie Świetlisty Krzyż Pojednań.

To bardzo miłe i budujące otrzymać taki miły list.

****

Na dzisiaj przypadło mi przytoczyć rozdział 13 z opisu koncepcyjnego projektu Świetlistego Krzyża Pojednań. Zatytułowany jest Klęcznik - historią w tle. Dla lokalizacji na placu przed Pałacem Prezydenckim należałoby wykonać nie jeden, a cztery takie klęczniki dla każdej strony krzyża. Modlitwa starych ludzi na klęczkach ma szczególną moc, ale gdy kończą modlitwę nie mają sił się podnieść z klęczek. To z myślą o nich i o sobie projektuję te poręcze.

****

2.13. Klęcznik

– z historią w tle

Na zewnątrz krzyża od strony wschodniej w odległości 6 m od krzyża (optymalna odległość, by wzrokiem ogarnąć Ołtarz Narodu i dolną część krzyża z modlitwą do Boga Ojca) przewidziano dwuosobowy klęcznik. Jego dokładne usytuowanie musi uwzględniać możliwość obserwowania przez klęczące osoby poprzez papieski przezroczysty strój niczym nie ograniczonego płonącego znicza przy Grobie Nieznanego Żołnierza, Na klęcznik składa się poręcz z rury stalowej nierdzewnej oraz plastikowa (ciepła) podkładka pod kolana ułożona na granitowym stopniu. Przy projektowaniu tego niewielkiego elementu Wykonawcy zależy, by delikatnie ukierunkować współczesne preferowane spojrzenie na frontową elewację krzyża z Historią (szanowaną) w tle, a nie tyłem do niej (wyraz braku szacunku – por. tablica nr 3, poz. 11).

****

Słowo Boże jest jednoznaczne: „Nie łudźcie się: Bóg nie dozwoli z siebie szydzić. A co człowiek sieje, to i żąć będzie: kto sieje w ciele swoim, jako plon ciała zbierze zagładę; kto sieje w duchu, jako plon ducha zbierze życie wieczne. W czynieniu dobrze nie ustawajmy, bo gdy pora nadejdzie, będziemy zbierać plony, o ile w pracy nie ustaniemy. A zatem, dopóki mamy czas, czyńmy dobrze wszystkim, a zwłaszcza naszym braciom w wierze.” (Ga 6,7-10).

Misterium ŚKP - modlitwa z Papieżem

2010-09-12T12:33:00.001+02:00

Wpisy internautów:
Atak na flagę narodową, pobicie ludzi – relacja Darka Wernickiego z dnia 11 września 2010 r. z godz. 21.51 Wrzesień 11, 2010 Autor: wobroniekrzyza

Chciano pociąć flagę narodową. Była wetknięta w płot przy miejscy modlitwy. Doskoczyło dwóch mężczyzn z nożyczkami i chciało ją pociąć. Ludzie zaczęli jej bronić. Mężczyźni ci zaczęli tych ludzi bić. Straż Miejska, która była w pobliżu nie reagowała. Pojawiła się wreszcie Policja I zatrzymała agresorów.
Teraz jest 150 osób. Modlą się.. Jest ks. Stanisław Małkowski.
Obrońcy Krzyża proszą o to, by mężczyźni zgłaszali się na dyżury do ochrony kobiet, obrazów i flag.

Relacja Mirki z dnia 12 września 2010 r. z godziny 00. 25.
Wrzesień 11, 2010 Autor: wobroniekrzyza

Grupa przeciwników wzrosła do ponad 100 osób. Modlących się jest 14 osób.

-List, który przyszedł do nas 11 września
Wrzesień 11, 2010 Autor: wobroniekrzyza

....wszystko to co się zdarzyło w związku z drewnianym krzyżem na Krakowskim
Przedmieściu zobowiązuje w moim przekonaniu wierzących do skoncentrowanych
działań dla postawienia monumentalnego, spiżowego krzyża w bezpośredniej
bliskości Pałacu Namiestnikowskiego. Krzyża dla Niego samego. Bez
wyrazistego odniesienia do katastrofy smoleńskiej. Tak by nie stał się On
pretekstem dla czczenia tej katastrofy lecz odwrotnie. W ten sposób godziwie
zadośćuczynimy wszelakiego rodzaju złu jakie się wokół krzyża dokonuje.
Walka o krzyż okazała się istotniejsza niż walka o pamięć tragicznie
zmarłych. Nie wolno dopuścić aby krzyż został wyparty przez tablice, bądź
pomniki pamięci.
Z poważaniem
Michał Bielski
z Białegostoku

****

Trzy dni temu kupiłem książkę Sławomira Cenckiewicza „Anna Solidarność”. Książka, lepiej powiedzieć księga liczy 758 stron. Praca poświęcona pamięci Anny Walentynowicz liczy 438 stron tekstu ponad 300 stron to aneks z dokumentami. Nie zamierzam omawiać całości, ale odniosę się tylko do fragmentu autorskiego postscriptum.

Dopiero gdy nad trupami Prezydenta Anny zaczęto głosić pojednanie polsko-rosyjskie, pojednanie bez prawdy o ludobójstwie, przypomniałem sobie, że tak już kiedyś było. Gdański pomnik Trzech Krzyży w zamierzeniu władz PRL i realistów z „Solidarności” miał stać się pomnikiem pojednania, czyli zrównania katów z ofiarami. Wówczas Anna sprzeciwiła się temu fałszerstwu i wywalczyła istnienie pomnika Poległych Stoczniowców. Teraz myślę, że Anna i Lech przez swoją ofiarę z życia wspólnie wzywają nas do wytrwałości w walce o Polskę.

Panie Sławomirze! Napisał pan piękną książkę, wartą tego by przeczytali ją zwłaszcza młodzi Polacy, a i starzy się w niej odnajdą. Wszyscy znajdą w niej odpowiedź dlaczego po 30 latach Solidarność liczy 1 mln a nie 10 mln członków i dlaczego z Polską jest tak, jak jest.
W pierwszej chwili myślałem, że trzeba się wycofać z budowania Świetlistego Krzyża Pojednań, a budować pomnik ku pamięci poległych ofiar katastrofy smoleńskiej. Pewno tak, należy budować i to nie jeden pomnik, i nie jedną tablicę. Ale tym razem chodzi o coś więcej, jak uczczenie czci zmarłych.
Wczoraj wpisano w komentarzach do mego bloga słowa: wczoraj sacrum, dzisiaj profanum odnosząc te słowa do placu przed Pałacem Prezydenckim.
A ja się pytam: co jutro?
Odpowiedź jest tylko jedna: Wczoraj Bóg, dzisiaj Bóg i jutro Bóg. Tak Bóg wczoraj, dziś i jutro.
I panie Sławomirze w centrum Polski stanie krzyż, nie ze spiżu jak napisał Marek Bielski, ale z najdelikatniejszego materiału budowlanego: ze szkła, a chronić go będą nasze modlitwy. Nie ku pamięci pana Prezydenta, nie ku pamięci pani Ani i pozostałych 94 ofiar, nawet nie „ku pamięci” największego z rodu Polaków Jana Pawła II, który noblistą nie został (i całe szczęście) ale zostanie niebawem świętym. Ten krzyż mimo, że z postacią Jana Pawła II powstanie nie „ku jego pamięci” ale jako brama, jako droga, jako światło skierowane ku trójosobowemu jedynemu Bogu, ku przyszłości. Tym krzyżem, o ile taka będzie wola Tego do którego należy początek i koniec może być Świetlisty Krzyż Pojednań .

2.12. Instalacja nagłaśniająca

– modlitwa z Papieżem

Wykonawca założył stałe w ciągu doby godziny modlitw z Papieżem. Nagrany głos Jana Pawła II odtwarzany byłby codziennie z głośników zamontowanych we wnętrzu krzyża z głośnością słyszalną w promieniu 10 m od krzyża o godzinach:
6:00 pacierz poranny
9:00 okolicznościowe rozważanie (krótka katecheza do 15 minut)
12:00 Anioł Pański
15:00 Koronka do Bożego Miłosierdzia
18:00 Anioł Pański
21:00 Apel Jasnogórski i modlitwa wieczorna do 21:37 połączona z iluminacją góry krzyża.
Realizacja tego zamierzenia wymagać będzie przygotowania medialnego i odpowiedniego programu sterującego. Rozpoczęcie modlitw poprzedzane byłoby biciem dzwonu „Pojednanie” umieszczonego wewnątrz krzyża.

Misterium ŚKP - świętego chroni jego świętość

2010-09-12T08:14:00.001+02:00

W dniu wczorajszym wpisano do dwóch ostatnich moich postów dwa komentarze. Odpowiem z ochotą na oba. Generalną odpowiedzią jest podtytuł dzisiejszego postu jaki nosi kolejny 11 rozdział napisanego przed dwoma laty opisu technicznego Świetlistego Krzyża Pojednań. Jest bardzo krótki i nadaje się do każdej lokalizacji krzyża. Oto on:

2.11. Instalacja ochrony obiektu

– świętego chroni jego świętość

Wykonawca przewiduje zamontowanie na narożach krzyża na wysokości około 5 metrów czterech nieruchomych kamer, monitorujących otoczenie krzyża, oraz jednej kamery we wnętrzu krzyża monitorującej z góry wnętrze krzyża.

****

Po powrocie z kościoła napiszę resztę odpowiedzi, którą mam już w głowie przemodloną.

Misrerium ŚKP - światłość z wnętrza obejmie cały Naród

2010-09-11T11:17:00.001+02:00

Artur Andrus śpiewał na "Wieczorach humoru i satyry" w Lidzbarku Warmińskim piosenkę o swoim pobycie na Krakowskim Przedmieściu nie pod krzyżem, a pod pomnikiem księcia Józefa Poniatowskiego. Śpiewał o tym jak przez 3 godziny patrzył w oczy "koniu" księcia Józefa.
Słowa tej „Ballady o wyważonym koniu księcia Józefa" brzmią:
......

Koniu nisko zwisa ogon,

Koń się trochę zna na życie,

Temu koniu wszyscy mogą

Cmoknąć przy kopycie.

.....

W tym tkwi całej sprawy sedno:

Też mu ciążą nasze losy,

Koniu nie jest wszystko jedno,

Tylko ma już dosyć!

......

Tak to prawda myślę sobie. Czas by było opuścić cokół i pocwałować na stare miejsce do Łazienek przed Pomarańczarnię, lub na plac Marszałka Piłsudskiego. Dosyć tego pokazywania zadka i wymachiwania ogonem kolejnemu panu Prezydentowi.
Okazuje się, że nie tylko ja czekam na ruch dwa do przodu i jeden w bok. Podobne zdanie ma architekt Czesław Bielecki przypominając historię konia księcia Józefa.
Więcej na ten temat: http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20100910&typ=po&id=po21.txt

****

Jutro niedziela środków społecznego przekazu. Dawniej nazywała się niedzielą środków masowego przekazu. Masowego kojarzyło się z przepływem informacji w jedną stronę od "władzy" do mas. Dzisiaj chodzi o dwutorową komunikację między "władzą a masami i między masami a "władzą". Powiem więcej dzisiaj chodzi o komunikację wewnątrz społeczeństwa. Można powiedzieć każdego z każdym. Taką komunikację zapewnia między innymi internet. Można nim przekazywać prawdę i fałsz. To wymusza wielką odpowiedzialność za słowo. Słowo Boga stworzyło wszechświat i człowieka, a słowo człowieka może zabić. Zabić człowieka, zabić rodzinę, grupę inaczej myślących. I tego musimy być świadomi pisząc posty i komentarze w internecie.

****

Dzisiaj wcześnie rano przed ranną Mszą św. włączyłem oglądaną przez siebie witrynę internetową. Jakże się ucieszyłem mogąc niejako z pierwszej ręki obejrzeć amatorski film z wczorajszych późnowieczornych uroczystości na Krakowskim Przedmieściu i usłyszeć głos pana Jarosława - całe bez skrótów przemówienie do tysięcy warszawiaków i nie tylko. Do pana Prezydenta miał jedną prośbę o honorowe zakończenie tego, co się dzieje przed jego Pałacem, w którym jeszcze nie mieszka. Stwierdził że Naród razem z Kościołem gotów jest do rozmów. Jako prawnik zapowiedział zaskarżenie do sądu decyzji administracyjnej o odgrodzeniu ulicy od placu prezydenckiego.

A tłum krzyczał: "Jarosław" (to zrozumiałe), ale głośniejsze: "chcemy pracy" wymaga wielkiego zastanowienia i działania ze strony władzy. I co się stało. Tę relację którą chciałem wkleić w tym miejscu ZŁY tak zabezpieczył by jej nikt nie mógł od 8:00 rano, kiedy wróciłem z kościoła i giełdy do domu do chwili obecnej, a jest 11:00 odtworzyć. Jak nazwać takie zabijanie prawdy. zastanówcie się.

****

Orędzie papieża Benedykta XVI
na 44. Światowy Dzień Społecznego Przekazu
„Kapłan i duszpasterstwo w cyfrowym świecie: nowe media w służbie Słowa”

Papież wskazuje w nim na potrzebę współpracy na tym polu z ludźmi świeckimi, zwłaszcza młodymi, bo to przede wszystkim oni są obywatelami tego „cyfrowego świata”. Dzięki temu będzie można skuteczniej dotrzeć z Dobrą Nowiną do nowych środowisk, przekazując im także nieczęsto pojawiające się w sieci przesłanie braterstwa, pokoju i jedności. W ten sposób będzie można także przemieniać kulturę w kierunku dialogu, większej solidarności i poszanowania godności ludzkiej. Poniżej link do treści całego orędzia papieskiego i dwa wyjątki z tego orędzia.

http://famvin.org/pl/2010/05/15/xliv-swiatowy-dzien-srodkow-spolecznego-przekazu-oredzie-be

Od kapłanów wymaga się zdolności do obecności w świecie cyfrowym przy stałej wierności orędziu ewangelicznemu, aby odgrywali właściwą im rolę animatorów wspólnot, które wypowiadają się już coraz częściej przez liczne „głosy” pochodzące ze świata cyfrowego i aby głosili Ewangelię, wykorzystując, obok tradycyjnych narzędzi, możliwości nowej generacji środków audiowizualnych (zdjęcia, wideo, animacja, blog, strony web), które stanowią nieznane dotychczas okazje do dialogu i środki użyteczne także dla ewangelizacji i katechezy.

Duszpasterstwo świata cyfrowego powołane jest bowiem po to, aby brać pod uwagę również tych, którzy nie wierzą, są nieufni i mają w sercu głębokie, niewypowiedziane pragnienie absolutu i prawdy, ponieważ nowe środki pozwalają nawiązywać kontakt z wyznawcami wszystkich religii, z niewierzącymi i z osobami wszelkich kultur. Tak jak prorok Izajasz potrafił wyobrazić sobie dom modlitwy dla wszystkich narodów (por. Iz 56, 7), można chyba przyjąć, że sieć może być miejscem – niczym „dziedziniec pogan” w Świątyni jerozolimskiej – również dla tych, którzy Boga jeszcze nie poznali?

2.10. Oświetlenie krzyża

– światłość bijąca z korzeni i z wnętrza krzyża

obejmie cały Naród

W komorze fundamentowej przewiduje się zainstalowanie stałego oświetlenia od dołu biało-czerwonej szachownicy z lasem ludzkich rąk i postacią Jana Pawła II. Sześć świetlówek typu FQ 54W/830 HO CONSTANT w oprawach ESSYSTEM 684700 CO2 254 zainstalowanych na wysokości 1 metra poniżej szklanego stropu i skierowanych w górę winno dać efekt luminacji 240 cd/m2. Płynna regulacja jasności pozwoli na przygasanie tego oświetlenia w miarę zapadającej ciemności. Na poziomie stropu Ołtarza Narodu bijące z ziemi światło wymiesza się i będzie miało kolor różowy, podświetlając wnętrze krzyża. Świetlówki te świecić będą przez całą dobę i z ich światłem związana będzie po części nazwa krzyża – Świetlisty Krzyż Pojednań.

Na dole wewnętrznego obwodu szklanej elewacji dodatkowo zostaną zamontowane cztery białe świetlówki (jak wyżej) w oprawach ESYSTEM 6870020 CO 4 154 RW, wspomagające swym światłem różowe światło bijące z dołu. Świetlówki te włączane po zapadnięciu zmroku oświetlać będą wyraźnie czarne napisy sekwencji słownych, a także wymalowane u dołu elewacji „języki ognia”. Światło z nich, odbijając się o szklane ściany i konstrukcję stalową krzyża, będzie stopniowo słabnąć. Oświetli dzwon od dołu i zaniknie w obrębie głowicy krzyża, rozpraszając się na jego ramionach. To oświetlenie wyłączane będzie o świcie .

Dodatkowo każdego dnia na czas Apelu Jasnogórskiego od godz. 21:00 do godz. 21:37 włączać się będzie specjalne oświetlenie górnej części Krzyża Pojednań. Na oświetlenie to składać się będą cztery lampy HCI-T/P 100/830 WDL PB clear w oprawach ESYSTEM OCP-100 bez rastra, umieszczone u nasady ramion krzyża, dające rozproszone światło kuliste. Dolna lampa oświetlać będzie od góry dzwon „Pojednanie” i sprawi, że niewidoczny za dnia ukaże wyraźnie swój kontur w nocy. Światło tej lampy wnikać będzie w podstawę krzyża, rozświetlając dodatkowo od góry opisany wyżej Ołtarz Narodu.

Niezależnie na końcach poziomych ramion krzyża oraz na wierzchołku krzyża zostaną umieszczone trzy reflektory Th 212716 OSQ 150 + LPE ARCSTREAM 150/830 z kloszem OMC i osłoną V50 . Reflektory te emitować będą wiązki światła w kącie 2 x 2,5 stopnia. Niech pionowy snop światła, zamontowanego w górnym ramieniu krzyża, łączy ziemię z niebem, a poziome snopy (nieco skierowane ku górze wznoszą się nad budynkami hotelu Victoria i Metropolitan (patrz plansza nr 2). I te trzy reflektory włączać się będą na czas Apelu Jasnogórskiego. Ich światło winno być widoczne w czasie mglistej pogody z całej środkowej alejki Ogrodu Saskiego. Uwaga : słowa zielone zdezaktualizowały się, gdyż krzyż nie stanął na placu Marszałka Piłsudskiego.
Za słowem snopy należało by dodać: "nad skrzydłami bocznymi Pałacu Prezydenckiego".

Misterium ŚKP - dzwon POJEDNANIE

2010-09-10T13:44:00.000+02:00

10 wrzesień 2010
Mija kolejny miesiąc od pamiętnego 10 kwietnia 2010!
Dzisiaj w Archikatedrze Warszawskiej o godz. 20.00
Msza święta w intencji Ofiar katastrofy pod Smoleńskiem.
Po Mszy Świętej przejdziemy pod Krzyż na Krakowskim Przedmieściu.
Przyjdźmy na modlitwę!
A Ci co nie mogą nich się z modlącymi łączą.

****

Z homilii ks.abp. Andrzeja Dzięgi metropolity szczecińsko-kamieńskiego, wygłoszonej w czasie uroczystości dożynkowych na Jasnej Górze, 5 września 2010 r.
http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20100910&typ=wi&id=wi11.txt

...jeżeli co dziesiąty członek tego Narodu będzie się modlił za swoją Ojczyznę regularnie - jego sprawa jak często, byleby regularnie - odmieni się życie tego Narodu.

... za Polskę się módlmy często, bo to jest nasz dom.

Więc teraz, synowie, słuchajcie mnie! Szczęśliwi, co dróg moich strzegą!
Rozejrzyj się po polskiej ziemi, rozejrzyj się po drogach twojej rodziny, po drogach twojej pracy i twojego świętowania. Niech to będą Boże drogi! A ty te Boże drogi rozpoznając, jako Boże zachowuj, swoimi uczyń na nowo, strzeż, wiernie nimi podążaj z Maryją, Królową naszą.
Amen.

****

Amen. Wszyscy wiemy co to znaczy. Niech tak się stanie. Tylko i wyłącznie Tak.

Nie moja ale TWOJA Panie wola nich się stanie. To moje FIAT.

****

Na co? Na to, aby dzwon POJEDNANIE znalazł sobie miejsce w Świetlistym Krzyżu Pojednań, a krzyż znalazł godne miejsce. Kliknij proszę w menu klawisz "PHPTO" a zobaczysz dwa ciekawe zdjęcia . Dzisiaj kolejny rozdział opisu technicznego z dokumentacji krzyża sprzed dwóch lat.

****

2.9. Dzwon Pojednania

– pojednanie w rodzinach i narodzie

darem złożonym Janowi Pawłowi II

W środkowej partii krzyża, nijako w jego sercu, przewiduje się zainstalowanie dzwonu o nazwie POJEDNANIE . Waga dzwonu 150 kg, średnica 62 cm, ton E. Napęd elektromagnetyczny z układem sterowania Movotron II BC-11, sterowany radiowo pilotem do załączania na szczególne okazje i sterownikiem do automatycznego załączania dzwonu tylko w pełnych godzinach (zmiany warty honorowej). Na dzwonie płaskorzeźba przedstawiająca dłonie małżonków splecione kapłańską stułą – symbolizujące nierozerwalność sakramentalną małżonków ( wg projektu Wykonawcy - patrz plansza nr 3, poz. 10), u góry napis „Bóg, Honor, Ojczyzna”, słowa umieszczane na polskich sztandarach (por. plansza nr 3, poz. 5, kazanie ks. bpa polowego Wojska Polskiego Tadeusza Płoskiego), a u dołu nazwa dzwonu „Pojednanie”. Awers i rewers wystroju dzwonu różni się tylko układem rąk.

Uwaga: dzwon POJEDNANIE jest od dwóch lat gotowy, zamontowany na przewoźnej dzwonnicy i służy swoim głosem, o czym świadczą wcześniejsze wpisy na tym blogu.

wobroniekrzyża

2010-09-09T18:50:00.001+02:00

Michał Krajski odpowiada młodemu zagubionemu człowiekowi
Wrzesień 9, 2010 Autor: wobroniekrzyza

Młody człowiek (16 lat ) podpisujący się jako „Mathias von Liechtenstein” napisał do mnie kilka listów. Ostatni z nich znajduje się pod tekstem Michała. Michał mu odpowiedział. Prosimy czytelników o wsparcie Michała i również napisanie w „Komentarzach” czegoś, co spowoduje, że ten młody człowiek przyjedzie pod Krzyż, by modlić się razem z nami.

Chciałbym spróbować odpowiedzieć na Pana pytania. Mam dwadzieścia dwa lata. Jako student filozofii cenię pragnienie stawiania pytań i szukania na nie odpowiedzi. Tym bardziej, że krzyż na Krakowskim Przedmieściu musi prowokować pytania. Postawiono go tam by to robił. Stoi tam na świadectwo tego, że Bóg wbrew Unii Europejskiej i wielu polskich polityków ma miejsce w życiu społecznym. Stoi tam jako znak tego, że krzyż był zawsze wpisany w Polskę, a Polska w krzyż. Nie wolno ukrywać, ani wyśmiewać, że nasz naród wiele wycierpiał i kto, jak kto, ale ma on prawo do miana Chrystusa narodów. Smoleńsk potwierdza to, jak nasza historia jest dramatyczna. Jako chrześcijanie wiemy, że Bóg sprawuje nad światem opatrzność i wszystkie wydarzenia mają swój sens w Jego planie względem nas. Mamy też prawo, wręcz obowiązek, sądzić, że ten krzyż postawiony przez „przypadkowych” ludzi, „pod wpływem chwili” znalazł się tam właśnie z tego powodu, że Bóg chciał nam coś powiedzieć. Nie zapominajmy, że tragedia w Smoleńsku miała miejsce w sobotę tuż przed świętem Bożego Miłosierdzia, wielkiego święta, które ustanowiono dzięki objawieniu jakie w Polsce miała św. Faustyna Kowalska. To tragiczne wydarzenie Bóg łączy ze swoim miłosierdziem. Może chce nas w końcu obudzić? Może chce pod wpływem tego doświadczenia zbliżyć nas do siebie, do Kościoła, do innych ludzi, do Polski? 3 sierpnia ludzie buntowali się przeciwko porozumieniu osób, które chciały zawłaszczyć krzyż. Krzyż smoleński od kiedy stanął na Krakowskim Przedmieściu stał się dobrem narodu, tym, co go spajało w dniach żałoby i przypominało o tragedii później. Naród patrzył na krzyż widząc w nim podobieństwo cierpień Polaków i Chrystusa, chcąc by te cierpienia zostały wpisane w krzyż. Harcerze nie mogą teraz decydować o tym, co ma się z nim stać. To był ich dar, który już do nich nie należy. Biskup również nie jest właścicielem krzyża. Krzyż miał być przeniesiony z polecenia prezydenta Komorowskiego, który nie chciał, by pamiętano o Smoleńsku. Może obawiał się że będzie przypominał o nieudolnym śledztwie, a może była to zwykła małość i chęć, by już zapomniano o zmarłym prezydencie. W każdym razie była to zła decyzja z punktu widzenia nawet czysto politycznego. Był to akt głupoty, który pewnie się wziął z zatwardziałości serca. Może Bóg właśnie pozwolił na to byśmy wstawili się za Jego krzyżem w czasach, kiedy krzyż się odrzuca. Arcybiskup Nycz i harcerze zgodzili się jedynie na wypełnienie rozkazu politycznego, który miał na celu pokazanie, że miejsce krzyża jest jedynie w kościele. Chęć posłania krzyża z pielgrzymką było dopełnieniem aktu pozbycia się krzyża z Warszawy i pozbawienia warszawiaków miejsca pamięci. Liczono zapewne, że po powrocie z pielgrzymki krzyż zamknie się w kaplicy, gdzie ludzie nie będą pielgrzymować, albo gdzie nie będzie to przynajmniej widoczne. Dlatego ludzie stanęli przy krzyżu. Krzyż smoleński to nie tylko znak pamięci o ofiarach katastrofy, ale też dowód obecności chrześcijaństwa w życiu publicznym i tego, że nie da się oddzielić polskości od katolicyzmu. Ludzie modlą się by to się nie zmieniło, by Bóg był szanowany i przyjmowany. Atakują zaś ich ci, których podpuszczają media albo ci, którzy nie chcą aby było w Polsce miejsca dla Boga. Ludzie zacietrzewieni, pałający nienawiścią, których nikt nie potępia, a co gorsza wspierają ich media, a nawet prezydent. Nie rozmawia on z obrońcami krzyża, bo, jak stwierdził w jednym z wywiadów, zgadza się z biskupem Pieronkiem, że należałoby do nich wysłać antyterrorystów. Takie jest jego rozumienie hasła: „zgoda buduje”. To jest właśnie podejście liberałów do których należy Donald Tusk. Wolność i tolerancja owszem, ale dla tych, którzy uznają liberalizm i używają tej wolności do jedynie słusznych celów. Wolność ta nie ma nic wspólnego z działaniem pokojowym, bo jak widać liberałowie lubią używać i zachwalać przemoc. Studia filozoficzne nauczyły mnie, że mało, co zniewala tak, jak liberalizm. Nazwanie wszystkiego sprawą polityczną, wręcz PiS-owską jest manipulacją. Ludzie którzy dzień i noc stoją pod krzyżem, modlą się i znoszą zniewagi nie są tam dla żadnej partii politycznej. Jest to dla nich kwestia wiary, a także okazania szacunku dla zmarłych. Jarosław Kaczyński ich wpiera, ale sprawa krzyża jest problemem, który wykracza znacznie poza spór polityczny i ma taką naturę, że mogą go rozwiązać tylko ci co sprawują władzę i podejmują decyzje. Tablica, postawiona szybko i „po partyzancku” jest bardziej gestem lekceważenia niż szacunku. Tym bardziej, że nie upamiętnia ona nawet ofiar, a jedynie dni żałoby, nie była z nikim konsultowana, nie zaproszono na jej odsłonięcie rodzin ofiar. Dlatego nie może rozwiązywać problemu. Okoliczności w jakich została postawiona były hańbiące i świadczą o braku szacunku i odpowiedzialności u szefa kancelarii prezydenta.
Obecna władza nie liczy się całkowicie z narodem, z jego wiarą i z jego potrzebami. Obrazuje to dobrze przykład KDT. Jest tak, bo składają się na nią ludzie niekompetentni, nieodpowiedzialni i butni, którzy myślą o zrobieniu kariery i o pieniądzach. W dodatku ludzie mali i pełni zawiści. Nie obchodzi ich historia, obowiązek złożenia czci ofiarom, czy interes Polski. Pan prezydent się do nich zalicza. Ma przy tym poparcie ludzi, bo media i zagraniczni politycy go chwalą. Jest tak, bo jest gotowy spełniać każde żądanie Moskwy i Brukseli, nie angażować się w nic kontrowersyjnego, nie podejmować żadnych trudnych decyzji. Jest to ideał współczesnej, marketingowej polityki. Indolencja jest dziś największą cnotą polityków. Niestety łączy się z nią pogardę dla tych, którzy chcą zmienić coś na lepsze. Ludzie odpowiedzialni za wyrzucanie krzyży do śmietników to przecież ci, którzy przyznają się do wiary. Pani prezydent Gronkiewicz-Waltz, czy pan prezydent Komorowski ponoszą odpowiedzialność za to, że dziś bije się ludzi, pozwala aby im ubliżano, zachęca do bluźnierstw i świętokradztwa, co więcej wydaje się rozkazy dla straży miejskiej, aby popełniała czyny świętokradcze. Są to wszystko rzeczy wołające o pomstę do nieba i niewątpliwie dziś trzeba nam się modlić za tych ludzi, którzy zmierzają prosto do piekła. Musimy się przy tym obawiać, aby i nas, przez naszą bierność, a więc grzech cudzy, nie pociągnęli za sobą.
Michał

Panie Stanisławie!
Rozumiem, że nie ma Pan na to czasu. Proszę tylko, niech Pan to przeczyta i już nie będę tutaj pisał komentarzy. Chciałem zaapelować o szacunek dla Krzyża, podczas ich stawiania w Waszej akcji. Bo przecież nie każde miejsce jest na to odpowiednie.(np. przytoczone przeze mnie podwórko owego pana, na którym jest niewobrażalny bałagan). Nie uważam wcale, że plac pod Pałacem Prezydenckim nie jest odpowiednim miejscem. Apelowałem o rozwagę, szacunek i estetykę w akcji „Niech Polska stanie się Krajem Krzyży”. Szanuję jednak Pana decyzję o usunięciu mojego komentarza – ewidentnie do tej strony nie pasował. Nie ma problemu.
Pan nie ma czasu na polemikę, a mi od trzeciego kwietnia żaden człowiek nie miał czasu i ochoty normalnie wytłumaczyć, o co w tym wszystkim chodzi. Nie mogę się normalnie modlić, bo cały czas mam tylko tę sprawę w głowie. Rodzice są na mnie źli, że ciągle tylko mówię o tym samym. Jestem potwornie zagubiony.
Bo przecież obrońcy krzyża to bardzo szlachetni, wierzący ludzie, których szanuję. Gdybym był prezydentem, ten krzyż jakoś by mi nie przeszkadzał. Chciałbym tam nawet postawić solidny, z kamienia. Przygotowałem nawet projekt takowego i opublikowałem na Forum Frondy. Nie potrafię tylko zrozumieć, dlaczego dochodzi do takich sytuacji, kiedy wykonuje się porozumienia państwa, kościoła i harcerzy – to wtedy pojawia się protest w obronie krzyża, który przecież nie jest zagrożony, wtedy wyzywa się księży i harcerzy i bije z policją. Dlaczego Ci ludzie tam stoją i modlą się i dlaczego są tam tak źle traktowani przez młodzież i nie tylko. Dlaczego prezydent nie rozmawia z nimi? Dlaczego polska młodzież organizuje nocny happening przeciwko Krzyżowi. Dlaczego cała Polska mówi, ze to polityka PiS-u, że ten krzyż jest zakładnikiem w walce o pomnik dla prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Dlaczego nie rozmawia z nimi pan Jarosław Kaczyński? Dlaczego jest z nimi ks. Małkowski? Dlaczego znicze i pamiątki straż miejska wyrzuca do śmieci? Dlaczego uważa się, że pod Smoleńskiem to był zamach? Dlaczego pan Komorowski zaprzysiągł się na prezydenta w takiej sytuacji? Dlaczego teraz giną krzyże w Polsce? Dlaczego ludzie, którzy mówili do kamer, że kiedy będzie tablica z krzyżem, to sami uroczyście przeniosą krzyż do kościoła św. Anny, nie spełniają swoich zobowiązań? Dlaczego owa tablica została umieszczona tak pospiesznie, dlaczego jest nieprecyzyjna i nie było tam nikogo ważnego ani rodzin ofiar? Dlaczego krzyczeliście wtedy „hańba!”? Dlaczego śpiewano podczas Mszy św. w archikatedrze „Ojczyznę wolną, racz nam wrócić, Panie”? Dlaczego w Polsce dzieje się tak źle? Dlaczego Donald Tusk proponował rozwiązania siłowe? Dlaczego lewica tak się pieni? Dlaczego jakaś pani 3 sierpnia przywiązała się do krzyża? Dlaczego oskarża się Bronisława Komorowskiego o zabójstwo prezydenta?
I nie rozumiem tej sprawy nadal i mam mętlik w głowie, i ciężko mi myśleć o czymś innym. I nikt nie będzie miał czasu mi odpowiedzieć. I dalej dla jednych będę obrońcą krzyża i chłopcem Jarka z PiSu, a dla drugich śmiertelnym wrogiem Polski, który popiera tych złodziei z PO. I nikt nie pomoże zrozumieć tych rzeczy 16-latkowi, który cały czas szuka w Internecie, cały czas szuka w telewizji. I zrozumieć nie może. Nikt nie ma na to ani czasu, ani ochoty. A nie jestem przecież sam. Takich ludzi jest wielu i jeśli ktoś im tego nie wyjaśni, albo staną po stronie obrońców, albo po stronie wrogów, albo wpadną w ciężką depresję (ja pomału zaczynam…).
Odmówię w intencji Pana i wszystkich Obrońców Krzyża różaniec. Niech Pan Bóg będzie z Wami! Niech żyje Maryja, Królowa Polski! Niech żyje Jezus, Król Wszechświata!

Misterium ŚKP - las ludzkich rąk

2010-09-09T16:57:00.002+02:00

Dzisiaj 9 września, na jednym z blogów przeczytałem jak to wczoraj kilkoro młodych ludzi przymierzało się by przewrócić krzyż papieski stojący na placu Marszałka Józefa Piłsudskiego.
Już mało im tego co się dzieje przed Pałacem Prezydenckim, o czym donosi dzisiejsza internetowa prasa niezależna http://niezalezna.pl/article/show/id/37570 i zbuntowani aniołowie przenoszą się w inne miejsca. To smuci, ale daje dużo do myślenia.

****

Próbowałem dzisiaj pocieszyć internetową panią Ewę informując ją, że od tygodnia jestem na ścisłym poście za tych co bronią krzyża i za tych którzy przychodzą im przeszkadzać i naśmiewać się z nich. Post na który odpowiadałem, łącznie z prośbą pani Ewy o modlitwę, by było jej dane stanąć w najbliższą sobotę - niedzielę pod krzyżem został zlikwidowany, a Satanista Anty- Polak którego dotyczył publicznie przeproszony.

****

I kolejny rozdział z koncepcji opisu technicznego Świetlistego Krzyża Pojednań, który projektowałem przed dwoma laty:

2.8. Las ludzkich rąk

– solidarni z krzyżami w dłoniach

Na dzisiejsze i przyszłe czasy nie wystarczą już kwiaty i znicze składane u stóp Ojca Świętego. Cóż może być lepszym darem, jak nie dar z naszego przywiązania do wiary, jak nie wzniesione w górę ręce narodu trzymające krzyże? Ręce dorosłych i dzieci (por. tablica 3, poz. 9 wyjaśnienie: to odsyłacz do części rysunkowej na którą składają się trzy tablice o wym 1,0*0,75 m ). Las odlanych z brązu ludzkich rąk z krzyżami. Do dzisiaj taki obraz mamy głęboko zapisany w sercach. A teraz dzięki naszej wierze stanie po trzydziestu latach jego Krzyż na placu Zwycięstwa, stanie w otoczeniu naszych krzyży. Będą pojedyncze, podwójne (poznańskie ) i potrójne (stoczniowców), będą z poziomą poprzeczką i skośną, katolickie i prawosławne. Tym rękom z krzyżami symbolizującymi cały naród błogosławić będą obie papieskie dłonie, wzniesione w górę. Nie ma go już wśród nas, ale jego błogosławieństwo trwać będzie do czasu nastania Królestwa Pana. Z tym błogosławieństwem Jana Pawła II niesiemy i nieść będziemy Ducha Świętego całemu światu, jak powiedział obecny papież Benedykt XVI w homilii wygłoszonej przed dwoma laty na Jasnej Górze.
Każda odlana z brązu ludzka ręka zakotwiczona będzie w szklanej posadzce (trzpień z kontrowaną nakrętką od dołu). W pierwszym etapie Wykonawca proponuje zamontować łącznie 84 sztuki, to jest tyle, ile lat miał Jan Paweł II, gdy odszedł do domu Ojca (każdy rok to jeden krzyżyk).
Z czasem las ludzkich rąk z krzyżami otoczy nie tylko postać Jana Pawła II, ale i sam Świetlisty Krzyż Pojednań. Nie lękajmy się naszych rąk z krzyżami, (lepiej nam chwycić za krzyże niż za karabiny). Nikt ich nie będzie wykradał, choć będą z brązu. Każda z rąk zajmie tylko 10 cm kwadratowych,. Pomyślmy, ile ich może stanąć po latach! To będzie polska preambuła do europejskiej konstytucji.

****

Dzisiaj po dwóch latach od czasu gdy władzom miasta W-wy przekazałem ten tekst, gdy juto minie 5 m-cy od smoleńskiej tragedii być może, że należałoby dodać do 84 dłoni z krzyżami jeszcze 12 tak by ich było razem 96, jak to ująłem wcześniej w liście otwartym do pana Prezydenta RP.
http://zapiskijerzego.blogspot.com/2010/08/list-otwarty-do-pana-prezydenta-rp.html
Do dzisiaj nie otrzymałem potwierdzenia przyjęcia przesyłki.

Informuję, że od kilku dni można oglądać na razie równolegle prowadzony mój drugi blog na którym mogę wkręcać zdjęcia. Zapraszam. To link do niego: http://www.pojednanie2.blogspot.com/

Misterium ŚKP - JPII w Oknie Pana

2010-09-08T11:34:00.001+02:00

Żadna grupa polityczna nie potrafi sformułować propozycji, która mogłaby pogodzić dążenia zwaśnionych stron. Nic więc dziwnego, że głos musiał zabrać episkopat – stwierdza publicysta redaktor naczelny i prezes Katolickiej Agencji Informacyjnej Marcin Przeciszewski w dzisiejszej Rzeczpospolitej w artykule „Pomnik nie musi dzielić”.

http://www.rp.pl/artykul/532742-Przeciszewski--Pomnik-nie-musi-dzielic.html

... Apel o powołanie komitetu na rzecz upamiętnienia ofiar katastrofy smoleńskiej, składającego się z przedstawicieli najważniejszych urzędów w państwie, obozu władzy i opozycji, wydaje się jedyną sensowną propozycją. Szczególnie wobec totalnego zamieszania wokół tej sprawy, jakie obserwujemy od dwóch miesięcy w Polsce.

... Biskupi definiują przede wszystkim istotę problemu. Nie jest nim krzyż, gdyż w tym wypadku używany jest jako instrument do osiągnięcia celu, lecz kwestia upamiętnienia ofiar, o co toczy się batalia. A skoro wizje tegoż upamiętnienia są rozbieżne, pojawia się propozycja stworzenia miejsca dialogu reprezentatywnych osób i urzędów, gdzie mozolnie można by dojść do porozumienia. To oczywistość z punktu widzenia „misji jednania”, do której Kościół powołany jest w każdym czasie.

artykuł kończy konkluzją:

Dwa scenariusze
Pamiętajmy, że pomnik ofiar katastrofy pod Smoleńskiem wcześniej czy później powstanie. Nie może być inaczej, gdyż życzy sobie tego kilka milionów Polaków. Procesu społecznego nikt nie powstrzyma, gdyż takie są prawa historii. Jednak możliwe są dwa scenariusze.
Pierwszy: jest szansa, że proces ten stanie się źródłem budowania narodowej jedności wokół pamięci o ofiarach tragedii, czemu sprzyja propozycja episkopatu. Drugi scenariusz – przy braku stworzenia jasnych ram dialogu – będzie owocować niejasnymi przepychankami skutkującymi spadkiem zaufania do kogokolwiek i postępującą destrukcją życia publicznego. Decyzja należy do prominentnych przedstawicieli polskiej klasy politycznej.

Nie zgadzam się z takim podejściem do sprawy. Istotą problemu jest „KRZYŻ”, a konkretnie to, jaka ma być w przyszłości Polska. Solidarność i ta z 1980 i ta z 2010 jednoczyła się pod znakiem krzyża i na Placu Prezydenckim może stanąć tylko krzyż i to krzyż jako ikona POLSKI jednocząca wszystkich Polaków. I krzyża życzą sobie miliony Polaków. Krzyża jednoczącego i nikogo nie wykluczającego. Pisałem o tym wczoraj. Takim krzyżem może być Świetlisty Krzyż Pojednań o ile taka będzie wola Pana. To, że przed pięcioma miesiącami wydarzyła się tragedia, o jakiej świat nie słyszał, stała się za przyzwoleniem Boga. Gdyby Bóg chciał kogoś uratować – uratowałby. Co wobec tego chciał nam powiedzieć?
Polska dostała nowego świętego ks. Jerzego, a zastanówmy się jak go przyjęła. Jak go miliony Polaków, ludzi Solidarności przyjęło? Tylko diabeł się chichocze. Czy w podobny sposób przyjmiemy naszego papieża Jana Pawła II. Jak przez sześć lat przygotowaliśmy się na to wydarzenie?
Za sześć dni przypadnie święto Podwyższenia Krzyża. Ordynariusz sandomierski w skład której wchodzi ziemia siętokrzyska ks. bp Krzysztof Nitkiewicz apeluje do diecezjan o adorację krzyża na specjalnych nabożeństwach połączonych z konferencjami na temat znaku zbawieniaa każdy 14 dzień miesiąca.
A teraz kolejny rozdział z koncepcji sprzed dwóch lat zawierający opis postaci Ojca Świętego JPII w oknie Pana, wznoszącego nad sobą biało-czerwony Świetlisty Krzyż Pojednań.

****

2.7. Postać Ojca Świętego Jana Pawła II

– okno Pana

Na środku biało-czerwonej szklanej posadzki zostanie umieszczona na pierwszym etapie materialna naturalnej wielkości (wysokość od dołu sutanny do góry palców wzniesionych dłoni 2250 mm) postać Ojca Świętego Jana Pawła II. Dwuwymiarowa barwna dwustronna fotografia wykonana na folii z odręcznego rysunku (szkicu) zostanie zalaminowana próżniowo między trzy warstwy przezroczystego hartowanego szkła (grub. 6+4+6 mm) w najwyższej klasie odporności na atak P8B (wytrzymującej 70 uderzeń siekiery o wadze 2 kg). Wymiary „okna Pana” ustawionego w płaszczyźnie symetrii krzyża to 960 x 3000 x 20 mm. „Okno Pana” – przezroczysta szyba bez ramiaków – zostanie przymocowana u dołu do szklanej posadzki, a u góry do metalowej konstrukcji. Sama postać Ojca Świętego – rewers identyczny z awersem – ograniczy się do maksymalnie wiernie odtworzonej twarzy z papieskich zdjęć z 1979 roku oraz do dwóch wzniesionych w górę papieskich rąk. Pozostała część postaci Jana Pawła II zostanie tylko zamarkowana zewnętrznym obrysem częściowo przezroczystej papieskiej sutanny oraz wiszącym na szyi papieskim krzyżem. Dół tej „duchowej” dwuwymiarowej postaci, całkowicie w dolnej części przezroczystej, jakby „pozbawionej ciała”, unosić się będzie nad lasem ludzkich rąk (opisanych poniżej)
Marzeniem Wykonawcy jest, by obraz ten lub jego kopia był jednocześnie obrazem kanonizacyjnym.
W perspektywie Wykonawca zakłada, że w miejscu zmaterializowanego obrazu Jana Pawła II zostanie wytworzony najnowocześniejszą techniką laserową niematerialny przestrzenny ruchomy hologram animowany postaci Ojca Świętego Jana Pawła II z wzniesionymi w górę ramionami.

****

Paulina Jarosińska w dzisiejszym Naszym Dzienniku w artykule „Konserwator nie wydała decyzji w sprawie pomnika” przytacza opinię warszawskiego historyka sztuki Wojciecha Boberskiego:

... Jeśli chodzi o sprawę pomnika księcia Józefa Poniatowskiego, Wojciech Boberski przypomniał, że w obecnym miejscu znajduje się on od 1965 roku, a stanął tam za zgodą ówczesnego premiera Józefa Cyrankiewicza. Przedtem stał w Łazienkach, potem w rezydencji Iwana Paskiewicza w Homlu, a od 1922 roku przed Pałacem Saskim. - Autor pomnika Bertel Thorwaldsen planował ustawienie go w innej lokalizacji. Tak wynika z opracowań historycznych - dodaje Boberski. Według niego, sam pomnik dziś ma duże walory "muzealne", jednak już "dużo słabszą recepcję emocjonalną".

Krakowskie Przedmieście się zmienia
- Miejsce upamiętnienia ofiar katastrofy przed Pałacem Prezydenckim ma wymiar symboliczny i nie jest związane z bieżącą polityką. Upamiętnienie tragedii narodowej z 10 kwietnia, nieporównywalnej ze śmiercią księcia Józefa, nie naruszy przestrzeni Krakowskiego Przedmieścia, która w ostatnich latach i tak ulegała licznym daleko idącym przekształceniom - konkluduje historyk sztuki....

****

Informuję, że od wczoraj można oglądać na razie równolegle prowadzony mój drugi blog na którym mogę wkręcać zdjęcia. Zapraszam. To link do niego: http://www.pojednanie2.blogspot.com/

Misterium ŚKP - Ołtarz Narodu

2010-09-07T11:51:00.002+02:00

Dzisiaj kolejny już 6 rozdział z części technicznej opisu do koncepcji Świetlistego Krzyża Pojednań jaki napisałem przed dwoma laty.
Nim go wpiszę zacytuję jeden z wielu wpisów z blogu http://wobroniekrzyza.wordpress.com/ poświęconego obronie krzyża. Znajdziecie tam wiele ciekawych i na bieżąco prowadzonych wpisów bezpośrednio spod krzyża na Krakowskim Przedmieściu.

Witam serdecznie,
Nasz ukochany Jan Paweł II za którym płakała cała Polska, powiedział :

” Brońcie krzyża, nie pozwólcie, aby Imię Boże było obrażane w waszych sercach, w życiu rodzinnym, czy społecznym. Dziękujmy Bożej Opatrzności za to, że krzyż powrócił do szkół, urzędów publicznych i szpitali. Niech on tam pozostanie! Niech przypomina o naszej chrześcijańskiej godności i narodowej tożsamości, o tym, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy, i gdzie są nasze korzenie. Niech przypomina nam o miłości Boga do człowieka, która w krzyżu znalazła swój najgłębszy wyraz.” / JP.II /

Z serca DZIĘKUJĘ Wam – za ofiarne świadectwo żywej wiary i umiłowania Krzyża świętego.
Dziękuję, bo ja mogę tam BYĆ i czuwać (…) tylko czasami i tylko w dzień.
Niech Dobry Bóg Wam błogosławi!
Do spotkania pod krzyżem.
Z modlitwą,
- Jadwiga

****

2.6. Przyziemie

– Ołtarz Narodu

To przestrzeń znajdująca się bezpośrednio nad betonowym fundamentem i oddzielona od niego szklaną posadzką w kolorystyce szachownicy lotniczej, przez którą biało-czerwone światło z „korzeni” krzyża rozświetlać będzie jego górną część. Posadzka zostanie wykonana z jednej tafli laminowanego szkła o wymiarach 2400 x 2400 x 26 mm. Wstępnie przyjęto, że do wykonania posadzki zostaną użyte trzy warstwy szkła przezroczystego hartowanego i laminowanego z dodatkową folią białą i czerwoną w dolnej warstwie. Końcowa odporność na atak winna być najwyższej klasy P8B. Podobnie najwyższej klasy (ER4) winna być odporność na siłę eksplozji oraz kuloodporność posadzki. Tafla szkła tworząca posadzkę zostanie podparta na obwodzie w pasie o szerokości 20 cm tworzącym dwukolorowe obrzeże szachownicy (zgodnie z ustawą o godle i barwach narodowych). W środkowej bezpośrednio podświetlanej części należy przewiercić w nieregularnych odstępach 84 otwory o średnicy 15 mm, w których zostanie zamontowany „las ludzkich rąk” (patrz pkt 2.8. opisu). Grubość płyty szklanej winna wytrzymać skupiony na środku ciężar człowieka i równomierne obciążenie na całej powierzchni rzeźbami z brązu o łącznej wadze 400 kg. Przyziemie nie będzie miało ścian bocznych. Wykonawcy zależy na tym, aby osoby stojące wokół krzyża miały ze sobą niczym nie ograniczony bezpośredni kontakt wzrokowy i modlitewny.

*****

Krzyż jaki stanie na Krakowskim Przedmieściu winien być darem Narodu, tego modlącego się dzisiaj pod krzyżem i tego obojętnego, a nawet przeciwnego dzisiaj stawianiu w tym miejscu krzyża (u Boga wszystko jest możliwe) dla obecnego Prezydenta RP i dla jego następców. Krzyż musi być ikoną POLSKI, a nie tej, czy innej partii, opcji politycznej. Powstały krzyż musi promować biało - czerwoną Polskę w świecie. Nie tylko białą i nie tylko czerwoną ale wspólną, pojednaną biało czerwoną. W swej wymowie to musi być taki krzyż, pod który przyjdzie KAŻDY Polak, którego nie będą pilnowały żadne służby, a przychodzący nie będą przynosili żadnych zniczy i innych gadżetów. A przychodzić będą tylko w jednym celu by się pojednać. Z kim? Najpierw z sobą samym, potem z braćmi swymi, a na końcu z Bogiem. To musi być krzyż, pod który bez żadnej ochrony podejdzie o każdej porze dnia i nocy pan Prezydent RP, a ludzie zgromadzeni pod nim między 22:00 a 6:00 rano uszanują ciszę nocną Głowy Państwa. To musi być taki krzyż, z którego ten Prezydent i jego następcy będą czerpali siły do rządzenia Państwem Polskim. To musi być taki krzyż, z którego siły czerpać będzie zniechęcony obecnie do wszystkiego Naród.

Czy taki istnieje?

Jeśli będzie Chrystusowy - to tak.

****

Czy po czterdziestu trzech latach małżeństwo może się pokłócić o pryncypia. Wydaje się, że mieli dostatecznie dużo czasu aby się poznać, zżyć z sobą i nie następować sobie na "odciski", wykręcać rąk. A jednak ! Wczoraj przy śniadaniu uczestniczyłem czynnie w takiej sprzeczce małżeńskiej. A poszło o to: co jest dla drugiej strony ważniejsze: komputer czy Ja, telewizor czy Ty. To była walka o czas jaki sobie poświęcamy nawzajem. To była walka o priorytet. To prawda, że został w niej przekroczony próg przyzwoitości. Ale czasami trzeba wykrzyczeć swój ból.

W tym wszystkim istotne jest jak z tego wyszliśmy. Na pewno poranieni i z niesmakiem. Wieczorny "znak pokoju", był pierwszym znakiem przezwyciężenia kryzysu. Nie da się przyjąć Pana do serca mając coś przeciw bratu, siostrze swojej, a tym bardziej mężowi czy żonie. A dalej to już była indywidualna praca nad sobą. Mnie poszło szybciej , wiadomo chłop. Po wieczornej modlitwie pod pomnikiem mogłem się ze spokojem położyć obok Ewy. Ewie podskoczyło ciśnienie i nie obyło się bez tabletek. Ostatni raz patrzyła na zegarek jak była 3:00 nad ranem.

Jerzy
Rano, gdy się obudziłam, poszłam do "kibelka", z którego zawołałam Jurku, gdzie jesteś?

Gdy mi odpowiedział, to choć na dworze nie świeciło słońce, nagle zaświeciło w moim sercu i cały żal do chłopa z tegoż serca zniknął.

Ewa.

****

Informuję, że od wczoraj można oglądać na razie równolegle prowadzony mój drugi blog na którym mogę wkręcać zdjęcia. Zapraszam. To link do niego http://www.pojednanie2.blogspot.com/

Misterium ŚKP - modlitwy w płomieniach światłości

2010-09-06T22:15:00.001+02:00

Tak brzmi tytuł kolejnego piątego rozdziału opisu koncepcji świetlistego Krzyża Pojednań

2.5. Elewacje szklane

– modlitwy w płomieniach Światłości

Stalowa konstrukcja nośna krzyża zostanie oblicowana super bezpiecznym szkłem hartowanym i laminowanym. Cały krzyż posiadać będzie barwy narodowe biało-czerwone (zgodne z ustawą o godle i barwach narodowych). Do laminowania zostanie użyte szkło matowe białe i kolorowe czerwone w swej masie (alternatywnie na etapie projektu technicznego należy rozważyć możliwość użycia szkła bezbarwnego i wlaminowania kolorowej folii białej i czerwonej). Takie działanie winno spowodować, że w dzień krzyż świecić będzie dziennym (słonecznym) światłem odbitym, dając dodatkowe zamierzone refleksy świetlne. W białe szkło w dolnych partiach krzyża zostaną wlaminowane czarne ozdobne napisy dotyczące trzech osób Trójcy Świętej i Maryi (patrz pkt. 1.2. opisu) na tle czerwonych „języków ognia” (wysokość stylizowanych liter ok. 12 cm; porównaj zdjęcie na tablicy nr 3 , poz. 7). Poniżej żółtych końców kapłańskich stuł znajdą się na białym tle wypisane w 12-15 językach obcych tłumaczenia polskich sekwencji. Tłumaczenia te – czarne litery o wysokości 20-22 mm i czcionce pochyłej kroju „Times New Roman” – zostaną zalaminowane po prawej stronie sekwencji w języku polskim i będą czytelne z odległości 5-6 m od krzyża. Do wykonania szklanej fasady proponuje się użyć tafli szklanych o najwyższej odporności na atak klasy P8B oraz najwyższej odporności na siłę eksplozji klasy ER4 (wg EN). By spełnić powyższe wymagania, do oblicowania krzyża proponuje się użyć dwóch warstw szkła hartowanego grubości 8 mm oraz pięciu czy sześciu warstw folii o grub. 0,32 mm każda (w tym jedna warstwa przezroczystej folii z obrazem i jedna warstwa folii nadającej kolor biały lub czerwony).
Należy tu podać maksymalne wymiary największych elementów. Są to fragmenty pobocznicy ośmiosłupa (ostrosłupa) tworzące trzon krzyża od dołu do głowicy, czyli 2 trapezy o wymiarach podstawy 2000 mm i 280 mm i wysokości 7000 mm oraz dwa trójkąty o podstawach 1850 mm i wysokości 7000 mm. Życzeniem Wykonawcy byłoby, aby każda z płaszczyzn licujących krzyż została wykonana z jednej odpowiednio dociętej tafli szkła. Wg oferty tylko firma Fassaden Glas Technik Polska S. A. z Ożarowa dysponująca najnowocześniejszą w Europie linią technologiczną do produkcji szkła laminowanego posiada techniczne możliwości wykonania laminowanych tafli szklanych o wymiarach 2700 x 7000 mm. Całkowita powierzchnia pobocznic krzyża wynosi 110 m², w tym 30 m² w kolorze czerwonym; z pozostałych 80 m² w kolorze białym 20 m² pokrytych będzie literami i kolorowymi obrazami (płomienie ognia symbolizujące Ducha Świętego – patrz model).

Misterium ŚKP - wichry jej nie przemogą

2010-09-05T15:17:00.315+02:00

2.4. Konstrukcja nośna

– wichry jej nie przemogą

Krzyż zostanie wykonany w konstrukcji stalowej, ze stali nierdzewnej i zakotwiony 0,25 m poniżej poziomu terenu na blokach fundamentowych. Na wykonanie całej jego ażurowej konstrukcji proponuje się użyć generalnie pięciu rodzajów profili rurowych, począwszy od średnicy 25, 38 i 51 mm na ramiona krzyża, a skończywszy na średnicy 219 mm, jaką będzie miało osiem słupów tworzących trzon krzyża. Głowica krzyża zostanie wykonana z rur średnicy 51mm, a poziome stężenie w miejscu dzwonu i u dołu części pokrytej szkłem z rur średnicy 101 mm. Grubość ścianek rur uzależniona jest od ich średnicy i wynosi od 3,2 do 8 mm.
Cała konstrukcja zostanie po raz kolejny przeliczona na etapie projektu technicznego na obciążenia ciężarem własnym, wiatrem, śniegiem, obciążenia dynamiczne dzwonem, obciążenia montażowe i eksploatacyjne. Przy kolejnych obliczeniach Wykonawca proponuje by wziąć pod uwagę współpracę tafli szklanych pokrywających trzon krzyża w przenoszeniu momentów skręcających.

****

Wczoraj skończyła się osełka masła z krzyżem, którą otrzymaliśmy w prezencie od cioci Czesi. O odwiedzinach u niej pisałem w poście dotyczącym pogrzebu cioci Ani. Na odjezdnym ciocia Czesia dała nam jeszcze jeden prezent: zdjęcie formatu A3. Niestety nie mogę go wkleić (wyczerpał się limit na wklejanie nowych zdjęć) Przedstawia rodzinę i gości biorących udział we Mszy św prymicyjnej księdza Michała. Po "weselnym" obiedzie prymicyjnym poproszono nas na schody przed budynek domu parafialnego w Ostrowie Wlkp. i tam w maju 2000 roku zrobiono nam zdjęcie. Mój dalszy kuzyn jest SDB, podobnie jak autor bloga Novus Hiacynthus http://novushiacynthus.blogspot.com/
którego relacje spod krzyża z Krakowskiego Przedmieścia i inne nauki polecam moim czytelnikom .

****

Słucham dzisiejszej niedzielnej homilii ks abpa Andrzeja Dzięgi z Jasnej Góry w czasie dożynek. Mówił dużo krzyżu. Stwierdził że Polacy przy krzyżu czuli się zawsze bezpiecznie. Przy krzyżu jest źródło siły. Tu rodzi się myśli najlepsza. Pod krzyżem następuje weryfikacja co jest dobre, a co zaniechać należy (oklaski). To przemawia za tym, pomyślałem by ŚKP stanął przed oknami pana Prezydenta.
Św. Jan Paweł II przed 30 laty powiedział że: "Polski nie sposób zrozumieć bez Chrystusa"zacytował ks. abp Andrzej Dzięga. Mówiąc o Placu Zwycięstwa w Warszawie stwierdził, że ten plac pozostawał święty dla Polaków zanim krzyż tam stanął. A stanął tam krzyż, bo to miejsce jest ważne (oklaski). Wasze pola, wasza praca, wasze skrzyżowania dróg są ważne i dlatego stawiacie tam krzyże. Tu nasunęło mi się skojarzenie plac przed Pałacem Prezydenckim jest ważny, bardzo ważny dla Narodu i dlatego tam stanie krzyż . Wcześniej czy później ale stanie. Bo to miejsce jest ważne dla Narodu.

W jaki sposób krzyż znak wiary powstaje? Zastanawiał się głośno ks. abp Andrzej Dzięga i podał przykład: Z drzewa spadają gałązki. Dwie z nich przypadkowo ułożyły się na znak krzyża. Setki ludzi przechodzą obok dwóch gałęzi spadłych z drzewa nie zauważając ich. A tu ktoś spojrzał i stwierdził że to krzyż i zaczął bluźnić Jezusowi Chrystusowi. Jak myślisz , że to znak zbawienia nie bluźnij, a mów: nie wierzę Panie, zaradź memu niedowiarstwu.

W końcowej części homilii ks.abp. Andrzej Dzięga poprosił zebranych by regularnie modlili się za Ojczyznę. Wystarczy, że co dziesiąty będzie to regularnie czynił a zmieni się oblicze ziemi tej ziemi.

Amen.

Trzeba zacząć od siebie pomyślałem. Każdą ostatnią dziesiątkę Koronki ofiarowuję w intencji rządzących za pana Prezydenta, za pana Premiera za posłów za senatorów, za kardynałów i biskupów. Nie wymieniam ich z nazwiska co oznacza, że jest wśród nich i bp Pieronek i abp Głódź, abp prymas Kowalczyk, bp Józef Zawitkowski , abp Gądecki i abp Paetz, abp Nycz i abp Wielgus oraz wszyscy pozostali.

Msza św. zakończyła się błogosławieństwem dla polskich gospodarzy i dla Gospodarzy Polski oraz wspólną modlitwą Pod Twoją obronę ...

****

Telewizja pokazała obrazek jak w czasie znaku pokoju prezydent Komorowski podaje rękę ministrowi rolnictwa i towarzyszącym mu osobom. Ja, gdy podaję rękę żonie i znanym mi sąsiadom z ławki nie myślę o nich, o moich przyjaciołach. Ja, chcąc służyć PRAWDZIE muszę rękę wyciągać do swoich wrogów. Nie czekać na nich, aż oni pierwsi ją wyciągną. Tu nie może być żadnych niejasności.

****

Po trzydziestu latach dzięki blogowi http://novushiacynthus.blogspot.com/ wyjaśniła mi się sprawa źródła tzw. "słówka do rodziców", które co niedzielę głosił zmarły 13 sierpnia br. ks. prałat Jan Szkopek - długoletni przeźmierowski proboszcz.. Zanim wstąpił do archidiecezjalnego seminarium duchownego w Poznaniu, chodził do salezjańskiego gimnazjum w Grabowie (Marszałkach).

Tam zgodnie z tradycyjną, miłą praktyką salezjańską, słyszał i wziął sobie do serca , po zmodyfikowaniu, zapoczątkowaną przez św. Jana Bosko praktykę, który na zakończenie dnia, po modlitwach wieczornych kierował do młodzieży i współbraci salezjanów kilka życzliwych, serdecznych słów kończąc najczęściej słówko znakiem zapytania.

****

Przed tygodniem uczestniczyliśmy z Ewą od rana do późnego wieczora w dożynkach "U księdza za płotem ". Z całego dnia, to jest z:

uroczystej koncelebrowanej Mszy św w zabytkowym kościele w Lusowie ,
korowodu i obrzędu dożynkowego
święcenia oraz degustacji staropolskiego jadła przygotowanego przez parafian
występów zespołów w ramach X Powiatowego Przeglądu Zespołów Folkorystycznych :

Dziecięcego Zespołu Pieśni i Tańca "Modraki" z Tarnowa Podgórnego
Ludowego Zespołu Pieśni i Tańca "Skowronki " z Brańska
Zespołu Tańca Ludowego "Chludowianie" z Chludowa
Młodzieżowej Kapeli Dudziarskiej "Koźlacy" ze Stęszewa
Zespołu Pieśni i Tańca " Ziemia Wrzesińska" z Wrześni
Zespołu Pieśni i Tańca "Lusowiacy" z Lusowa
Zespołu Pieśni i Tańca "Wiwaty" z Pobiedzisk
Zespołu "Śpiwajuczi Hołosy" z Ukrainy

przygotowałem około 300 zdjęć. Niestety z uwagi na wykorzystany limit zdjęć na blogu, udało mi się przed tygodniem wkręcić tylko występy ostatnich trzech zespołów

Statuetka - logo X Powiatowego Przeglądu Folklorystycznego w Lusowie

Zespół Lusowiacy

dzieci tańczące przed sceną

Mimo deszczu publiczność dopisała

Lusowiacy

Lusowiacy

Lusowiacy w polce

Zespół dał z siebie wszystko aby oczarować publiczność

Wiwat Lusowiacy

Po występie

Lew promuje akcję charytatywną: Pomoc dla powodzian gminy Dwikozy

Pani sołtys Wysogotowa promuje Święto Pyry

Sąsiedzi z Baranowa

Ewa na pomoście w promieniach zachodzącego słońca nad Jeziorem Lusowskim

Autor na spacerze nad jeziorem w przerwie między występami zespołów

Kościół Lusowski od strony ośrodka campingowego

Zespół Wiwaty z Pobiedzisk

Wiwaty na scenie

Jedna z oglądających występy dziewczyn tańczyła na murawie razem z zespołem Wiwaty

Wiwaty odbierają nagrodę z rąk burmistrza

A publiczność mimo deszcu do końca oklaskiwała występujące zespoły

basetle zespołu Wiwaty

Długo wyczekiwany zespół z Ukrainy

został tak jak inne zespoły statuetką i dyplomem oraz oklaskami publiczności

Dla mnie jego występy nie miały tej dynamiki co nasze wielkopolskie zespoły.

Mimo co rusz to padającego deszczu publiczność wytrwała do końca racząc się staropolskim jadłem

Organizatorzy z nagrodami

ach co to była za radość otrzymać ....

Piast i Rzepicha gościli wśród publiczności przez cały czas dożynek

Sraż gminna nie upilnowała Rzepichy, którą wyniesiono do księżowskiego garażu

Ewa delektowała się chlebem ze smalcem (ominęło mnie szykowanie kolacji)

Benie z Koleżanką zabraliśmy po skończonej imprezie do Baranowa.

Misterium ŚKP - korzenie krzyża

2010-09-04T08:07:00.008+02:00

Na portalach internetowych nie cichną echa wywiadu ks. Biskupa Tadeusza Pieronka "Co biskupów obchodzi stawianie pomników". To już tysiące wypowiedzi nie sposób ich wszystkich przeczytać. Wczoraj próbowałem czytając robić statystykę. Kto za biskupem, kto przeciw, a kto starał się wyciągnąć z tej sytuacji jakieś dobro dla Kościoła? Nie widząc tych ostatnich, a tylko najgorsze cechy u tych pierwszych i drugich poprzestałem statystyki i czytania. Ci którzy tworzą dobro nie dyskutują. Oni po prostu trwają. Trwają na Krakowskim Przedmieściu, trwają w swoich domach w swoich kościołach na modlitwie o POLSKĘ. bo w tym sporze o nic innego nie chodzi jak tylko o Polskę. Podobnego zdania jest pani Alina Czerniakowska autorka i reżyserka filmów dokumentalnych, której artykuł: "Tu chodzi o Polskę" polecam w dzisiejszym sobotnio - niedzielnym Naszym Dzienniku.

****

Jeszcze przed kilkoma dniami miałem dylemat czy nie zaproponować by mój ŚKP postawić tam gdzie go przed dwoma laty projektowałem na placu Marszałka Józefa Piłsudskiego w miejscu, gdzie uprzednio stał pomnik księcia Józefa Poniatowskiego, lub jeszcze bardziej na środku placu w miejscu gdzie wcześniej stał wybudowany przez cara pomnik polskich generałów lojalistów, którzy od pierwszych dni powstania listopadowego stanęli nie po stronie powstańców a nie po stronie cara, za co zostali straceni z wyroku Narodu na stokach warszawskiej cytadeli.
Dzisiaj wiem że miejscem dla ŚKP jest plac przed Pałacem Prezydenckim, a konkretnie miejsce gdzie stoi pomnik księcia Józefa Poniatowskiego.

****

Nie mogę się oprzeć by nie zacytować pani Aliny Czerniakowskiej

To nic, że władze stolicy Polski organizują z wielką pompą, tuż obok, wyścigi samochodowe! Na placu przed Grobem Nieznanego Żołnierza!
Porozstawiane liczne trybuny, solidne ogrodzenia, reklamy, dekoracje, ogromne koszty. Całe centrum wyłączone z ruchu. Ryk sportowych samochodów, głośna muzyka mają być kontrastem dla tych nielicznych, czuwających dzień i noc przy krzyżu. Mają zagłuszyć ich śpiew, modlitwy i pokazać, co znaczy być "prawdziwym Europejczykiem". To tak łatwo zrobić - włodarze miasta mają pieniądze i władzę bez ograniczeń. Wolno im wszystko. Ale - jak pokazuje historia - do czasu. W przeszłości wszystkie przełomy zaczynały się od garstki tych, którzy mieli odwagę powiedzieć: "Non possumus!".

****

Płacze moje serce. Nie jeden raz klękałem do indywidualnej modlitwy na tym placu, przed Grobem Nieznanego Żołnierza, przed brzozowym krzyżem papieskim i przed tym nowym ustawionym na trzydziestolecie, a tu coś takiego . To tak jakby diabeł się śmiał z modlących się. Piskiem opon chce wymazać z naszej narodowej pamięci śpiewy i skupienie modlitewne z Mszy św. ku czci i pamięci poległych w katastrofie smoleńskiej. Do czego to doprowadzi ?

****

Byłem dzisiaj u spowiedzi. Poprzednia spowiedź sprzed tygodnia bez naznaczonej pokuty nie dawała mi spokoju. Od początku była jakaś taka wybrakowana. Tym razem mimo, że przez całą Mszę św. nikt nie klękał przy konfesjonale, odczekałem i przystąpiłem do sakramentu po Mszy św. Szczególnie przed Panem trzeba być precyzyjnym i odsłonić wszystkie ciemne zakamarki duszy. Dostałem tym razem i pokutę i naukę. Patrz na siebie i staraj się być maksymalnie święty. Zmieniaj siebie, a zmieni się twoje otoczenie. Niby proste, a jakie trudne.
Co to oznacza w praktyce?
Nic mi nie da czytanie tysiąca wypowiedzi internautów na temat krzyża i ks. bp. Tadeusza Pieronka. Mam pisać od siebie, ale tak, aby to co napiszę, prowadziło mnie do świętości.
Zrobiłem dzisiaj dwa zdjęcia: dla krzyża znalazło się jeszcze trochę wolnego miejsca na blogu, dla tabliczki znajdującej się obok już nie. Oto jej treść:

Po drugiej wojnie światowej, w czasach stalinowskich, gdy próbowano zbudować w Polsce ustrój komunistyczny, przywódcy partyjni i państwowi grozili wprost, że "każda ręka podniesiona na socjalizm, zostanie odcięta" (tych słów premiera Józefa Cyrankiewicza wysłuchałem jako 14 letni chłopak, na na wiecu zwołanym na ówczesnym placu im Józefa Stalina, obecnie pl. Adama Mickiewicza w 1956 roku po zdławieniu przez komunistyczne władze Powstania Poznańskiego Czerwca 1956 roku - dopisek autora). Kościół nie bał się wtedy zaprotestować przeciwko budowaniu świata bez Boga. Odcięte ręce Chrystusa są znakiem i symbolem tej odważnej postawy Kościoła. Patrząc na krzyż pamiętaj jednak także o słowach Jezusa Chrystusa: Wszystko, cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych , Mnieście uczynili". Twoje dłonie, służące bliźnim, mają być dzisiaj przedłużeniem dłoni Chrystusa.

***

Kogut umieszczony nad krzyżem jest symbolem zwycięstwa Chrystusa nad wrogą potęgą grzechu i śmierci. Zmartwychwstały Jezus wzywa Cię dzisiaj do codziennej pracy, a kiedyś - jako Sędzia - zbudzi Cię ze snu śmierci.

****

A to fragment wczorajszego wpisu na blogu Novus Hiacynhtus. Nie sądzę aby mój dzisiejszy spowiednik czytał ten wpis internauty. Istotne, że pouczenia Pana (spowiednika) nie muszę odtwarzać z pamięci. Znalazłem je po prostu napisane. Przeczytajcie!

Ojciec święty Jan Paweł II zacytował w adhortacji o pojednaniu i pokucie - Reconciliatio et Paenitentia. słowa mądrej kobiety, francuskiej mistyczki i pisarki Elisabeth Leseur, w swoim Journal et pensées de chaque jour, napisała: „każda dusza, która się podnosi, dźwiga świat”.
Jest to zdanie o kapitalnym znaczeniu! ... Wskazuje ono na realną możliwość wpływania na losy innych ludzi poprzez własną wewnętrzną przemianę. Powiem najprościej: każde moje szczere wewnętrzne zwrócenie się ku Bogu i moje osobiste nawrócenie ma realny wpływ na losy innych ludzi. Przybywa wtedy dobra w świecie i w sercach ludzkich. Wszystkie tajemnice tego duchowego wymiaru relacji i powiązań międzyludzkich zna Pan Bóg.
Każda osoba, która przychodzi pod Krzyż, aby się szczerze modlić, każda osoba, która przychodzi pod Krzyż, aby spotkać się z Chrystusem, każda osoba, która się szczerze nawraca i odprawia dobrą spowiedź, ma realny - dobroczynny! - wpływ na losy innych ludzi i na losy Polski, Kościoła, świata.
To „niepozorne”, szczere nawrócenie serca jednego człowieka jest nieocenionym darem dla wszystkich. Człowiek duchowy te sprawy rozumie.

A teraz kolejny rozdział opisu koncepcyjnego Świetlistego Krzyża Pojednań

2.3. Fundament
podtytuł

– korzenie krzyża

Stalowa konstrukcja nośna krzyża zostanie zakotwiona w żelbetowym fundamencie skrzyniowym z czterema blokami fundamentowymi w narożach skrzyni. Skrzynia o wymiarach wewnętrznych 2,00 x 2,00 m oraz cztery bloki w kształcie słupów o przekrojach 1,00 x 1,00 m spoczną na żelbetowej płycie fundamentowej o wym. 4,40 x 4,40 x 0,40 m. Posadowienie fundamentu na poziomie minus 3,00 m od poziomu terenu. Taka głębokość posadowienia, połączona z kształtem fundamentu winna zapewnić prawidłową stabilność podstawy krzyża (zostanie to poparte obliczeniami na etapie projektu technicznego).
Gdyby jednak okazało się, że poniżej poziomu – 3,00 m mogą się znajdować resztki fundamentów prawosławnej cerkwi, z poziomem posadowienia krzyża należy zejść do poziomu gruntu rodzimego, nie naruszonego przed 100 laty przez carskiego zaborcę, a zabezpieczone resztki fundamentów cerkwi wbudować z pietyzmem w żelbetową konstrukcję fundamentów krzyża noszącego nazwę krzyża pojednań. Takie działanie sprawi, że nasz narodowy polski krzyż stanie na gruncie nie ruszonym przed 100. laty przez carskiego zaborcę, a światło wzbijające się z „korzeni krzyża” połączy po wieczne czasy TĘ POLSKĄ ZIEMIĘ z niebem. (fragment dotyczący starych fundamentów cerkwi byłby aktualny gdyby ŚKP miał stanąć na pl. Marszałka Piłsudskiego).
Poziom posadowienia fundamentów jest jednocześnie poziomem z którego wyrastają cztery stalowe słupy rozdwajające się, każdy na dwie gałęzie, na kształt litery „V”. Dolne (teoretyczne) końce słupów, w poziomie posadowienia, tworzą kwadrat o boku 3,50 x 3,50 m. Po rozdwojeniu się w poziomie terenu, przesuwając się ku górze, coraz bardziej się rozchylają, by na wysokości dzwonu wpisać się w miarę regularny ośmiobok.
Dojście eksploatacyjne do wnętrza skrzyni fundamentowej zapewniono poprzez zewnętrzny właz połączony z nią krótkim żelbetowym tunelem. Właz przykryty zostanie ażurową pokrywą i służyć będzie jednocześnie jako nawiew dla wentylowania komory skrzyni fundamentowej.
W komorze fundamentowej, w korzeniach krzyża, zostaną zamontowane lampy oświetlające od dołu naziemne wnętrze krzyża (patrz pkt 2.10 opisu). W komorze tej zostanie zamontowana szafa energetyczna i sterownicza (przewiduje się sterowanie oświetleniem, dzwonem, nagłośnieniem, systemem ochrony, wentylacją mechaniczną).
Posadzka skrzyni i łącznika zostanie wykonana z płytek ułożonych w niewielkim spadku. Zapewni to odwodnienie części podziemnej do studzienki ściekowej zlokalizowanej w dnie komory włazu. Zakłada się grawitacyjne odprowadzenie wody do sieci kanalizacji deszczowej zlokalizowanej w przyległej do placu ulicy.
Skrzynia fundamentowa przykryta jest płytą szklaną tworzącą jednocześnie posadzkę tzw. Ołtarza Narodu (patrz pkt 2.6 opisu). Szklany strop zostanie oparty na przekładce wentylacyjnej wykonanej z paska płyty poliuretanowej o szerokości 20 cm i grub. 20 mm ułożonej na koronie skrzyni na poziomie + 0,20.
Wokół szklanego stropu proponuje się ułożyć ze spadkiem do poziomu terenu metalowy cokół z blachy nierdzewnej opisany szczegółowo w punkcie 2.16 opisu.

Misterium ŚKP - ze stułą na ramionach

2010-09-03T07:36:00.006+02:00

3 wrzesień - Pierwszy piątek miesiąca. Wczoraj, jak każdego 2 i 16 dnia miesiąca modliliśmy się wieczorem o 21:00 pod pomnikiem o szybką beatyfikację Ojca świętego Jana Pawła II. Było nas kilkanaście osób z ks. Proboszczem na czele. Rozpocząłem od dzwonienia POJEDNANIEM. Ks Proboszcz prowadził Koronkę do Bożego Miłosierdzia. Potem pieśń Jezu Ufam Tobie i błogosławieństwo kapłańskie.
Zdjęć nie robiłem. Może dlatego, że Ewy nie było. "Nie mam siły" - usłyszałem przed wyjściem na wspólną modlitwę. Zostałem dłużej by pomodlić się o zdrowie dla Ewy i w sprawach o które się każdego dnia modlę.

****

Przed wczoraj Ewa z rana była u pani neurolog - zdziwienie, że przyjechała sama, wynik badań neurologicznych pozytywny.(pięć lat po operacji glejaka mózgu). Potem spotkała się w kawiarni z Gosią i Kubą oraz wnukami z okazji rozpoczęcia roku szkolnego. Wczoraj z rana byliśmy na masażu w Dusznikach. Wyrwana wcześnie rano ze snu, musiała po powrocie to odespać. Po obiedzie pojechała sama na ostatni masaż nóg do Gluteneksu. W Sadach odwiedziła niedawną wdowę po Stefanie, a w Lusowie jego świeżą mogiłę. Podjechała też do wdowy po kuzynie, skąd przywiozła dwie wiązanki chryzantem do pomnika. Planowała jeszcze odwiedzić ze mną rodzinę w Poznaniu i pojechać na Mszę św, ale zmęczenie ją przemogło.

***

Tak więc wieczorem modliłem się dalej sam za nią i za Ojczyznę, i za tych co modlą się pod Krzyżem na publicznym miejscu nękani pomrukami złego. Rozumiem ich i wiem jak łatwo można się dać rozproszyć. Tak bardzo chciałbym dzisiaj przy pierwszym piątku uklęknąć razem z nimi na Krakowskim Przedmieściu. Dwa lata temu klękałem kilkakrotnie pod brzozowym krzyżem na placu Marszałka Józefa Piłsudskiego mając u boku swój Świetlisty Krzyż Pojednań.

***

Panie mój,
Boże nasz,
siłę masz,
siłę dasz !
Tylko TY,
tylko TY!
***

Jak pewno większość z Was wie, to od lat nasza małżeńska modlitwa. Jej słowa, (ułożone w wiersz, tak jak wyżej), mają znaleźć się na wschodniej ścianie Krzyża Pojednań - od strony okien Pałacu Prezydenckiego. Litery będą duże i czytelne bez lornetki. Niech Pan daje siłę nie tylko Prezydentowi, ale całemu Narodowi. Tylko ON, Tylko ON!!!

***

A teraz tekst drugiego podrozdziału z opisu koncepcyjnego Świetlistego Krzyża Pojednań noszącego tytuł :

2.2 Geometria bryły krzyża
i podtytuł
- ze stułą na ramionach

Całkowita wysokość krzyża liczona od poziomu otaczającej go nawierzchni placu wyniesie 14,80 m. Rzędna wierzchołka krzyża 47,27. Oś poziomych ramion wznosi się 11,40 m nad poziomem placu. Ramiona boczne mieć będą długość mierzoną po osi po 4,80 m każde, a ramię górne 3,40 m.
U podstawy w obrysie konstrukcji stalowej krzyż będzie miał przekrój zbliżony do kwadratu o boku około 3,00 m (z delikatnie ściętymi narożami). Od wysokości 3,20 m nad poziomem placu stalowa konstrukcja krzyża zostanie oblicowana szkłem. W tym przekroju (u dołu elewacji szklanej) krzyż będzie miał kształt ośmioboku wpisanego w prostokąt o wym. 2,40 x 2,60 m. Jego cztery (białe) boczne ściany zaprojektowano w kształcie wysmukłych trójkątów równobocznych (2,00 x 8,20 m od frontu i 1,85 x 7,00 m z boku) zbiegających się ku górze i tworzących formę ściętego stożka, którego zwieńczeniem będą ramiona krzyża. Ramiona w przekroju poprzecznym w kształcie trapezów, przy czym ich gabaryty zmniejszać się będą w kierunku końców. Samo skrzyżowanie ramion krzyża – głowica krzyża – zostanie wykonana w formie trudnej do określenia bryły: nieregularnego szesnastościanu, składającego się z samych czerwonych trójkątów, układających się w kapłańską stułę przewieszoną przez białe ramiona krzyża. Ta czerwona stuła zwisając w kształcie wydłużonej i zwężającej się wstęgi (trapezu o podstawach u dołu 55 cm, u góry 90 cm i wysokości/długości 5,00 m), łączyć będzie białe trójkątne ściany krzyża.
Opływowy - podobny do skrzydeł i ogona samolotu - kształt ramion krzyża sprawi, że będą one mimo znacznej długości odporne na obciążenia wiatrowe; nie powinny być poza tym narażone na zbytnie obciążenia grubą warstwą śniegu (śnieg będzie z nich w znacznej mierze zdmuchiwany wiatrem), a cała sylwetka krzyża mimo swej masy winna sprawiać wrażenie lekkości – unoszenia się w powietrzu.

Misterium ŚKP - polemika z bp.Tadeuszem

2010-09-02T17:07:00.009+02:00

Panie Jezu! Uczyń nas wieczystym darem z siebie. ( z zakończenia dzisiejszej Mszy św.)

W dzisiejszej, z 2 września Rzeczpospolitej ukazał się wywiad Ewy Czaczkowskiej z ks.bp. Tadeuszem Pieronkiem zatytułowany: "Co biskupów obchodzi stawianie pomników?"
http://www.rp.pl/artykul/530003-Bp-Pieronek-
Przeczytałem go kilka razy. Za każdym razem miałem inne odczucia. Od porywczego wzburzenia do zadumy i zamyślenia, co też dobrego wyniknie ze słów ks. Biskupa?
Gdzie jest Prawda, której i ks. Biskup i ja chcę służyć?
Dlaczego na te same zjawiska patrzymy tak różnie?
Wywiad ten, pełen jest ocen, ale nie mnie oceniać i nie mnie stawiać diagnozy.
Pozwoli ks. Biskup, że spojrzę na te same poruszone sprawy z innej nieco strony.
Bardzo osobistej, bo przez pryzmat Świetlistego Krzyża Pojednań.
Mówi ks.Biskup: "Nie widzę powodu , aby w tym miejscu stał krzyż, ani tym bardziej stał tam pomnik.
Dlaczego? - pyta dziennikarka.
"Przecież prezydent tam nie zginął" - czytam odpowiedź.
I to jest prawda, ale tam nie zginął także książę Józef Poniatowski, a replika jego pomnika wykonana przez Duńczyka stoi przed Pałacem Prezydenckim dopiero 45 lat. Wcześniej przez 113 lat pomnik ten "tułał" się po różnych miejscach od od 1831 - 1840 przebywał w Modlinie, od 1840- 1923, a więc przez 83 lata w Homlu, od 1923-1944 (wysadzenia w powietrze przez Niemców) stał przed Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie na dawnym pl. Saskim a obecnie Marszałka Józefa Piłsudskiego. Replika pomnika wykonana przez Duńczyków od 1951 do 1965 roku stała w Łazienkach Królewskich.
Gdy dziennikarka zwraca uwagę: że w naszej historii stało się coś ważnego - zginęło prawie 100 najważniejszych w kraju osób, gdy przed plac przychodziły tysiące ludzi i może warto upamiętnić to obeliskiem, monumentem, tablicą?
Ks Biskup odpowiada: "Tablica już jest. Pomnik centralny już jest. Prezydent Lech Kaczyński jest pochowany na Wawelu. Czy może być lepszy monument?
Ależ księże Biskupie, pani Czaczkowska mówiła o wszystkich ofiarach katastrofy, a nie o jednej ofierze, na pewno najważniejszej, ale nie jednej. Ale gdyby nawet chodziło o jednego prezydenta Lecha Kaczyńskiego, to identyczny "centralny pomnik", wystawiono księciu Józefowi Poniatowskiemu chowając w 1817 roku jego doczesne szczątki na Wawelu.(wcześniej przez 3 lata spoczywały w W-wie u Świętego Krzyża). Czy można było przed laty wystawić "lepszy monument" Naczelnemu Wodzowi Wojsk Polskich okresu napoleońskiego, który jako 3 dniowy marszałek Francji, ginie w 1813 roku w Elsterze, osłaniając odwrót armii francuskiej zastrzelony przez sojuszników (co francuscy historycy potwierdzili dopiero w 2005 roku). Jak widać można było. Wolna Polska dostała w spadku pomnik księcia, którego koń wypiął zadek na okrągły stół, na prezydenturę Lecha Wałęsy, Aleksandra Kwaśniewskiego i ostatnią Lecha Kaczyńskiego.
"Czy nie można zrobić tego gdzie indziej w mieście?" - pyta i odpowiada dalej ks. Biskup. "Do stawiania pomnika w innym miejscu nie mam żadnych zastrzeżeń"
A ja mam księże Biskupie zastrzeżenie. Bardzo zależy mi na tym, aby kolejny już czwarty prezydent nie musiał patrzeć z okien swoich apartamentów na zadek konia księcia Józefa Poniatowskiego. To komuniści nie chcieli ustawić pomnika polskiego generała walczącego z armią rosyjską na placu Zwycięstwa (tak nazwanego dla uczczenia zwycięstwa Armii Radzieckiej nad hitlerowskimi Niemcami). Zamiast replikę ustawić tam, gdzie stał oryginał przed II wojną światową, ustawili ją najpierw w Łazienkach, a potem przestawili przed Pałac Namiestnikowski. Widać trudno było organizować komunistyczne pochody i manifestacje przed polskim generałem walczącym z Rosjanami pod Lipskiem. Ustawiony w czasach komunistycznych, w 1965 roku, pomnik księcia Józefa należy czym prędzej przestawić spod okien prezydenckich.
"Może chodzi o pamięć historyczną?" - pyta dziennikarka.
"W tym konflikcie nie chodzi o pamięć. Chodzi o budowanie siły partii na grobowcu."
O jakim grobowcu ks. Biskup mówi? Czy Świetlisty Krzyż Pojednań, o którym myślę, byłby grobowcem, na którym PiS budowałby siłę swojej partii? "Przecież to szczególne miejsce zostało wybrane przez wrażliwe serca Polaków." To tu modlą się i chcą się modlić nie za PiS , nie za PO, ale za każdego człowieka, który tam przychodzi, by Chrystus łapał go w dobroczynne sieci swojej miłości. Tak wczoraj napisał Jacek Paweł na swoim blogu.
To nie ma być grobowiec partyjny księże Biskupie. To ma być Ołtarz Narodu ze świętym Janem Pawłem II unoszącym się nad lasem ludzkich rąk trzymających krzyże.
Tak jak Ojciec święty Benedykt XVI ma w czasie Eucharystii ustawiony na ołtarzu Chrystusowy Krzyż , tak na ołtarzu jakim jest Plac Prezydencki proponuję ustawić 15 metrowy Świetlisty Krzyż Pojednań, krzyż Chrystusa tryumfującego, który będzie wyrażał myśl o Powtórnym Jego Przyjściu. Tryumfującego, bo unosić go będą wzniesione w górę obie ręce świętego Ojca świętego Jana Pawła II. To księże biskupie nie ma być żaden PiS ani POPIS. To ma być Ołtarz Narodu - miejsce nieustającej modlitwy Polaków za naród za Polskę za świat cały.
I zakończę słowami ks. Biskupa: "Trzeba wrócić do myślenia kategoriami dobra wspólnego, a nie partyjnego. Myślenia nie przeciw komuś , ale w kategoriach " jedni drugich brzemiona noście".
To trzeba przemodlić księże Biskupie pod krzyżem. Bo będziemy się wyrzekać krzyża, jeśli patrzeć będziemy na niego TYLKO jak na symbol.
Amen!

Dzisiejszy post miał rozpocząć kilkanaście kolejnych postów dotyczących drugiego rozdziału opisu koncepcji Świetlistego Krzyża Pojednań zatytułowanego:
2 Proponowane rozwiązania materiałowe i techniczne
2.1 Lokalizacja - z widokiem na Grób Nieznanego Żołnierza , a może bardziej w centrum placu.

Tekst podrozdziału 2.1 napisany dwa lata temu nie za bardzo przystaje do tego co napisałem powyżej. Ludzie modlą się w tym szczególnym miejscu na Krakowskim Przedmieściu i modlić się tam będą.
"Przyjdzie niebawem taki czas, gdy ludzie ślady Jego stóp całować będą."
Tak napisałem przed dwoma laty na zdjęciu modelu Świetlistego Krzyża Pojednań, który to model ustawiłem do zdjęcia przed Ołtarzem Ojczyzny w bazylice Świętego Krzyża.
Drewniany krzyż sprzed Pałacu Prezydenckiego z Krakowskiego Przedmieścia zostanie niebawem zabrany.
Nie lękajcie się. Chrystus Zmartwychwstał!
Jezus Chrystus zejdzie z Krzyża i pozostawi tam trwałe ślady.
I nie stanie Świetlisty Krzyż Pojednań, gdy nie zostanie przez Naród wymodlony, a ślady po drewnianym Krzyżu wycałowane.

Wesele w Kanie - dla dzieci i ...

2010-09-01T10:16:00.002+02:00

Dzisiaj mamy 1 września, skończyły się wakacje. Część z dzieci pójdzie pierwszy raz do szkoły, część do przedszkola, a najmłodsze z Was może do żłobka. Postanowiłem dla Was wszystkich przygotować niespodziankę. Będzie to kilkanaście Waszych zdjęć, jakie udało mi się Wam zrobić na Weselu w Kanie, na którym byłyście na początku lipca. Zaproszono na to wesele także Jezusa ... (J 2, 1) Pamiętacie?

Dla Waszych rodziców czas od 5 do 11 lipca był to:
- czas refleksji nad znaczeniem małżeństwa i istotnymi dla niego sprawami, jak dialog, przebaczenie i pojednanie, seksualność, dar z siebie i jedność małżeńska.
- czas dzielenia się radościami , trudnościami, ty, co nas buduje i pytaniami które wszyscy nosimy.
- czas otwarcia na Tego, który "mężczyzną i niewiastą stworzył ich", Stworzyciela małżeństwa, który ma moc odnawiania.
- czas świętowania z innymi, radości bycia małżeństwem i rodziną.
- czas spotkania innych małżeństw, które troszczą się o małżeństwo i rodzinę we współczesnym świecie, szukając swojego miejsca w społeczeństwie i Kościele.

Zainteresowanych działalnością Wspólnoty Chemin Neuf w sezonie 2010/2011 odsyłam do strony: www.kana.info.pl

Szary kotek już czekał pod drzwiami by przywitać wszystkie dzieciaczki które przyjechały na wesele w Kanie. Jego ulubionym miejscem był rejon gdzie rosły trzy wystrugane z drewna grzybki .

Gdy dzieci szły na stołówkę on zajmował się swoją poranną toaletą myjąc siebie łapką, którą co rusz to nawilżał swoim języczkiem.

Na stołówce rodzice z dziećmi spożywali tylko ranny i wieczorny posiłek.

A to sala w której przebywały w ciągu dnia maluchy.

Tatusiowie ze starszymi dziećmi na spacerze i kolorowe dmuchawce, które były do dyspozycji najmłodszych.

W czasie pikniku dzieciaczki słuchały z zainteresowaniem czytanych bajek.

Także o kocie w butach który zmęczony upałem uciął sobie drzemkę pod dzwonem.

Obiad na stołówce dzieci jadły pod opieką opiekunów. Jedna z mam Małgorzata z synkiem na spacerze.

Ewa śledzi nieporadne kroki malucha.

Pochyła zjeżdżalnia (wjazd dla wózków) przed wejściem na stołówkę, okazała się idealnym miejscem do zabawy dla tych dzieci, które ładnie zjedły posiłek.

Najlepsza okazała się jazda nie na nogach, ale na pupie.

To Marta, która przy śniadaniu dała mi naukę o kulturalnym zachowaniu się przy stole: " Z pełną buzią się nie mówi". Tak to prawda, miałaś rację. Przepraszam jeszcze raz Ciebie, i Twoich rodziców, za anty wychowawcze zachowanie.
Po posiłku chłopcy potrafili znaleźć sobie wszędzie miejsce do zabawy.

W upalne dni dla dzieciaków pluskanie się w wodzie, było doskonałą zabawą

Integralną częścią Wesela w Kanie były występy dzieci.

Nasze pociechy przygotowywały się do nich przez cały tydzień.
W wielkiej tajemnicy przed rodzicami.

Każda grupa wiekowa 3-4, 5-6, 7-8 i starsza grupa do 13 lat przygotowywała swój program,
z którym wystąpiła na specjalnie do tego przygotowanej scenie.

Dorośli nie szczędzili swoim pociechom oklasków.

Bawiąc się równie dobrze, jak mali aktorzy występujący w spektaklu.

Ks. Christoph otrzymawszy od nas w prezencie karton z puzzlami, opowiada małej dziewczynce o Jezusie, wskazując na słowa: "Jezu Ufam Tobie", wypisane u podnóża pomnika.

Uczta weselna odbyła się razem z dziećmi pod gołym niebem.
Po uczcie na zjeżdżalni pozostały tylko zabawki dziecięce i baloniki

Przyszedł czas wyjazdu i pożegnań. Ten chłopiec pożegnał się z Krzydliną dzwoniąc dzwonem.

Misterium Świetlistego Krzyża Pojednań - podwyższenie Krzyża

2010-08-31T20:31:00.001+02:00

Od dwóch dni opisuję w " zapiskach jerzego " Świetlisty Krzyż Pojednań. Dzisiaj w 30 rocznicę powstania Solidarności będzie o Podwyższeniu Krzyża.

Projektując gabaryty geometryczne krzyża, miałem na uwadze, by już sama bryła krzyża przypominała postać Ojca Świętego. Widoczna od Krakowskiego Przedmieścia 12-metrowej wysokości bryła – „ biała postać” z rozpiętymi na 9,6 m poziomymi ramionami, z których po rozszerzającej się ku dołowi „białej sutannie” spływać będzie z ramion kapłańska czerwona stuła – to wizja, jaką starałem się zmaterializować w projekcie.
Idąc od Krakowskiego Przedmieścia (od Pałacu Prezydenckiego) do placu Marszałka Piłsudskiego zobaczymy, że bryła krzyża będzie nie tylko rosła w naszych oczach, ale i zacznie nam zasłaniać dotychczasową dominantę placu – Grób Nieznanego Żołnierza.
Co zrobić?
Posłuchajcie mojej wizji.
Tak przypadło, że termin złożenia prac konkursowych mija w Godzinie Miłosierdzia po uroczystości PODWYŻSZENIA KRZYŻA. Jest to święto obchodzone 14 września, zapoczątkowane w 335 roku przez adorację wystawionych w bazylice Grobu Chrystusa w Jerozolimie relikwii Krzyża Świętego, odnalezionych przez św. Helenę, matkę cesarza Konstantyna I Wielkiego. Świętowane jest w Kościele od V wieku, i to zarówno w Kościele wschodnim, jak i zachodnim. Tego dnia w katedrach biskupich ma miejsce obrzęd błogosławienia krzyżem czterech stron świata.
A w Warszawie?
W Warszawie na placu Zwycięstwa niebawem już Jan Paweł II weźmie 12-metrowej wysokości krzyż w swoje ramiona i dokona podwyższenia Krzyża Chrystusowego. Wznosząc w górę obie ręce, podniesie go na maksymalną wysokość, jaką dopuszczają warunki konkursu, to jest na 15 metrów, odsłaniając zarazem widok na Grób Nieznanego Żołnierza. I od tej pory Jego uduchowiona przezroczysta postać stać tak będzie w „oknie domu Ojca”, jak starotestamentowy prorok Mojżesz, z wzniesionymi w górę ramionami.
Nie będzie jednak sam na placu.
Na płonącej biało-czerwonym światłem szachownicy bezpośrednio z nawierzchni placu „wyrośnie las” naszych rąk trzymających krzyże.
A my?
My staniemy kręgiem razem z Maryją Bogarodzicą wokół krzyża i, wpatrując się w JEGO uduchowioną postać w oknie Pana, patrząc przez łzy w oczy naszych sióstr i braci, wzywać będziemy tak, jak On przed 30 laty, Ducha Świętego, by odnowił oblicze tej Ziemi, modląc się o siłę do Boga Ojca i o Miłosierdzie Boże do Jego Syna, jednając się ze sobą, z bliźnimi i Bogiem,
To będzie prawdziwy Ołtarz Narodu. I to będzie nasze ZWYCIĘSTWO!

Amen!

Tymi słowem: "Amen" zakończyłem rozdział 1.2 "Podwyższenie Krzyża". Rozdział ten znalazł się w części opisowej projektu koncepcyjnego na krzyż papieski jaki wykonałem przed dwoma laty.
Dzisiaj mogę powiedzieć, że wizja biało-czerwonej szachownicy w poziomie terenu z wyrastającym z niej lasem 96 ludzkich rąk z krzyżami, prześwietlonymi światłem bijącym z głębi ziemi i unoszącą się nad tymi rękoma postacią przyszłego świętego Jana Pawła II z wzniesionymi do góry obiema rękoma, otoczona dniem i nocą modlącymi się ludźmi jest nadal aktualna. Uważam, że tylko święty Jan Paweł II może pojednać zwaśnionych Polaków. Nie udało się to na 30 rocznicę podpisania porozumień gdańskich kapelanowi Solidarności błogosławionemu ks. Jerzemu Popiełuszce. Może trzeba poczekać jeszcze kilka lat, by wizja Pojednania w narodzie się zmaterializowała.
Kiedy to będzie?
Wtedy kiedy zmądrzejemy.
Kiedy Amen na końcu naszych modlitw będzie tak autentyczne, tak miłe Bogu, że zostanie wysłuchane.

Czytającym Pojednanie polecam blog: http://novushiacynthus.blogspot.com, a na nim codzienne relacje spod Krzyża na Krakowskim Przedmieściu.

Misterium Świetlistego Krzyża Pojednań - krótki opis

2010-08-30T07:03:00.004+02:00

Snop białego światła łączący ziemię (TĘ ZIEMIĘ) z niebem, przecięty drugim poziomym snopem światła w kształcie świetlistego krzyża, który nie tylko z nazwy stanie się krzyżem pojednań – oto wizja Wykonawcy tego dzieła. Jego poziome ramiona skierowane ku południu i północy obejmą swym horyzontalnym światłem całą Polskę: od krzyża na Giewoncie po trzy gdańskie krzyże. A jego dwie frontowe fasady, wschodnia i zachodnia, połączą we wspólnej modlitwie cały Naród.

W dzień, biały jak szaty papieskie, od zmroku do świtu świecić będzie własnym światłem wydobywającym się z jego wnętrza, z jego korzeni, w kierunku nieba, podobnie jak wznosić się będą ku niebu nasze modlitwy zanoszone do Boga za pośrednictwem Jana Pawła II.

Na ramionach krzyża obejmujących cały naród zawisną dwie splecione ze sobą szkarłatne kapłańskie stuły: jedna papieska, druga Chrystusowa. Nieistotne, która jest czyja? Będą identyczne zarówno dla tych, co po zachodniej, jak i po wschodniej stronie Wisły mieszkają.

W miejscu Chrystusowego serca, we wnętrzu krzyża, umieszczony zostanie dzwon. Nosić będzie nazwę POJEDNANIE. Niech płynie z niego radosny głos uwielbienia nieśmiertelnego Pana. Niech odmierza upływający czas, przypominając nam, ludziom, że jesteśmy śmiertelni, i niech wzywa nas do modlitwy, modlitwy o pojednanie. To w sercu człowieka rodzi się autentyczne pojednanie, a MY jesteśmy Chrystusowi.

W dolnej partii krzyża na wysokości wzroku osób, stojących pod nim, na każdej z jego czterech ścian zostaną umieszczone napisy dotyczące trzech osób Trójcy Świętej. Tak więc:
– od strony wschodniej (wejścia na plac od Krakowskiego Przedmieścia) modlitwa zawierzenia Bogu Ojcu: „Panie mój, Boże nasz, siłę masz, siłę dasz, tylko Ty, tylko Ty!”;
– od strony północnej modlitwa skierowana do drugiej osoby Trójcy Świętej: „Jezu, ufam Tobie! Miej Miłosierdzie dla nas i całego świata” - to testament Jana Pawła II zostawiony, na trzecie tysiąclecie;
– od strony zachodniej (od Grobu Nieznanego Żołnierza) trzecia ściana krzyża poświęcona jest Duchowi Świętemu, a na niej historyczne słowa Jana Pawła II sprzed 29 laty: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi”.

Ostatnia, czwarta elewacja południowa (od hotelu Victoria) poświęcona jest tej, która stała pod krzyżem – Maryi Bogarodzicy. Znajdą się na niej prorocze słowa księdza kardynała Augusta Hlonda, niejednokrotnie cytowane przez Jana Pawła II i Prymasa kard. Stefana Wyszyńskiego, wskazujące kierunek wiary dla Polaków „Zwycięstwo jak przyjdzie, to przyjdzie przez Maryję”, oraz słowo „Amen” kończące mówiony znak krzyża świętego.

Jeśli chodzi o nazwę KRZYŻ POJEDNAŃ, odsyłam do hasła „pojednanie” w Encyklopedii Religii, t. 8, str. 167-168. Zacytuję tylko za Bogusławem Milerskim ostatnie dwa zdania artykułu hasłowego: „Teologia chrześcijańska podkreśla egzystencjalne i etyczne konsekwencje pojednania z Bogiem, które powinno prowadzić do pojednania człowieka z samym sobą i innymi ludźmi. Tak ujęte pojednanie staje się istotną przesłanką odnowy życia”.

Od siebie dodam, że bez modlitwy do Boga Ojca, do Chrystusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego, do Ducha Świętego, do Miłosierdzia Bożego, do Maryi Królowej człowiek sam z siebie nie dojdzie do prawdziwego POJEDNANIA ze sobą, z bliźnimi i ostatecznie z Bogiem.

Tymi słowami zakończył się rozdział 1.1 części opisowej projektu koncepcyjnego na krzyż papieski jaki wykonałem przed dwoma laty.

Czytającym polecam blog: http://novushiacynthus.blogspot.com a na nim codzienne relacje spod Krzyża na Krakowskim Przedmieściu.

Misterium Świetlistego Krzyża Pojednań - preambuła

2010-08-29T07:20:00.013+02:00

niedziela 29 sierpień 2010
Byłem wczoraj u spowiedzi. Ksiądz dał mi rozgrzeszenie, ale nie naznaczył mi żadnej pokuty. Uświadomiłem to sobie dopiero w domu. Przystępując do spowiedzi byłem w stanie łaski uświęcającej. Nie oznacza to że nie miałem się z czego spowiadać. Klęknąłem do konfesjonału jako pierwszy penitent, zaraz na początku Mszy św., a wstałem usłyszawszy słowa rozgrzeszenia tuż przed Komunią św.
Cały czas wczorajsza spowiedź nie daje mi spokoju.
Nurtuje mnie; co Pan chciał mi przez to powiedzieć?
Czy mam się jeszcze raz z tego samego spowiadać?
Pewno tak!
Analizując grzech po grzechu doszedłem do wniosku, że część wyznanych win to była powtórka zaniedbań, złośliwości i.t.p. pozostała część, to raczej spowiedź z cudzych grzechów, a nie moich.
Jako, że spowiedź rozpocząłem od krzyża i zakończyłem na krzyżu, nauka kapłana dotyczyła krzyża. Od kratek konfesjonału wstałem niezadowolony z siebie.Tak jak w poprzedniej spowiedzi spowiadałem się przed PANEM, tak w tej spowiadałem się przed człowiekiem.
A skoro tak, to pozbawił mnie PAN łaski dobrej spowiedzi!
Będę musiał ją powtórzyć i tym razem klęknąć przed PANEM.

Misterium Świetlistego Krzyża Pojednań - w skrócie Misterium ŚKP taki tytuł nosić będzie cykl kolejnych postów na blogu. Spróbuję ukazać w nim czytelnikom misterium jakie towarzyszyło mi w ostatnim etapie przygotowania pracy konkursowej, którą był krzyż upamiętniający obecność Ojca Świętego Jana Pawła II w warszawie. Dzisiaj dokładnie po dwóch latach, gdy na Krakowskim Przedmieściu modlą się ludzie o krzyż, o pomnik na moje misterium z tamtym krzyżem sprzed dwóch lat spoglądam w perspektywie rozwiązania dzisiejszego konfliktu. Projektując dla Warszawy krzyż miałem na uwadze jedno:
Ten krzyż będzie miejscem stałych, co trzy godziny, systematycznych modlitw Polaków ze Świętym Ojcem Świętym Janem Pawłem II, jego głosem i uduchowioną jego wirtualną postacią.

Organizatorzy warszawskiego konkursu sprzed dwóch lat chcieli krzyża - pomnika upamiętniającego pobyt JP II w Warszawie przed trzydziestu laty. Mój projekt nie mieścił się w tych ramach, wybiegał zdecydowanie w przyszłość. Wydaje mi się, że to, co się teraz dzieje wokół krzyża na Krakowskim Przedmieściu prowadzi w kierunku, który wytyczyła moja praca. Ludzie modlący się dzień i noc, na publicznym miejscu w centrum stolicy, Polski to nadzieja dla Polski , nadzieja dla Europy, dla świata. Prorok naszych czasów, przyszły święty Jan Paweł II mówiąc słowa: "Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi" skierował je do warszawiaków, do Polaków, ale czy tylko? Czy tylko do Polaków? Nam trzeba poprzez odmianę siebie, odmieniać własne rodziny, własne parafie, samorządy na wszystkich szczeblach, odmieniać władze centralne, odmieniać nie tylko Polskę, ale Europę i świat. I tylko w takiej perspetywie należy podchodzić do własnej odmiany. Zmieni się Polska jak zmienię się ja, jak przez moją zmianę zmienię własną rodzinę, parafię itd.

Jak wyglądała (wygląda) moja praca konkursowa.

Składa się z trzech elementów :
1.części opisowej
2.trzech plansz o wym 1 x 0,75 m (z wizualizacją rysunkami technicznymi i planszą ideową)
3.modelu krzyża (zdjęcia modelu zamieszczałem już na blogu)
4.dyskietki (zawierającej w formie elektronicznej wszystkie wyżej wym. elementy)

Część opisowa to:
1 Koncepcja ideowa
2 Proponowane rozwiązania materiałowe i techniczne
3.Wirtualna postać świętego JP II

Koncepcja ideowa składa się z:
1. Preambuły (takiej nie miała żadna z pozostałych prac konkursowych)
2.Krótkiego opisu świetlistego Krzyża Pojednań
3.Zagadnienia nazwanego przeze mnie "Podwyższeniem Krzyża" (tego elementu też nie spotkałem w żadnym z pozostałych 51 opracowań konkursowych).

Dzisiaj przedstawię Wam preambułę

1. Koncepcja ideowa

1.1. Preambuła

W imię OJCA i SYNA, i DUCHA ŚWIĘTEGO! Tymi słowami – czyniąc równocześnie ręką znak krzyża – rozpoczynam jako WYKONAWCA radosną przygodę uczestnika w konkursie na zaprojektowanie krzyża upamiętniającego obecność Ojca Świętego Jana Pawła II w Warszawie.
Pod słowem WYKONAWCA regulamin konkursu określa zbiorowego uczestnika, a więc nie tylko mnie, piszącego te słowa, ale i wszystkich tych, którzy z dobrej woli zaangażowali się w realizację tego dzieła.
*

Pierwszy raz zetknąłem się z krzyżem już jako niemowlę. Kapłan mówiąc „Ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”, i czyniąc znak krzyża na mojej głowie, nazwał mnie po imieniu, a polewając głowę wodą święconą, włączył tym sakramentem w społeczność Świętego Kościoła Rzymskiego i tysiącletnią historię chrześcijaństwa na ziemiach polskich.
Tych samych słów i znaku krzyża doświadczam, gdy kapłan udziela mi sakramentu pojednania: „Ja odpuszczam tobie grzechy w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Krzyż wisi na reprezentacyjnej ścianie mojego domu i tymi samymi słowami – W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego – połączonymi z gestem krzyża staram się rozpocząć i zakończyć każdy mój dzień, dziękując za światło i świadectwo wiary przekazane mi przez rodziców i dziadków.

*

Gdy na placu zwanym dzisiaj placem Marszałka Józefa Piłsudskiego stanie krzyż, Ojciec Święty Jan Paweł II zostanie już prawdopodobnie ogłoszony świętym. (krzyż wg projektu Marka Kucińskiego stanął w czerwcu 2009, a JP II do dzisiaj nie został ogłoszony świętym - dopisek dzisiejszy autora)
Jak zatem przedstawić duchowość Jana Pawła II, i nie tylko jego?
Jak przedstawić duchowość Polski początku trzeciego tysiąclecia?
W jaki wizualny sposób wskazać kierunek chrześcijańskiej duchowości przyszłym pokoleniom Polaków?
Jak Boga Ojca, Jego Syna Jezusa i Ducha Świętego, tę monotrynitarną tajemnicę Boga, oraz stojącą pod Chrystusowym krzyżem Maryję przekazać dzieciom, wnukom, rodakom i całemu światu z serca naszej stolicy – Warszawy, z placu Marszałka Józefa Piłsudskiego?
Jeśli w tej pracy znajdziecie państwo choć w części satysfakcjonującą Was odpowiedź na powyższe pytania, postawiony przez Wykonawcę cel zostanie osiągnięty. Oznaczać to będzie także, iż Duch Święty, o którym mówił przed 29 laty Ojciec Święty Jan Paweł II w Warszawie, zstąpił także na Wykonawcę, obdarzając go swoimi darami, stając się tym samym istotnym, aczkolwiek nie wymienionym w zgłoszeniu konkursowym uczestnikiem zespołu projektowego.

*

Warszawa nie kochała pomników stawianych na tym placu. Wymienię je: trzydziestometrowej wysokości pomnik oficerów-lojalistów – z napisem wymyślonym przez samego cara „Polakom poległym za wierność swemu Monarsze” czy też Sobór Prawosławny św. Aleksandra Newskiego z 70-metrową dzwonnicą, najwyższym obiektem w Warszawie przed stu laty, nie wspominając już o pięciometrowej literze „V” ustawionej na Adolf-Hitler-Platz . (na pl. Saskim dzisiaj Marszałka Józefa Piłsudskiego stał od 1923 roku pierwszy pomnik księcia Józefa Poniatowskiego, został wysadzony w powietrze przez Niemców w 1944 roku, jego replikę ustawiono najpierw w 1951 roku w Łazienkach Królewskich a w 1965 roku przeniesiono na dziedziniec Pałacu Prezydenckiego - dopisek dzisiejszy autora)
Parku Wilanowskim a w roku ustawiono przed Pałacem Prezydenckim)
Czy Warszawa pokocha dzieło Wykonawcy, tak daleko odbiegające formą od ołtarza, zapamiętanego z papieskich pielgrzymek?
Czy idea wytyczenia tym dziełem kierunku na przyszłość, a nie tylko „ku pamięci”, jak to sugerował regulamin konkursu, spodoba się Polakom ?
Czy Polacy przyjmą Świetlisty Krzyż Pojednań i czy stanie się on dla nich Ołtarzem Narodu?

*

Przed tysiącem lat, z ówczesnej stolicy Polski – Gniezna, rozlała się fala Ducha Świętego na cały kraj. Wykonawca ma nadzieję, że po raz kolejny rozleje się fala Ducha Świętego, tym razem z Warszawy, z tego szczególnego miejsca, już nie tylko na Polskę, ale i na całą Europę.
Gdy Polacy podejmą wysiłek, by uczestniczyć w codziennych modlitwach prowadzonych co trzy godziny z tego miejsca głosem Jana Pawła II, będzie to – jeśli Bóg tak zechce – i możliwe, i realne.

Wczoraj odkryłem doskonały blog który polecam uwadze wszystkim swoim czytelnikom
http://novushiacynthus.blogspot.com/2010/08/kazanie-na-xxii-niedziele-per-annum-rok.html#comments

Pisać czy nie pisać?

2010-08-28T05:09:00.010+02:00

Wczoraj miałem doła. Pisać dalej czy nie pisać?
W POJEDNANIU kończy się limit zdjęć jaki pozostał mi jeszcze do wkręcenia. Wykorzystałem 97% całego limitu. Trudno mi pisać nie podpierając się zdjęciami. A tak w ogóle, to mam ciągły dylemat czy to co piszę ma sens , czy może komuś się na coś przydać, przybliżyć komuś Boga, czy też odwrotnie kogoś zrazić do niego?
Bo od ilu lat można słuchać o Świetlistym Krzyżu Pojednań stojącym w Warszawie, którego laserowe światła łączą krzyż na Giewoncie z Trzema Krzyżami pod Stocznią Gdańską?, a pionowe ramię sięga Nieba?

Odpowiedź nadeszła błyskawicznie jednocześnie z dwóch stron.
Po obudzeniu się zamiast pomodlić się przed pomnikiem , tak jak to mam w zwyczaju siadam do komputera. Nim się otworzył zajrzałem do dzisiejszych czytań mszalnych. A tam Mateuszowa przypowieść o talentach. "Dobrze sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!" (Mt 25, 21) .
Cóż mi za tym więcej potrzeba jak to pierwsze przytaknięcie "Dobrze sługo dobry i wierny!"
Dalej zdanie z którym mam kłopot. Z jednej strony bardzo mi pochlebia Pan, tym "Byłeś wierny w rzeczach niewielu," Zawsze, przez całe życie, jak tylko pamiętam chciałem robić coś takiego, czego inni nie robią, zawsze pod prąd, nigdy ze stadem. Tę cechę odziedziczyli moi synowie. I to jest powód do mojej dumy. Jak pamięcią sięgam i ojciec, i dziadek mieli w sobie też coś takiego. Ojciec mówił: "takiego fifa", a żona mi mówi "takiego wiatraczka". Ta cecha, ten talent podobnie jak imię, co ja mówię znacznie bardziej niż imię , wyróżnia nas w tłumie. Myślę, że jak się dobrze przyjrzycie, to każdy znajdzie w sobie taki talent, takiego wiatraczka , konika czy fifa, który go odróżnia od innych. A jak go już w sobie znajdziemy, to korzystajmy z niego bez fałszywej skromności. Masz być dobry w tym co ci "leży" . Masz być nie tylko dobry, masz być w tym najlepszy na świecie, wbijałem to w głowę moim synom. Jeśli to co robisz jest dobre, to czemu nie być w tym liderem?
Toć to grzech zaniechania jeśli w dobrym nie chcesz być najlepszy na świecie, z tego pewno trzeba się spowiadać.
I teraz następuje najtrudniejsza dla mnie część zdania "nad wieloma cię postawię"
Co to znaczy? Na czym ma polegać to wywyższenie. Jak je pogodzić z pokorą? Jak je pogodzić z tym pędem do bycia najlepszym. Jak do końca pozostać pokornym, gdy się widzi, że konkurenci odpadli, gdy zaczynasz stwierdzać, że w tym co czynisz nie masz równych sobie. Zakładam, że żony nie dołujesz, konkurencji nie wykaszasz i nie zwalczasz przeciwników politycznych, tak jak to się dzieje obecnie w polityce.
Nie!
Twój, mój, talent jest czysty i ćwicząc się w doskonałości nie idziesz "po trupach" do przodu.
Do kogo należy stwierdzenie, ocenienie, że się jest dobry, że się jest najlepszy, że się jest liderem?
Nie do mnie, nie do Ciebie, nie do wyborców, sąsiadów, współbraci w kapłaństwie, biskupa ta ocena należy. Ona należy do Pana i tylko do Pana. I tylko ON może Ciebie i mnie nad wieloma postawić. I tylko ON może stwierdzić czy dobrze służymy swoimi talentami bliźnim. Bo na tym cały ten "wyc" polega.
I ostatnie zdanie " wejdź do radości twego pana!" Brzmi jak rozkaz! "Wejdź", a nie wejdziesz. To nie przyrzeczenie czegoś (nawet nieba) w przyszłości, to zaproszenie na ucztę już dzisiaj.
Wejdź dzisiaj do Kany i raduj się z innymi biesiadnikami. Masz być radosny już dzisiaj. Skoro Pan cię zaprosił na ucztę, nie wypada się smucić. Przyoblec najpiękniejszą szatę i raduj się. Alleluja. Pan zmartwychwstał.
Bylebyś sam z siebie nie siadał na pierwszym miejscu.
Nie każdemu jest dane, tak jak mnie, obudzić się w sobotni ranek, wsiąść w samochód i pojechać na ucztę, a po powrocie usłyszeć od wiele lat starszego od siebie sąsiada z dwoma pieskami "Dziękuję".
Nie dosyć na tym.
Odpowiedź na zadane na wstępie pytanie: mam ciągły dylemat czy to co piszę ma sens , czy może komuś się na coś przydać, przybliżyć komuś Boga, czy też odwrotnie kogoś zrazić do niego? nadeszła o 00:49 od Jacka Pawła: "Liczba komentarzy jest marginalna, jeśli chodzi o ocenę wartości strony internetowej czy bloga. Życzę błogosławieństwa Bożego, na dalszą pożyteczną posługę Prawdy".
Nic dodać, nic ująć. A co Wy o tym myślicie moi czytelnicy?

Misterium Krzyża w Smoleńsku

2010-08-27T11:32:00.005+02:00

Misterium Krzyża w Smoleńsku pod takim tytułem ukazał się dzisiaj artykuł ks.dr hab. Aleksandra Posackiego SJ w Naszym Dzienniku

Autor jest doktorem habilitowanym teologii, doktorem filozofii, znawcą problematyki zagrożeń duchowych (ezoteryzm, okultyzm, sekty), publicystą i duszpasterzem. Wykłada w Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej „Ignatianum” w Krakowie oraz na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II.

Poniżej dwa fragmenty reszta patrz http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20100827&typ=my&id=my11.txt

Tymczasem chodzi o coś jeszcze bardziej ważnego, a nawet fundamentalnego. Krzyż ma stanąć na nowo i coraz głębiej w sercu – czyli w głębi duchowego wymiaru – jednostki-osoby i całego Narodu, pojętego jako zespół jednostek-osób. „Krzyż wbity na Golgocie tego nie wybawi, kto w sercu swoim krzyża nie wystawi” (Adam Mickiewicz). Za tym sporem o krzyż kryje się wołanie: „wróć do krzyża, narodzie”, podejmowane wcześniej przez naszych wieszczów i narodowych proroków.

Tragedia smoleńska to nie tylko nieszczęśliwy wypadek-przypadek, któremu przyglądał się bezradny czy obojętny Władca Dziejów. Bóg i tak miał wszystko pod kontrolą, tak samo jak na Golgocie, gdzie dopuścił – godzina po godzinie – każdy rodzaj cierpienia w doświadczeniu swego Syna Jezusa Chrystusa, jedynego Zbawiciela świata (Louis Bouyer), i jakby wykorzystał nawet zdradę Judasza. Mógł cudownie uratować wszystkich w Smoleńsku wbrew niesamowitej kumulacji niesprzyjających okoliczności. Nie można zapominać czy wypierać – naturalnie czy sztucznie – tego Misterium, ale je odczytywać, kontemplować. Nie można tracić z oczu głębi i całości. Wobec krzyża wszyscy jesteśmy winni i… solidarni.

Zdjęcia umieszczone w tekście to zdjęcia Świetlistego Krzyża Pojednań wyk przez autora bloga

Wielka lekcja Krzyża z Jasnej Góry

2010-08-26T11:50:00.032+02:00

26 sierpień uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej ustanowione w 1904 roku przez papieża Piusa X. Kiedy Polska powstała by żyć wolna i niepodległa Ojciec Święty Pius XI w 1931 roku postanowił by uroczystość NMP Częstochowskiej obchodzona była w całej naszej ojczyźnie.

Tak było dzisiaj w naszej parafii . O godz. 8:00 ks. Proboszcz odprawił uroczystą Mszę św., którą zakończyliśmy odnowieniem Ślubów Jasnogórskich przed wizerunkiem MB Częstochowskiej.

Na Mszy św nie było homilii. I dobrze, gdyż zebrani mieli w planie wysłuchać homilię bezpośrednio z Jasnej Góry.

Poniżej zamieszczam bez skrótów ostatni fragment homilii abp Leszka Sławoja Głódzia wygłoszonej z Jasnej Góry 26.08.2010, odnoszący się do wielkiej lekcji Krzyża jaką przechodzi nasz Naród:

W Ojców wierze daj wytrwanie, Maryjo!
(z pieśni 'Z dawna Polski tyś Królową')

Bracia i siostry!
Znakiem modlitewnej solidarności stało się to doświadczenie, jakiego nie przeżyliśmy dotąd jako naród - tragedia smoleńska.
Ileż polskich serc jest wciąż nią poruszonych! Ileż wciąż ta tragedia niesie pytań, wątpliwości - znacie je dobrze. Wielu z was było uczestnikami tamtych dni bólu i żałoby. Stało pośród olbrzymiej rzeszy Polaków, aby oddać ostatni Lechowi Kaczyńskiemu, Prezydentowi Najjaśniejszej Rzeczypospolitej i Jego żonie, Marii.(oklaski). Odprowadzało na drogę wieczności tych, co zginęli w narodowej pielgrzymce do Katynia, wyrosłej z obowiązku pamięci o ofiarach Kainowej zbrodni. Objawiła się wtedy, w dniach żałoby, wielka godność i jedność. W wielu sercach obudziło się przekonanie, że ta tragedia stanie się swoistym dzwonem na trwogę, że wiele odmieni w polskim życiu publicznym, że usunie z niego język agresji, potwarzy, kalumnii... A do dziś nie padło słowo przepraszam wobec tragicznie zmarłego Prezydenta (oklaski), z którego szydzono i kpiono, upokarzano i pogardzano. Czy dlatego, że kochał Polskę, chciał, aby zajęła miejsce godne wśród narodów Europy, pozostała wierna swojej chrześcijańskiej tożsamości?
Ale może jeszcze nie wszystko stracone? Prośmy Maryję, przewodniczkę ludzkich dróg, niech skruszy chłód wielu serc, wciąż nieprzyjaznych, niechętnych, wciąż na swoisty sposób zazdrosnych o ludzką pamięć i szacunek wyrażany osobie tragicznie zmarłego Prezydenta.(oklaski)
Rada Biskupów Diecezjalnych wczoraj opublikowała komunikat który ojciec przed rozpoczęciem mszy św. przeczytał, ale nawiąże jeszcze skrótowo do tego komunikatu.
Jak wiadomo"W dniach żałoby przed Pałacem Prezydenckim harcerze postawili drewniany krzyż.. Znak pamięci, wyraz pragnienia, że smoleńska tragedia i jej ofiary zostaną upamiętnione.
I to tam, w Warszawie, w tym mieście, które w dniach Powstania przeszło wielką lekcje krzyża. I to tam, na Krakowskim Przedmieściu, ulicy krzyży. Dźwiga swój krzyż Chrystus sprzed Bazyliki Świętego Krzyża. Wspiera się o Chrystusowy krzyż król Zygmunt III Waza z kolumny na placu Zamkowym. Doznały te krzyże upokorzenia w dniach wojny, zrzucone przez najeźdźcę na bruk. Zostały podniesione i wywyższone przez Naród, miłujący swojego Zbawiciela. Głoszą dalej pokoleniom warszawian, tam, na Trakcie Królewskim, lekcje krzyża - znaku największej miłości, która nikogo nie wyklucza, nikogo nie stawia poza nawias. Dlatego w wystosowanym komunikacie szukaliśmy wyjścia z tej sytuacji, w trosce o cześć Krzyża, jego godność, jego świętość zagrożoną ze strony tzw. obrońców tolerancji. Jest w tym apelu mowa o potrzebie wzniesienia pomnika ofiar smoleńskiej tragedii, godnego ich ofiary i godnego ich służby dla Polski.(oklaski)
Nie należy Pasterzy Kościoła czynić odpowiedzialnymi za wyjście z tej sytuacji. I nie wolno biskupów brać za parawan a krzyża za zakładnika.(oklaski) Trzeba posłuchać głosu Narodu, serca Narodu, i sumienia Narodu. I słowa te adresowane są do konkretnych ludzi i ugrupowań politycznych" Bo w ich rękach leży klucz do właściwego rozwiązania, do podjęcia decyzji, na którą czekają obywatele Ojczyzny.(oklaski) Decyzji, której źródłem winien być obowiązek pamięci o tych, którzy wyprzedzili nas na drodze do wieczności. Decyzji, której źródłem winna być Polska jutra (oklaski). Niech wie i niech pamięta, jakich Synów i Córki miała, jaką tragedię Polska przeżyła wiosną 2010 roku i jaką przeżywa po dziś dzień.(oklaski)
Bracia i siostry!
Z niepokojem patrzymy na sytuację duchową w Polsce. Na brak porozumienia, na powrót wraca dawny język politycznego dyskursu, a w życiu politycznym dochodzi do głosu arogancja, jednostronność pewność siebie. Wiele mediów straciło obiektywizm, poszło na służbę manipulacji i jednostronnej propagandy.(oklaski). Na kanwie żądań, aby krzyż spod Pałacu Prezydenckiego zniknął definitywnie z tzw. przestrzeni publicznej, pojawiały się, artykułowane przez lewicę, postulaty, aby zmienić relacje między państwem a Kościołem. Postulują rozwiązania, które już niegdyś przerabialiśmy. Powrót do relacji Kościół - państwo, jaka obowiązywała w epoce stalinizmu i świetlanych lat PRL-u.
I nie warto polskiej atmosfery zatruwać na nowo językiem walki klas. Z kim?Nasze pokolenie zna ten język.
Trzeba nam nowego języka: wiarygodności, spójności miedzy obietnicami a praktyką życia. Skuteczności służby dla ojczyzny nie zmierzy się słupkami sondaży opinii publicznej (oklaski) Odkładaniem nie zmienia się obietnic. Projektami ustaw, których wprowadzenie naruszy ład sumień i zaneguje nauczanie Kościoła. In vitro nie jest palącym zagadnieniem dnia. Warszawa, miasto w którego bruki wsiąkło 200tysięcy powstańczej krwi, przelanej dla świętej sprawy wolności, nie powinno być widownią wrzaskliwych parad promujących moralny indyferentyzm (oklaski).
Palącym problemem dnia jest troska o rodzinę, walka z patologią społeczną, dewastacją sumień, swoistym kłanianiem się okolicznościom - w różnych wymiarach naszego życia. Dane statystyczne oficjalnie mówią , że w roku 2050 będzie nas o 6 milionów mniej. Czyli będziemy społeczeństwem emerytów. Umiłowani w Panu!
Idzie nowych ludzi plemię jakich dotąd nie widziano mówił Kardynał Stefan Wyszyński powtarzał tę frazę autorstwa Eugeniusza Małaczewskiego.
Niech przychodzą, niech zajmują miejsce w strukturach życia narodu, w środowisku polskiej pracy... Ci, co się okolicznościom nie kłaniają, nie zostawiają prawd za drzwiami.
Ludzie ugruntowanych zasad. Ludzie, co nie wyznają przykazań parzystych, a nieparzyste odsuwają na bok. Wciąż ich za mało w polskim życiu, gospodarce, mediach, biznesie, szkolnictwie.
Polecamy ich Tobie, Matko!
Bądźmy świadkami miłości. Tej największej, której źródłem jest Bóg, która płynie z ramion krzyża rozpiętego nad Polską od Giewontu, po krzyże, trzy krzyże co stanęły przy Stoczni Gdańskiej.(oklaski).
"Pan mnie stworzył, swe arcydzieło, jako początek swej mocy, od dawna, od wieków jestem stworzona, od początku nim ziemia powstała" (Prz, 8, 22)
Matko Boża z Wieczernika.
W Duchu świętym rozmodlona,
Spraw, niech w Polsce zło zanika
I przemiana się dokona.
Niech przemiana się dokona!
Amen.(oklaski, oklaski)

Niżej wkleiłem 8 zdjęć wykonanych dzisiaj. Dokumentują one prace remontowe przy oknach naszego parafialnego kościoła. Szyby wymagały generalnego uszczelnienia silikonem, a drewno pomalowania - w jednym miejscu nawet wymiany ramiaka. Bardzo dobrze się stało, że ks. Proboszcz zdecydował o przeprowadzeniu tych niezbędnych i jak się okazało nie cierpiących zwłoki prac.

Zdjęcia zgrupowałem parami. Pierwsza para to zdjęcia wykonane bezpośrednio spod budynku kościoła, z nawierzchni utwardzonej pozbrukiem. Druga para to zdjęcia wykonane z terenu przykościelnego, z trawnika gdzie generalnie między drzewa nikt nie wchodzi. Trzecia para to zdjęcia wykonane z ulicy Spokojnej, z tej perspektywy oglądają kościół ludzie przechodzący ulicą.

Oprócz prac przy oknach, zdjęcia dokumentują sprawę braku krzyża - ten nad oknem znika nam z oczu jak wyjdziemy z terenu przykościelnego na przyległą ulicę.
Czy tak musi być?
Przy parafialnym kościele pw.św.Michała Archanioła w Dolsku, który ostatnio obfotografowałem, oprócz niewielkiego krzyżyka; tak krzyżyka, którego nie sposób zauważyć na zdjęciach jest ogromny zegar jak na miejskim ratuszu i nic się od 550 lat nie dzieje.
Tak, ale tam od 550 lat nikt nie ma wątpliwości gdzie jest kościół.

A to dwa najciekawsze zdjęcia jakie udało mi się przy okazji zrobić.

Bezradność mojego Boga

2010-08-25T06:51:00.013+02:00

Jutro 26 sierpień święto NMP Częstochowskiej. W czasie Mszy św czytana będzie ewangelia św Jana (2, 1-11). Znamy ją doskonale wszyscy. Jest o pierwszym cudzie Jezusa jaki uczynił w Kanie Galilejskiej. Kończy się ona zdaniem: " Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie."

Ach jak bardzo byśmy chcieli by i nam objawił Pan swoją chwałę.
Na przykład ja czekam od dwóch tygodni na zwrotkę (pocztowe potwierdzenie), że dotarły do pana Prezydenta puzzle z Bożym Miłosierdziem i mój list otwarty do niego z 6 sierpnia br.
http://zapiskijerzego.blogspot.com/2010/08/list-otwarty-do-pana-prezydenta-rp.html
A wszyscy czekamy na rozwiązanie konfliktu wokół krzyża przed Pałacem Prezydenckim.

I dlatego mój wielokrotnie cytowany ks. bp . Józef Zawitkowski mówiąc o krzyżu na Krakowskim Przedmieściu, wracając do wydarzeń z 6 sierpnia br, nadał swojemu rozważaniu tytuł: "Bezradność mojego Boga" (Nasz Dziennik 21-22.08.2010)
Chwytam jeden z listów ks. Biskupa sprzed dwóch lat i czytam: Cóż ja mogę Panie Jerzy. W sprawie krzyża jestem bezradny, jestem tylko biskupem pomocniczym. Tak samo bezradny był zmarły bp generał Tadeusz Płoski i kilku innych hierarchów, gdy przed laty do nich pisałem w sprawie Świetlistego Krzyża Pojednań.

Nie dziwię się ks. Biskupie,
skoro nasz Pan Jezus Chrystus jest bezradny,
to chyba i Papież i Ty i ja możemy być bezradni?

Ale czy tak do końca?
Przeczytajmy jak na ten temat wypowiedziała się dzisiejsza jednodniowa Rada Biskupów Diecezjalnych, która jako nowe gremium Konferencji Episkopatu Polski po raz pierwszy obradowała na Jasnej Górze:
"Biskupi diecezjalni podjęli refleksję o sytuacji przed Pałacem Prezydenckim w Warszawie. Krzyż, na którym Chrystus dokonał zbawienia, jest dla chrześcijan świętym znakiem wiary, godnym najwyższej czci i szacunku. Od dwóch tysięcy lat krzyż jest także znakiem sprzeciwu. Wyznawców Chrystusa krzyż nie powinien nigdy dzielić, ani być narzędziem używanym dla osiągania najszczytniejszych nawet ludzkich celów. W tym kontekście biskupi podtrzymują treść oświadczenia Prezydium Episkopatu z dnia 12 sierpnia 2010 roku. Proszą też, by w sporze politycznym, którego „zakładnikiem” stał się krzyż, oddzielić sprawę samego krzyża od słusznego postulatu upamiętnienia wszystkich ofiar smoleńskiej katastrofy godnym pomnikiem. Dlatego biskupi apelują do Prezydenta Rzeczypospolitej, Marszałków Sejmu i Senatu, Premiera Rządu, Pani Prezydent Warszawy oraz Przewodniczących partii politycznych koalicyjnych i opozycyjnych o powołanie Komitetu i powierzenie mu sprawy miejsca i formy upamiętnienia w Warszawie ofiar katastrofy smoleńskiej. Równocześnie biskupi kierują apel do mediów, by relacjonując wydarzenia z Krakowskiego Przedmieścia zachowywały zasadę ważności spraw dziejących się w Polsce i unikały jednostronności oraz sensacji. Biskupi dziękują Radzie Etyki Mediów za zajęcie takiego stanowiska w opublikowanym przez nią oświadczeniu. Pasterze Kościoła całą tę trudną sytuację i jej rychłe oraz odpowiedzialne rozwiązanie polecają Bogu za wstawiennictwem Matki Bożej Częstochowskiej. Oczekują także na pozytywne zaangażowanie wszystkich ludzi dobrej woli.

Piszesz księże Biskupie :
"Z tego incydentu mój bezradny Bóg wyprowadzi większe dobro, ... by krzyż stał się nam bramą.
Podpowiadam pokornie ks. Biskupie:
On już jest bramą.
Spójrz proszę na niego.
W bramie stoi święty Polak.
Obie ręce wzniósł w górę,
jak Mojżesz nad sobą
i trzyma Chrystusowy krzyż nad sobą.

Otoczył go tłum z krzyżami w dłoniach.
To polskie ręce, stoją na biało-czerwonej
lotniczej szachownicy.
A krzyż płynie,
tak płynie w przestworzach.
Jego poziome ramiona jak skrzydła orła,
a pionowe jak statecznik
nadaje kierunek do Nieba.

I dalej piszesz ks. Biskupie:
Musi ten krzyż ktoś wziąć
... i ucałować przez łzy,
i Boga i Naród przeprosić!
Ucałować i wyznać:
oddam życie za Boga i za Ojczyznę!
...i przenieść krzyż do Świętej Anny.

Dlaczego tam?
Bo u Świętego Krzyża,
gdzie modlił się Jarosław z małżonką
stoi u ks.Marka Białkowskiego
od lat gotowy, pomnik smoleński,
znak Chrystusowej chwały
ponad wszystkie Polaków podziały.

Wystarczy trzy plansze i opis odkurzyć.

Kiedy ?
Kiedy Polacy zmądrzeją
I pomyślą po Bożemu - pobożnie.

Bo na końcu ukaże się znak Syna Człowieczego,
znak mego Boga Bezradnego,
a Ten moc swą okaże
przez Miłosierdzie.

Amen !
Niech się tak stanie!

ps.
Pod zdjęciem Świetlistego Krzyża Pojednań
nim go wykradłem z wystawy
nie mogąc się zgodzić z jego traktowaniem
wpisałem przed dwoma laty:
Będziemy się wyrzekać krzyża,
jeśli patrzeć będziemy na niego
TYLKO jak na symbol.

Dlatego też zdejmuję krzyż z mojej ściany
Całuję przez łzy i przepraszam Boga
za siebie, za naród, za władzę mówiąc
Miej miłosierdzie dla nas Polaków i dla całego świata.

Koronka do Miłosierdzia Bożego na ulicach miast świata.

2010-08-24T21:16:00.005+02:00

W dniu dzisiejszym dostaliśmy takiego meila, którego przedrukowuję w całości, łącznie z załącznikami, z nadzieją, że może znajdą się wśród czytelników osoby, których zainteresuje ta inicjatywa. Osobiście braliśmy udział w organizacji podobnej modlitwy przed rokiem. Udało nam się zgromadzić sześć osób. Spróbujemy i w tym roku, być może znajdzie się więcej osób, które zechcą się z nami pomodlić 28 września o godz. 15:00 pod pomnikiem Bożego Miłosierdzia.
Ewa i Jerzy

Szczęść Boże!
Zespół ,,Iskra Bożego Miłosierdzia'' z Łodzi zaprasza ponownie 28 września, w liturgiczne wspomnienie bł. ks. Michała Sopoćko (druga rocznica jego beatyfikacji), do wspólnej modlitwy ,,Koronka do Miłosierdzia Bożego na ulicach miast świata''
Więcej informacji w zaproszeniu które wysyłamy do wszystkich wspólnot i osób indywidualnych.
Serdecznie pozdrawiamy!
w imieniu zespołu ,,Iskra Bożego Miłosierdzia''
Danuta Pawłowska i Tomasz Talaga
Zespół " Iskra Bożego Miłosierdzia"
działający przy Ojcach Jezuitach
Kościół oo. Jezuitów
90-058 Łódź, Polska
ul. Sienkiewicza 60
www.iskra.info.pl
iskra111@onet.eu
tel.+ 48 694 292 093
+ 48 607 302 527

ZAPRASZAMY NA II MIĘDZYNARODOWĄ MODLITWĘ
„KORONKA DO BOŻEGO MIŁOSIERDZIA NA ULICACH MIAST ŚWIATA”

Nieodgadnione plany Boże kierują nas w niesamowite sytuacje. Nikt z nas nie myślał, że będziemy zapraszać anonimowych przechodniów do modlitwy na skrzyżowaniach ulic. Tymczasem już trzeci raz, 28 września, w liturgiczne wspomnienie bł. ks. Michała Sopoćko (druga rocznica jego beatyfikacji), stajemy z Koronką w ręku i błagamy Miłosiernego Pana za miasto, w którym żyjemy.
„Koronka do Bożego Miłosierdzia na ulicach miast świata” to 10 minut szczególnego wołania,
zapraszania Boga do przestrzeni naszego życia. Życia prywatnego i życia publicznego, do sfery sacrum i sfery profanum. Do świata porządku i chaosu, wewnętrznej kontemplacji i zgiełkliwego pośpiechu. 10 minut na ulicy, to specjalny czas, kiedy możemy powiedzieć głośno i wyraźnie: „Jezu, ufam Tobie!”.
To niepowtarzalna okazja do podzielenia się Orędziem o Bożym Miłosierdziu z przechodzącym obok człowiekiem. To błysk nadziei dla udręczonych odwiecznym poszukiwaniem miłości. Paradoksalnie, najpiękniejszą miłość można tego dnia spotkać na smutnej ulicy.
Zapraszamy także i Ciebie, Twoją wspólnotę, rodzinę, przyjaciół, sąsiadów. Zorganizuj „Koronkę do Bożego Miłosierdzia na ulicach miast świata” w swoim mieście, miasteczku, w swojej wsi. Nie trzeba wiele.
Modlitwa rozpocznie się 28 września 2010 o godzinie 15.00.
Trudne czasy dla Kościoła, w których przyszło nam żyć, przynaglają nas do modlitwy w różnych
intencjach. W tym roku proponujemy 5 zasadniczych intencji do modlitwy.
1. Za Ojca Świętego Benedykta XVI, w obliczu wielkiej agresji ze strony wrogów Kościoła – o cud
pokoju i szacunku wobec papieża oraz o wytrwałość i niezłomność dla niego;
2. Za ofiary kataklizmów na Haiti, we wszystkich częściach świata oraz za Polskę doświadczoną
wielką tragedią narodową po katastrofie prezydenckiego samolotu i niszczycielską powódź, która dotknęła setki tysięcy osób – o cud wierności i zaufania Miłosierdziu Bożemu;
3. Za małżeństwa w kryzysie, zagrożone rozpadem lub już rozbite – o cud powrotu i jedności
małżeńskiej;
4. Za dzieci nienarodzone i ich rodziców – o cud narodzin i miłość tych, którzy dali im życie;
5. Za nasze miasta rodzinne, w których żyjemy i w których się modlimy – o cud miłosierdzia wobec wszystkich potrzebujących.
W archidiecezji łódzkiej dodatkowo dziękujemy za peregrynację obrazu Matki Boskiej Jasnogórskiej i modlimy się o liczne i trwałe owoce.
O naszej inicjatywie powiadomiliśmy Ojca Świętego Benedykta XVI. Podobne zaproszenie
wysłaliśmy także do episkopatów wielu państw świata. Mamy także bardzo liczne kontakty z różnymi wspólnotami katolickimi na całym świecie. Wiele z nich, podobnie jak w roku poprzednim, zgłosiło się do wspólnej modlitwy.
W tłumaczeniu tekstu w różnych językach pomogli nam: Zakon Ojców Kamilianów , Księża Werbiści, Bracia Gabrieliści, Zgromadzenia Księży Guanellianów, Misjonarze Świętej Rodziny, Księża Filipini, Rímskokatolícka cirkev Farnosť Premenenia Pána-Čierny Balog – Dobroč Slovensko oraz wielu wspaniałych, anonimowych tłumaczy.

Poniżej przedstawiamy proponowany porządek organizacji modlitwy:
1. Modlitwa rozpocznie się 28 września 2010 o godzinie 15.00.
2. Zaopatrz się w plakaty informacyjne – możesz je otrzymać od nas lub wydrukować
z załączonego na naszej stronie projektu. Przygotuj tyle, ile potrzeba do dobrego rozplakatowania w Twojej
miejscowości.
3. Zorganizuj niewielki sekretariat, gdzie będziesz przyjmować zgłoszenia chętnych do modlitwy.
Może to być salka przy parafii lub inne ogólnie dostępne miejsce (najlepiej w centrum miasta). Możesz tam
dyżurować 1-2 godziny dziennie (na zmianę z inną osobą) np. przed lub po mszy wieczornej. Na 2 tygodnie
przed modlitwą przygotuj poniżej wskazane dokumenty tak, aby każdy chętny mógł się zapisać.
4. Weź plan swojego miasta i zaznacz na nim tyle skrzyżowań, ile uznasz za stosowne. Zrób listę
tych skrzyżowań. Gdy będą zgłaszać się chętni do modlitwy, proponuj by zajęli te skrzyżowania, które
jeszcze nie zostały obsadzone. Zapisuj minimum 2 osoby na skrzyżowanie. Staraj się tak planować, by
wszystkie sąsiadujące ze sobą skrzyżowania były obsadzone – wtedy modlący się na kolejnych
skrzyżowaniach są czytelnym znakiem dla przechodniów i przejezdnych.
5. Każdej parze modlących się podaruj planszę z napisem „Jezu, ufam Tobie”. Jeśli nie możesz
samodzielnie przygotować takich plansz, skontaktuj się z nami. Możesz także przekazywać do rozdawnictwa
ulotki i materiały dotyczące Koronki do Bożego Miłosierdzia. Materiały takie możesz także otrzymać od
nas.
6. Zachęcaj do uczestnictwa różne wspólnoty, pojedyncze osoby świeckie, księży, zakonników
i My ze swej strony informujemy wszystkich biskupów ordynariuszy w Polsce oraz kurie diecezjalne
różnych państw świata.
7. Po zakończonej modlitwie – ok. 15.15 – uczestnicy mogą spotkać się w większej grupie na jakimś
placu (bezpiecznym dla nich i dla ruchu publicznego);
8. Postaraj się, aby ktoś z Twoich współpracowników zrobił zdjęcia z różnych miejsc modlitwy
z Twojego miasta. Prześlij nam kilka najciekawszych zdjęć wraz z krótkim opisem: ile skrzyżowań było
objętych modlitwą, ile osób włączyło się do modlitwy. Zachęć także uczestników do napisania osobistego
świadectwa z tego duchowego przeżycia. Wszystkie nadesłane materiały będziemy publikować na naszej
stronie.
9. Uwagi organizacyjno-porządkowe:
a) osoby modlące podczas modlitwy stoją na chodnikach – nie blokujemy i nie tamujemy ruchu
drogowego;
b) o planowanej modlitwie informujemy w piśmie urzędy: Policję, Straż Miejską i Wydział Dróg
i Transportu. Jeśli potrzebujesz wzór takiego pisma, zgłoś się do nas;
c) na każdym skrzyżowaniu muszą być przynajmniej 2 osoby rozpoznawalne dzięki planszy z napisem
„Jezu, ufam Tobie”;
d) ponieważ wydarzenie ma charakter wyłącznie modlitewny (duchowy), podczas modlitwy nie używamy
żadnych oznaczeń, transparentów, tablic i innych materiałów mówiących o sprawach poza religijnych
(np. politycznych);
We wszystkich sprawach i potrzebach pisz na adres: iskra111@onet.eu
Postaramy się odpisać jak najszybciej. Bardzo istotne są dla nas zgłoszenia miejscowości, które włączą się
do wspólnej modlitwy. Prosimy o przysyłanie takich informacji w pierwszej kolejności i najlepiej
z planowaną liczbą skrzyżowań. Jeżeli oczekujesz od nas materiałów drukowanych napisz: imię i nazwisko,
dokładny adres, na który mamy wysłać przesyłkę, telefon i ewentualnie nazwę wspólnoty i parafii
w której służysz.
Niech Pan obficie błogosławi w tej radosnej posłudze!
W imieniu Zespołu „Iskra Bożego Miłosierdzia”
o. Remigiusz Recław SJ

Pogrzeb p. Teresy

2010-08-23T17:08:00.058+02:00

Opublikowano w Polska Głos Wielkopolski dnia 21.08.2010
Z głębokim żalem zawiadamiamy, że w dniu 18 sierpnia 2010 r.
zmarła nasza ukochana Żona, Mama i Babcia ś + p
Teresa Dłużniewska z domu Grotowska
Msza św. żałobna zostanie odprawiona w poniedziałek, 23 sierpnia 2010 r.
o godzinie 12.00 w kościele Chrystusa Dobrego Pasterza, ul. Nowina 1 w Poznaniu.
Pogrzeb odbędzie się o 12.45 po mszy św. na zabytkowym cmentarzu jeżyckim.
W smutku pogrążeni
Mąż, Córki z Mężami i Wnuczki

Z ogłoszeń parafialnych pkt.12: Zmarła śp. Teresa Dłużniewska, zam. Baranowo, ul. Pogodna. Msza Św. w kościele Chrystusa Dobrego Pasterza, ul. Nowina w Poznaniu – poniedziałek o godz. 12:00, po Niej pogrzeb na cmentarzu jeżyckim. Dobry Jezu… .

Mszę św. za duszę śp. Teresy odprawił oraz homilię wygłosił ks. Andrzej Strugarek proboszcz z Baranowa.

We Mszy św. uczestniczyła najbliższa rodzina i grono znajomych oraz sąsiadów.

Trumna ze zwłokami zmarłej złożona była w kaplicy cmentarnej. Przed laty kaplica ta była naszym kościołem parafialnym. Tu przed trumną zmarłej każde z nas przez moment westchnęło za śp. Teresą.

Miejsce w kaplicy zajęła najbliższa rodzina, a obok trumny wartę honorową zaciągnęli żołnierze.

Zmarła była w czasie okupacji żołnierzem AK

Gdy spod kaplicy ruszył kondukt odezwał się dzwon POJEDNANIE

Przy grobowcu do końca trwały prace porządkowe.

Ksiądz, najbliżsi i pozostali uczestnicy pogrzebu

Ustawienie trumny nad grobem i modlitwa kapłana

Modlitwa, błogosławieństwo i pokropienie trumny.

Po słowach księdza: "Prochem jesteś i w proch się obrócisz. Ale Pan Cię wskrzesi w dniu ostatecznym. Śpij w pokoju" nastąpiło spuszczenie trumny do grobowca.

Ks Andrzej składa kondolencje rodzinie, a zebrani składają kwiaty na mogile
W czasie śpiewu: "Witaj Królowo Matko litości , nadziejo nasza życia słodkości ..." zebrani składali wieńce i wiązanki kwiatów .

W tym czasie delikatnie dzwoniłem "Pojednaniem"

A trębacz odegrał na trąbce: "Ciszę"

Ostatnie kondolencje i zdjęcie warty honorowej

I my żegnamy p. Teresę słowami z psalmu 103

Pogrzeb c. Ani - odwiedziny u rodziny

2010-08-22T07:29:00.034+02:00

Gdy chrześniaczka Kasia z Sebastianem zaprosili nas na nocleg do siebie, bardzo nas to ucieszyło. Z domu wyjechaliśmy z zamiarem pozostania w tej części Polski jeszcze jeden dzień. Spakowałem pościele do dwóch worków i wrzuciłem do bagażnika. Trudno robić rodzinie kłopot ze spaniem.
Na kolację zabrali nas do siebie Mirka i Mariusz. Mieliśmy okazję poznać ich dom, a w szczególności "skarby" Mariusza.

Na noc wróciliśmy do Kasi i Sebastiana. Odstąpili nam największy pokój w narożnikowym mieszkaniu w bloku. Nigdy nie mieszkałem w wielkomiejskim bloku. Wieczorem brakowało mi miejsca gdzie mógłbym się na łonie natury pomodlić.

Narożnikowy balkon przynależny do pokoju w którym spaliśmy, doskonale nadawał się do tego celu. Brakowało mi tylko krzyża na skwerku przed balkonem, w okolicach latarni zakończonej kulistym kloszem.Na zdjęciach powyżej widok z balkonu w stronę wschodzącego słońca

A to widok z tego samego balkonu w stronę zachodu. Na zdjęciach ten sam fragment "blokowiska" widziany w nocy i o świcie.

Gdy tylko Ewa wstała ze snu a ja posprzątałem "bambetle" pojawiła się maleńka Nikola by dać nam pokaz skakania na tapczanie.

Na obiad trafiliśmy do cioci Celinki. Przez dwie godziny była doskonała okazja by porozmawiać na wszystkie tematy. Jasiu który miał urlop zajęty był montażem pieca centralnego ogrzewania.

A to Heniu którego zastaliśmy przy odnawianiu figury św. Idziego

Kapliczkę świętego ustawił jego ojciec wujek Tadek. To jedyne publiczne miejsce modlitw w niedużej wsi.

Jak to mamy w zwyczaju nie obyło się od zwiedzenia gospodarstwa. Na zdjęciach Ewa z zarodowymi bykami.

Na zdjęciach pusta kapliczka i znajdująca się naprzeciwko znana całemu kuzynostwu łąka, gdzie każde z nas pasało w młodości krowy i owce oraz stado gęsi.

To ciocia Czesia z osełką masła którą nam podarowała na odjezdnym. Zawsze serdeczna i otwarta na krzywdę i ból innych.

A to jej wnuczka Julka, która pójdzie od września do szkoły.

Wracając wstąpiłem jeszcze do pobliskiego Maryjnego sanktuarium

skąd rozciąga się wspaniały widok na okoliczny teren.
Pisząc ten mający być ostatnim post dot. pogrzebu cioci Ani doszedłem do wniosku, że będzie jeszcze epilog a w nim osobiste wspomnienia o zmarłej z czasów naszych pieszych pielgrzymek na Jasną Górę, w trakcie których byliśmy stałymi gośćmi w domu cioci Ani i wujka Edka.

Pogrzeb c. Ani - stypa

2010-08-21T21:05:00.089+02:00

Nim siądziemy do stołu chciałem wam zaprezentować tych z którymi siadamy, a więc najbliższą rodzinę zmarłej. Prezentację rozpocznę od rodzin dzieci zmarłej cioci Ani. Której zdjęcie z czerwoną różą od męża wdowca wujka Edka towarzyszyło nam w czasie posiłku.

To najstarsza z pięciu córek Mirka z mężem Mariuszem i synami Bartoszem i Krzysztofem

Kolejna Ola z mężem Sławkiem i dziećmi Klaudią i małą Julką

A to Grażyna z mężem Grzegorzem i trójką dzieci najstarszym Patrykiem, Dominikiem i małą Zuzią
Czwarta z kolei Edyta z mężem Darkiem oraz Magdą i Majką
To drugi z kolei syn cioci Ani i wujka Edka Michał z żoną Izą oraz chłopcami Dawidem i Szymonem jako domownicy do końca wespół z wujkiem (ojcem, teściem i dziadkiem) opiekowali się zmarłą. (Najstarsze z dzieci, syn Zbyszek zginął tragicznie w wypadku, jako dziecko, potrącony przez samochód).

A to Kasia chrześniaczka Ewy z mężem Sebastianem, synem Kamilem i małą Nikolą.

A tu dziadek Edek z trzynaściorgiem wnucząt od tyłu stoją Klaudia i Bartosz oraz Krzysiek, Dawid i Patryk niżej w pierwszym rzędzie Dominik mała Majka i Magda oraz Szymon, na kolanach u dziadka siedzą Kamil i Nikola, a z prawej stoją Zuzia i Julka.

Tych kolejnych czterech rodzinnych zdjęć nie będę opisywał. Poszczególne osoby opisałem wyżej. Wkleiłem do bloga wszystkie cztery zdjęcia, gdyż nie wszyscy na wszystkich zdjęciach dobrze wyszli.

A teraz zasiądziemy do stołu. Poniższych zdjęć nie opisałem. Zainteresowani odnajdą się bez trudu. A rodzina której nie dane było uczestniczyć w pogrzebie cioci Ani (mieliśmy w tym czasie drugi pogrzeb w rodzinie) będzie miała okazję zapoznać się z tym smutnym wydarzeniem.

Uroki Dolska

2010-08-21T13:48:00.080+02:00

W czasie gdy Ewa szykowała się do snu, ja wyszedłem się przejść po ogrodzie mającym kilkusetletnią tradycję. To tu przechadzali się w czasie letnich wakacji dawni arcybiskupi poznańscy. Ta świadomość, że obmodlona jest ta ziemia po której stąpam wprawiła mnie w szczególny nastrój, a wielbienie Boga pod rozgwieżdżonym niebem sprawiało fizyczną przyjemność. W duchu chwaliłem obecnego gospodarza, że w połowie drogi prowadzącej do stawu pozostawił starą drewnianą ławkę, na której mogłem sobie usiąść i rozmyślać.

W powrotnej drodze na plebanię zrobiłem to zdjęcie pompy i budynku w którym świecą się dwa światła. To światła elektryczne od pokoju w którym nas zakwaterowano. Budynek jest zabytkowy i pamięta czasy gdy oświetlany był woskowymi świecami a potem lampami naftowymi. Obok zdjęcie tej samej pompy zrobione o świcie następnego dnia.

Zaciekawiły mnie te schody. Schody? dlaczego schody? Powinny się nazywać "wchody" na wschody. Gdy wszedłem na najwyższy szczebel drabiny i otwarłem świetlik oczom moim ukazał się przecudny widok:

To kolejny wschód słońca wstającego nad miastem

A bliżej widok na księżowski ogród. Niestety na powiększeniu tylko sprawne oko wypatrzy staw i drogę z ławeczką o której wcześniej pisałem.

Zauroczony widokiem włączyłem lampę błyskową i zrobiłem podobne jak wyżej ujęcia więźby dachowej i świetlika pełnym świetle. Ostatnie zdjęcie to prawdziwe schody prowadzące w dół w kierunku uchylonych drzwi.

Po wyjściu na parafialny dziedziniec spotkała mnie niespodzianka: zza parterowej niskiej zabudowy miasteczka z kominem starej mleczarni, na której bocian uwił sobie gniazdo wyłaniało się wschodzące słońce.

Przyznacie że takie widoki nastrajają człowieka by myśli swoje zwrócił do Pana i Stwórcy, nucąc "Kiedy ranne wstają zorze ..."

To budynek plebanii z połowy XVIII wieku z dachem mansardowym z lukarnami. Do złudzenia przypomina dworek.

Ta sama plebania z budynkiem gospodarczym połączonym z nią niskim łącznikiem

Plebania widziana od strony ulicy, zza pomnika z figurą Serca Jezusowego (na powiększeniu proszę odczytać tablicę mówiącą komu poświęcono ten pomnik). To tutaj na byłych gruntach biskupów poznańskich powstaje w 1866 roku pierwsze w Wielkopolsce Kółko Rolnicze. Po drugiej stronie ulicy (południowej) stoi kościół parafialny.

To jeden z trzech kościołów w Dolsku pod wezwaniem św. Michała Archanioła, późnogotycki, wzniesiony został około 1460 roku. Ufundowany został przez bp.Andrzeja z Bnina. Na trzecim zdjęciu w rozwidleniu konarów drzewa widoczny na powiększeniu zegar w dachu kościoła. Od lat wskazuje zawsze tę samą godzinę. Przechadzając się uliczkami Dolska odnosi się wrażenie jakoby czas się zatrzymał, nie tylko na kościelnym zegarze, ale i w całym miasteczku. Ale czy warto go ruszyć?

Kościół i figura Serca Jezusowego widziane od strony plebanii.

Ten sam widok tylko z nieco większej odległości. Z lewej strony kościoła widoczna dzwonnica z końca XVIII wieku. Na ostatnim zdjęciu ta sama dzwonnica widoczna od strony parkingu.

Kościół został otoczony murem, w którym wykonano barokową bramę

Nie wchodząc na teren przykościelny zejdźmy w dół w kierunku jeziora. Odwracając się spójrzmy jeszcze raz w kierunku kościoła.
Przed nami trawiasta miejska plaża pusta o tej porze dnia i spokojna toń jeziora Dolskiego.

Wysunięte daleko od brzegu pomosty świadczą że dno jeziorne bardzo łagodnie opada. Przezroczysta przed laty woda jest niestety mętna. Dolsk nie ma jeszcze oddanej do końca do użytku oczyszczalni ścieków.

Obróćmy się do tyłu i spójrzmy na miasto budzące się powoli ze snu

Tak przechodząc z jednego na drugi pomost robię kolejne zdjęcia.

Aż się nie chce wracać do domu , by się jeszcze trochę zdrzemnąć
To jeszcze raz kościół św. Michała Archanioła w starodrzewie widoczny od strony jeziora

Zachwycony refleksami jakie daje wschodzące słońce na jeziornej tafli po woli wracam w kierunku miasta.

Gdy robię zdjęcie wejścia na teren przykościelny od strony jeziora ukazuje się komunikat " wymień baterie". Niestety nie mam zapasowych, nie mam też ładowarki ale mam pieniądze w kieszeni. Cóż z tego! Spotkani na parkingu miejscowi piwosze radzą udać się na stację benzynową, jest czynna całą dobę i tam kupić "paluszki".

Ściskając w ręku dwie baterię wędruję na stację benzynową na drugi koniec tego niewielkiego miasteczka rozłożonego na wzgórzach wokół dwóch jezior. Na zdjęciu na pierwszym planie winorośle na księżowskiej działce.

Niestety na stacji benzynowej baterii nie dostałem. Spotkany na tyłach kościoła Świętego Ducha z 1618 roku jeden z piwoszy (wyglądał na bezdomnego nocującego w ogrodowej altanie) użyczył mi zapalniczki by podgrzać baterie tak, że udało mi się zrobić te oto dwa zdjęcia. Gdyby nie prądowe druty rozciągnięte nad ulicą można by powiedzieć , że czas się zatrzymał w tym miejscu nie na dwudziestym, a na dziewiętnastym, a może i wcześniejszym wieku.

Te dwa zdjęcia kościoła i poniższe panoramy miasta należałoby połączyć w jedno. Wykonałem je kąpiąc się po południu w jeziorze z poziomu "pływaka". Charakterystyczne dwie wieże to straż pożarna i ratusz miejski.

A to ratuszowa wieża "w zbliżeniu" miasta Dolska, które uzyskało prawa miejskie z nadania króla Kazimierza Wielkiego w 1359 roku, widziana z poziomu wody.

Wracając na plebanię wszedłem jeszcze raz do kościoła - był zamknięty. Zaciekawiło mnie kilka mogił na przykościelnym cmentarzyku na jednym krzyżu wieńczącym grobowiec (domek) były dwa świeże znicze. Urodziła się w 1907 roku, dzisiaj miała by 103 lata. Czyjaś ręka, pewno córki albo syna, odnowiła literki 32 letniej śp. Maryanny, która prosi o westchnienie.

Na tej drugiej prawej tablicy udało mi się odczytać jedynie imię i nazwisko Rozalia Bojanowska poprzedzone herbem rodowym. Być może , że winien się temu cmentarzykowi bliżej przyjrzeć konserwator zabytków.

Ja natomiast spoglądam przez drzewa na Dolskie jezioro i okolicę która od 1231 - 1797 roku stanowiła własność biskupów poznańskich.

Przed wyjazdem na plebanii robię jeszcze to jedno, nie udane zdjęcie obrazu świętego Wawrzyńca z kościoła pod jego imieniem będącego aktualnie w remoncie. Ten barokowy kościół z 1685 roku całkowicie opustoszały znajduje się po drugiej stronie jeziora.

To jest zdjęcie pocztówki na którym widać kościół św. Wawrzyńca. Pocztówkę wykonano na podstawie zdjęcia znajdującego się w archiwum parafii. Otrzymałem ją przy pożegnaniu od ks. Piotra proboszcza na koniec naszej dwu dniowej wizyty u niego. Wcześniej wsadził Ewę i mnie do swojego samochodu i obwiózł nas po swojej parafii. Zrobiliśmy ponad 50 km wokół Dolska docierając do każdej z jego 13 wsi do obsłużenia, a będących w granicach jego parafii.
Pożegnaliśmy się pod kościołem parafialnym pod wezwaniem Świętego Michała Archanioła. Liczy sobie 550 lata nie ma krzyża. Nie szkodzi krzyż noszą w sercach parafianie. Jadąc tak od wioski do wioski nie zdarzyło mi się by w którejś go zabrakło. Były i krzyże i kapliczki nie sposób ich zliczyć. Pewno celowo wysiadł mi aparat fotograficzny bym jeszcze raz wybrał się do ks. Piotra zinwentaryzować te święte miejsca. A może wy się wybierzecie do Dolska. Powołajcie się na Ewę i na mnie, na blog POJEDNANIE, a ksiądz Proboszcz znajdzie dla was chwilę czasu a może i pomoże załatwić jakieś lokum na kilka dni.
Dziękujemy Ci księże Piotrze za czas jaki nam poświęciłeś, za lokum i jadło którym nas uraczyłeś i poświęcamy Cię Panu w swoich codziennych modlitwach.

Pogrzeb c. Ani - na cmentarzu

2010-08-20T18:07:00.068+02:00

Na parking przed bramą główną cmentarza przyjechaliśmy jako jedni z ostatnich. Ewa widząc końcówkę konduktu pogrzebowego, który po minięciu kaplicy szybko podążał w kierunku krzyża. Gdy doszliśmy do krzyża, czoło konduktu dotarło do miejsca pochówku

Prośmy Boga, aby pobłogosławił grób naszej siostry.
Miłosierny Boże, Ty dajesz odpoczynek duszom wiernych, prosimy Cię pobłogosław ten grób i uwolnij od wszystkich grzechów duszę zmarłej Anny,
której ciało tutaj składamy, aby mogła się bez końca radować w Tobie.

Wspólnie nad grobem odmawiamy modlitwę powszechną.
którą księża kończą słowami: Boże, Ty dajesz życie z zmartwychwstanie, które my grzeszni z bólem zanosimy wysłuchaj nasze prośby za Twoją służebnicę Annę, wyzwól ją od węzłów śmierci i daj jej udział w radościach raju z Twoimi Świętymi.
Gdy ks. Piotr pokropił trumnę wodą święconą powiedział: Niech Bóg da tobie pić ze źródła wody życia.
Po czym rzucając grudkę ziemi na trumnę powiedział znane wszystkim słowa : Prochem jesteś i w proch się obrócisz. Ale Pan cię wskrzesi w dniu ostatecznym. Śpij w pokoju.
Na słowa ks. Piotra: Złóżmy ciało naszej siostry w grobie. Ponieważ Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy z umarłych i odnowi nasze śmiertelne ciała na podobieństwo naszego ciała uwielbionego, ufamy, że wskrzesi ciało naszej siostry, gdy przyjdzie w chwale.
Grabarze włączyli mechanizm windy, który powoli opuszczał trumnę ze zwłokami do ziemnego grobu
W tym czasie śpiewamy: Witaj Królowo Matko litości , nasza nadziejo, życia słodkości.
Witaj Maryjo, Matko jedyna, Matko nas ludzi Salve Regina.
Nędzne my dzieci Ewy wołamy, do Ciebie Matko z płaczem wzdychamy:
Niech nas wspomaga Twoja przyczyna, na tym padole Salve Regina.
O Pośredniczko! Rzuć twe wejrzenie łaskawe na nas przyjmij westchnienie.
Pokaż nam Matko Twojego Syna, w górnej krainie, Salve Regina.
Gdy skończyliśmy śpiewać, a trumna spoczęła w grobie ks. Piotr powiedział:Boże Twoje dni trwają bez końca, a Twoje miłosierdzie jest bez granic. Spraw, abyśmy zawsze pamiętali, że nasze życie jest krótkie, a godzina śmierci przed nami zakryta. Niech Duch Święty prowadzi nas przez ten świat w świętości i sprawiedliwości, abyśmy służyli Tobie w społeczności Twojego Kościoła i z mocną wiarą , z pełną pociechy nadzieją, oraz w doskonałej miłości z wszystkimi ludźmi doszli szczęśliwie do Twojego Królestwa.
Amen
Gdy skończył modlitwy poinformował i zaprosił rodzinę na przyjęcie. Wieńce stojące na stojakach grabarze ułożyli wokół odktytej mogiły. Pozostali uczestnicy ceremonii pogrzebowej składali wieńce i wiązanki kwiatów na obrzeżach mogiły, a dzieci; wnuczki i wnuki wrzucały róże do grobu na trumnę babci .

Teraz nastał dla nas czas na złożenie kondolencji i przywitanie się z rodziną

Powoli uczestnicy pogrzebu opuszczają miejsce pochówku, a rodzina udaje się na stypę do lokalu. Opiszę ją w oddzielnym poście. Ja zostawiam Ewę przy mogile i biegnę po samochód, by podstawić go pod boczne wejście na cmentarz.

Nim pojechaliśmy na stypę jeszcze raz wróciłem z aparatem na miejsce pochówku.

Trumna leżała w ziemnym skromnym głębinowym grobie. Grabarze zabrali zielone dywany. Tylko pojedyncze białe róże świadczyły o czystości zmarłej. Nie miałem dużo czasu. Krótki wieczny odpoczynek racz jej dać Panie, a światłość wiekuista niechaj Jej świeci, na wieki wieków. Amen. Nikt nie krzyczał, nikt nie lamentował, nie szlochał . Mnie zaszkliły się przez chwilę oczy. Ale gdy pomyślałem o jej dobroci słowa, serca, czynu uśmiechnąłem się radośnie powierzając jej nieśmiertelną duszę Panu.

Za krzyżem (w głowie ) leżały równo ułożone wieńce pogrzebowe. To wieniec od męża Edka

A to równe wieńce od dzieci z rodzinami: Mirki, Oli , Grażyny

Edyty, Michała i Kasi.

Zrobiłem jeszcze zdjęcia niektórych pozostałych wieńców i wiązanek i biegiem pobiegłem w kierunku samochodu w którym czekała na mnie Ewa ze Sławkiem, mężem Krysi służącym nam za przewodnika.

Po stypie wróciliśmy z rodziną na miejsce pochówku. Mogiła była już zasypana ziemią a wieńce i kwiaty leżały ułożone na ziemnym grobie. Nikt ich nie kładł w wiadra z wodą, aby nie zwiędły.

Stanęliśmy wszyscy w nogach cioci Ani i Ewa poprowadziła Koronkę do Bożego Miłosierdzia w intencji zmarłej. Ojcze Przedwieczny miej miłosierdzie nad Anią i nad całym światem.

Gdy skończyliśmy poprosiłem wszystkich, aby otoczyli grób żony, matki i teściowej oraz babci. Tylko dla nas obojga była ciocią.

Mieliśmy okazję odwiedzić jeszcze jeden rodzinny grób,

Gdzie leżą doczesne szczątki mamy Sebastiana i synka Kasi chrześniaczki Ewy oraz Zbyszka najstarszego synka cioci Ani.

I tu pomodliliśmy się wszyscy za spokój ich duszy.

Pogrzeb c. Ani - Msza św.

2010-08-19T21:57:00.047+02:00

We środę 18 sierpnia uczestniczyliśmy w kolejnym pogrzebie.
Zmarła moja ciocia Ania. Mimo że z domu wyjechaliśmy z rana do kościoła w Ostrowie zajechaliśmy na ostatnią minutę. Jadąc jako pilot pokręciłem drogę na ostatnim fragmencie i gdyby nie Krysia której siedliśmy na ogon pewno byśmy się spóźnili.

W kościele była już wystawiona trumna zmarłej. Siedliśmy jak zwykle po lewej stronie w trzeciej, czwartej ławce od przodu bezpośrednio za najbliższymi.
Ciocia z wujkiem wychowali siedmioro dzieci, z których szóstka wyszła za mąż lub pożeniła się mając każde po dwójkę, trójkę dzieci. Najstarszy syn Zbyszek, zginął tragicznie w wypadku, rozjechany przez samochód. Zmarła miała trzynaścioro wnucząt.

Odmawiając razem z innymi różaniec przed oczyma miałem zmarłą ciocię. Mimo, że była tylko 4 lata starsza niż ja, do końca mówiliśmy z Ewą do niej per "ciociu". To przez wielki szacunek dla jej macierzyństwa, dla jej poświęcenia się dzieciom i wychowania jakie razem z wujkiem Edkiem dali swojej czeredzie dzieci.

Wujek najmłodszy brat mojej mamy, był mi prawie rówieśnikiem. Gdy w młodości u dziadków spędzałem wakacje on był mi kompanem do zabaw i tym, który mnie kilkunastolatka uczył pracy w gospodarstwie. Ja skończyłem studia zdobyłem zawód i ożeniłem się. On po odsłużeniu wojska wrócił na gospodarstwo dziadków. Nie mając szkół próbował się wyrwać do miasta, by się usamodzielnić. W ostateczności znalazł pracę na kolei. Systematyczny, spokojny, punktualny pracował na nastawni pociągów, przestawiając najpierw ręcznie, a potem automatycznie zwrotnice na dużym węźle kolejowym. Byłem na jego ślubie z ciocią Anią. Do dzisiaj pamiętam to wiejskie weselisko.

Wujostwu rodziły się kolejne dzieci, rówieśnicy naszej trójki. Mieszkali w wynajętym, maleńkim mieszkanku pokój z kuchnią. Wujek dorabiał się powoli, a rodzina wymagała ogromnych nakładów finansowych, żyli bardzo oszczędnie. Po pracy na kolei wujek chwytał się każdej dodatkowej pracy by dorobić. Ale dzieci chodziły zawsze czyste i schludnie ubrane. Zabawkę każde miało jedną, bo gdzie je było pomieścić. Ewa została matką chrzestną najmłodszej Kasi. Poczytaliśmy sobie to za wielki zaszczyt . Była to też okazja, by nieco wspomóc finansowo, tak liczną rodzinę.

Tak szepcząc zdrowaśki i rozmyślając o zmarłej, ani się obejrzałem jak rozpoczęła się Msza św. Była koncelebrowana. W asyście miejscowego ks. Proboszcza prowadził ją ks. Piotr syn brata męża zmarłej, mój najbliższy kuzyn i kuzyn pewno połowy uczestników pogrzebu.
W Psalmie śpiewaliśmy wspólnie: Pan jest łaskawy pełen miłosierdzia.

Ewangelia była o ustanowieniu Najświętszego Sakramentu.

Do niej też nawiązał ks. Piotr wspominając zmarłą. Mówił o dobroci słowa, dobroci czynu i dobroci modlitwy jakimi charakteryzowała się zmarła. Dla każdego zmarła ciocia miała dobre słowo. Po utracie pierworodnego syna wyczulona była na każde życie. Nie trudno jej było przyjąć następne i jako matka zrealizowała swoje matczyne powołanie. Była po prostu dobra. Dobra w każdym szczególe dnia codziennego: od zacerowania podartej odzieży, do przygotowania smacznego posiłku praktycznie z niczego. Tak jak Jezus nie unikał spotkań z ludźmi, dając głodnym chleb, tak ona kroiła kolejne kromki dzieląc je dla każdego. Rodzina była u niej na pierwszym miejscu i nie musiała się za nią wstydzić. Podarowana czekolada była zawsze dzielona na równe części i każde dziecko ale i rodzice też dostawali po równym kawałku i nikt nikomu nie podżerał.

Dzisiaj uczestnicząc we Mszy św. jej życie zamknięte jest w tym chlebie złożonym na ołtarzu. W nim mieści się nasza modlitwa za zmarłą. A potrafiła się modlić za dzieci, za wnuki, za dalszą rodzinę. Niejedno z nas doświadczyło owoców jej modlitwy. Dzisiaj dziękujemy jej za jej słowa, za jej przykładne, można by powiedzieć ciche, święte życie. Odwzajemniając się prosimy dobrego Boga o światłość wiekuistą dla Ani i w tej intencji sprawujemy tę Eucharystię - zakończył ks. Piotr.

Przeistoczenie: Oto Ciało Pańskie ..... Oto Krew Pańska ....

Wujek Edek w otoczeniu dzieci i Majka śpiąca na rękach Edyty.

Modlitwa kapłanów: "Przez Chrystusa, w Chrystusie i z Chrystusem ..."

Komunia św. wujka Edka i jego modlitwa za ś.p. żonę.

Na zakończenie Mszy św wszyscy powstali, a ja zrobiłem dwa zdjęcia ze stopni ołtarza.

Przybądźcie z nieba na głos naszych modlitw,
mieszkańcy chwały, wszyscy święci Boży
z obłoków jasnych zejdźcie aniołowie,
z rzeszą zbawionych spieszcie na spotkanie.

Anielski orszak niech twą duszę przyjmie,
uniesie z ziemi ku wyżynom nieba.
a pieśń zbawionych niech ją zaprowadzi,
aż przed oblicze Boga Najwyższego.

Niech cię przygarnie Chrystus uwielbiony,
On wezwie ciebie do królestwa świata.
Niech na spotkanie w progach Ojca domu
po ciebie wyjdzie litościwa Matka.

Promienny Chryste, Boski Zbawicielu
jedyne światło, które nie zna zmierzchu
bądź dla tej duszy wiecznym odpocznieniem,
pozwól oglądać chwały swej majestat.

Najbliżsi podążyli za trumną.

Trumnę ze zwłokami włożono do karawanu i przewieziono na cmentarz.

W planie mam jeszcze sporządzenie trzech postów dotyczących pogrzebu cioci Ani:
kolejny dotyczyć będzie ceremonii na cmentarzu (52 zdjęcia)
następny dotyczyć będzie stypy (88 zdjęć)
a ostatni obejmie odwiedziny u rodziny (31 zdjęć).

8 rocznica zawierzenia świata Miłosierdziu Bożemu

2010-08-17T21:24:00.009+02:00

Nasz internetowy testament

Gdy dzisiejszej nocy obudziła się Ewa, powiedziała do mnie:
Miałam wizję... śniło mi się... widziałam nasz wspólny koniec.
Zginęliśmy podobnie jak Para Prezydencka - wspólnie w jednej chwili ...

Skoro Pan zechce zgasić nasze palące się świeczki jednym zdmuchnięciem, to uważać będzie, że w życiu zrobiliśmy to, co do nas należało, że jesteśmy już dojrzali do spotkania z Nim.

Nich się wobec tego do końca spełnia wola Twoja Panie, tak jak próbowaliśmy ją odczytywać w każdym naszym dniu. Racz przyjąć nas niegodne sługi Twoje w czasie dla Ciebie Panie właściwym.

Anię Samograjkę znającą wszystkie nasze hasła dla forum KONICZYNKA i dla bloga POJEDNANIE (wypełnionego już zdjęciami w 92%) czynimy wykonawczynią tego internetowego testamentu.

Aniu prosimy, przekaż hasła w odpowiednim czasie młodszemu naszemu synowi. Niechaj dalej z żoną Małgosią prowadzą rozpoczęte przez nas dzieło POJEDNANIA.

A dla Ciebie Aniu i dla wszystkich czytających Koniczynkę i Pojednanie niech Pan daje ukojenie, siły i nadzieję przez duże N. zawierzając Was Miłosierdziu Bożemu, podobnie jak to uczynił przed ośmioma laty Jan Paweł II, kiedy to 17 sierpnia w Łagiewnikach zawierzył cały świat Bożemu Miłosierdziu.

Irena-Ewa i Jerzy